Doorgaan naar hoofdcontent

Geheimen

Een collega van mij draagt een groot geheim met zich mee. Hij is niet de enige. Ik ben op de hoogte van meerdere geheimen van collega's. Sommige geheimen zijn publiek, andere geheimen niet.
De publieke geheimen zijn onderwerp van gesprek tijdens borrels en feestjes. De echte geheimen kunnen publiek geheim worden of blijven echt geheim. Of een geheim echt geheim blijft is afhankelijk van de inhoud van het geheim en afhankelijk van degene die als eerste op de hoogte was van het geheim. De ene collega is nu eenmaal een stuk indiscreter dan de andere collega.
De geheimen die ik van mijn collega's ken, heb ik niet van henzelf. Het zijn geheimen die ik via anderen heb gehoord of via telefoongesprekken heb op gevangen.
De geheimen waar ik van af weet, deel ik zo min mogelijk, maar soms is een geheim te mooi om niet te vertellen. Zo doen nieuwtjes over affaires op het werk het altijd goed op de borrels, die worden dan ook snel publiek geheim.
Een aankomende echtscheiding doet het iets minder, dus dat blijft dan wel weer vaak geheim.
De geheimen die ik niet met collega's kan delen, deel ik met vriendinnen. Zo heb ik een collega die getrouwd is en een kind heeft, maar zich regelmatig in de Reguliersdwars op houdt. Ik weet dit, omdat ik hem daar al een paar keer heb gezien.
In de Arc heb ik hem zien zoenen. Hij heeft mij niet gezien.
Ik vind hem zielig. Hij zit nog diep in de kast en ik weet niet of hij er nog uit komt.
Iedere keer als er weer een oude jongens krentebrood zijn kantoor in komt wandelen en aan hem vraagt: 'Hoe gaat het met de vrouw en kids?' Voel ik met hem mee. We houden allemaal een beetje de schone schijn op op de Zuidas, maar hij heeft het tot een kunst verheven. Een donkere kunstvorm.

Ik deel dit met vriendinnen en nu ook met jullie. Julie weten toch niet waar ik werk. Ik weet wel dat een aantal van jullie mijn collega’s zijn. Jullie hebben waarschijnlijk geen idee over wie dit gaat.
.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

We krijgen een nieuwe site!!

En dat is heel hard nodig, want deze blog startten wij in 2010 op Blogger, toen Hyves nog bestond en dit de meest gebruikte bloggersfunctie was. Maar inmiddels zijn we zeven jaar, twee boeken, tig social platforms en een SERIE! verder. En is onze site dus toe aan verandering. Over die serie:

Na 4 jaar dromen is hij er eindelijk. ZoZuidas de serie. Met Annet Malherbe en Mark Rietman in de hoofdrol. En ook Noortje Herlaar, Robert de Hoog, Guy Clemens en nieuwkomers Jouman Fattal en Bram Suijker spelen in de serie die voorjaar 2018 op NPO 3 komt.

Een serie over financiele schandalen, handtastelijke clienten, nachten doorwerken en kantoorborrels die volledig uit de hand lopen. De Zuidas dus. We maken de Zuidas toegankelijk vanuit een insider perspectief. Dankzij de serie gaat binnenkort een vernieuwde versie van ons boek ook weer in de verkoop.

Maar dat is niet alles. We willen meer met zozuidas... Schrijf je dus op onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van de ontwikkelingen!