ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







zondag 15 augustus 2010

De Parade

De vleesmarkt op wieltjes is vorige week onze hoofdstad binnengerold. Afgelopen vrijdagavond stegen de hormonen met de luchtvochtigheid. Drommen yuppen verzamelden zich op het dampende festival terrein, conveniently located tussen ZuidAs en Rembrandtoren. Het meest in het oog springende toneelstuk was misschien wel “De Amsterdamse Paniekmarkt, een klucht in vier delen.” Dat was interactief en speelde zich af op het gehele terrein.

Hey hoe-is-ie?

Hey jij-ook-hier?

Veel bekenden he?

Nou.

Ga je nog naar een voorstelling?

Voorstelling? Toneel ofzo, bedoel je?

Ja, dat kan je hier ook doen, heb ik gehoord.

Oh. Ik had alleen gehoord over de Sangria bar. En ik geloof ook iets met een Fontein.

Nee, maar de Parade is een cul-tu-reel evenement, weet je wel. Met mevrouw Ten Kate enzo, van de VPRO. Snotvergeme! Haha.

Oh ja, de VPRO. Dan zal het wel cultureel zijn, ja.

Nou precies, het is dus een cul-tu-reel evenement.

Oh ja. En hoe was dat dan, mevrouw Ten Kate?

Nou dat weet ik verder ook niet. Het is hier nogal druk en ik had afgesproken met mijn jaarclub. Het is toch ook vrijdagavond en dan moet het ook allemaal niet te moeilijk zijn, weet je. En ja, je bent met je groepje. Probeer die maar eens allemaal in de rij te krijgen voor de kassa. Kijk, aan mij had het niet gelegen. Ik had nog wel gewild, maar ja...

Ja.

En ik vind het ook wel wat linksig pretentieus om dan helemaal naar zo’n vóór-stelling te gaan, weet je. Zo van, ‘cultuur omdat het moet’. Nou, zo ben ik dus helemaal niet, weet je. Ha! Een beetje quasi verplicht intellectueel cultuurhappen met de andere keuterboertjes. Nee hoor, mij niet gezien. Ik ben niet zo’n massakonijn. Ik volg liever mijn eigen pad, weet je.
Hey, maarreh, ik zie daar een oude bekende bij de Sangria Bar. Later!

Oh. Ok. Doei.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen