ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







woensdag 25 augustus 2010

Het roer om

Gisteravond was een heerlijk programma op tv. Het roer om. Een programma dat laat zien dat het gewoon kan. Je biezen pakken en Hendrik Ido Ambacht verruilen voor een ander onbeduidend oord in de Carribean.

In het eerste deel schuif je nog wat ongemakkelijk heen en weer. Het zal toch niet? Dat dat gewoon mag? Dat een stel gelukzoekers uit Ron´s Honeymoon Quiz nog een keer ongestraft een life event exploiteert? Dat zo’n stel zich wel gewoon een weg wringt uit een wurghypotheek en een Vinexwijk?

Het stel had een type onverwoestbaar optimisme waarbij zij zelfs de levensgevaarlijke oven ‘te gek gaaf’ vond en ook ‘die armoede hier’ was ‘mooi joh, niet normaal’. Verkeerd gedrukte folders en onwillige telefoonmensen, dat was allemaal part of the job. Op te lossen met een peso of wat. Of nee, eigenlijk niet, maar dat maakte ook niet echt uit. Zij stond lekker ‘met de pootjes in het zand’ en de hele emigratie was nog steeds ‘kickuh’. Tranen waren er alleen van geluk.

Dan begint het verkneukelen eigenlijk al. Weggedrukt in de veiligheid van je Ektorp vermoed je stiekem dat zo’n Bob de Bouwer mentaliteit welhaast genadeloos moet worden afgestraft.

En ja hoor. Gelukkig maar. De muziek gaat naar mineur. Al snel blijkt, het mag dus toch niet. Ongestraft tegen de stroom in zwemmen. En plein public je emotionele diarree etaleren op tv. Want kijk, de klandizie bleef achter, opa werd ziek en, oh ja, het huis werd niet verkocht.

Nee, denk je dan, ik zou mijn pijpenla ook niet willen verruilen voor Hendrik Ido Ambacht. Nee hoor, nee. Ik zit goed waar ik zit. Met mijn aflossingsvrije hypotheek van drie ton voor 55 m2 aan de gracht. Gelukkig maar. Ik heb de juiste keuze gemaakt.

Hup, tv uit. Oogjes dicht, snaveltjes toe. En weer fijn dromen van torenhoge maandlasten en een verzekerd intensief arbeidsleven tot je 67ste levensjaar. Ha, nee hoor jij bent niet gek. Het roer om. Rare mensen. Morgen weer gewoon fijn aan de slag. Wij hebben de juiste keuze gemaakt.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen