Doorgaan naar hoofdcontent

Lieve Zoza's


Een paar weken geleden vroeg HR of ik een studentstagiaire, we noemen hem "Rik" onder mijn hoede wilde nemen en zijn aanspreekpunt kon zijn op kantoor. Dat vond ik natuurlijk prima, en sindsdien heb ik een rondje met hem over de sectie gelopen om hem aan iedereen voor te stellen, ben ik met hem gaan lunchen, kan hij bij me terecht voor vragen, etc.

Probleem is dat het enorm irritant kereltje is.


Hij overschat zijn rol op kantoor volledig. Tijdens sectielunch gaat ie rustig een kwartier lang over zijn eigen onbelangrijke memootje doorzagen. Menig medewerker rolt met zijn ogen als Rik weer op zijn praatstoel gaat zitten. Maar de partners op kantoor vinden hem fantastisch! Als een partner naar me toeloopt om een zaak te bespreken, en Rik staat er toevallig bij, dan blijft Rik rustig nog tien minuten naast ons staan om zijn "suggesties" over de koers van de zaak te geven. Ook gaat hij, met de partner erbij, simpele juridische concepten op luide toon aan me uit staan leggen. Nogal bijdehand dus, die Rik. Hoe krijg ik hem terug in zijn hok?

thanks x
Rikhater


Beste Rikhater,

He getver, de student stagiaire. Zo'n vervelend mormel dat je de hele dag mag babysitten. Nee, de ZoZa's maken zich rap uit de voeten als er weer een nieuwe stagiaire wordt aangekondigd op kantoor. Maar goed, jij bent helaas in de sluwe HR truuk getrapt en voelde je gevleid toen er een beroep op je verantwoordelijkheidsgevoel werd gedaan. En nu zit je met een kleine Spencer Pratt in je maag. Laat je niet door deze vervelende woelmuis intimideren. Want dat proeven we een beetje uit je e-mail. Loopt hij jou te downplayen bij je partner? Ai, dan heb je een kleine autoriteitsissue die geadresseerd moet worden.

Eerst ga je je losmaken van het mannetje, no way dat jij zuster Livia op kantoor voor hem blijft spelen, terwijl hij aan je stoelpoten zit te zagen. Waarschijnlijk kan hij nog niet zoveel, dus laat hem maar goed door de mand vallen. Volgende keer als hij bij jou en de partner komt staan, en suggesties geeft, dan geef je hem een zalvende glimlach: "Dank je Rik. Zeg, lukt het met de opdracht voor Frederik? Die kwam net al een paar keer vragen waar je was, je zat niet op je plek. Als het niet op tijd lukt moet je dat wel aangeven, anders doen we die klusjes net zo goed even zelf." Bam. Rik wordt even neergezet als de lapzwanzende time consuming studstag. En daar hebben partners een enorme hekel aan, want studentstagiaires horen dan wel op kantoor, ze mogen geen tijd (dus geld) kosten. Bovendien bevestig jij je autoriteit door Rik toe te spreken.

Een paar van dit soort vriendelijk verpakte reprimandes, op de gang, en Rik hoeft na zijn stage niet meer terug te komen.
Succes ermee!

de ZoZa's

Heb jij ook een ZA gerelateerde vraag over een irritantie kamergenoot, hysterische partner of alcoholverslaafde secretaresse? Stuur hem door naar zozuidas@gmail.com, wij weten daar wel raad mee. xoxo

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …