ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







vrijdag 13 augustus 2010

Lieve ZoZa's, ik heb me misdragen op een borrel met mijn collega's.

Lieve ZoZa's,

Kan me totaal niet concentreren deze ochtend. Vandaar een mailtje vol berouw op de day after... Ik heb mezelf zo voor schut gezet. Gisteravond was ik op een borrel met wat vriendinnetjes van mijn opleidingsklasje [ZZA: van de Orde van Advocaten] en we hadden niet echt gegeten. Drie bitterballen en een halve kaassoufle tellen maar als eentje van de schijf van vijf. Het werd steeds gezelliger en de fluitjes stonden drie rijen dik op de bar. Rond tienen stond ik als een stronk zeewier heen en weer te zwaaien. En vanaf dat moment is het allemaal een beetje een waas. "Mark", een superlekkere kantoorgenoot, stond verderop aan de bar met een paar andere kantoorgenootjes. Zoals ik al zei, het was gezellig en uiteindelijk stonden mijn vriendinnen en ik samen met Mark en mijn collega's te grappen. Later zijn we met zijn allen naar een platte bar bij Leidseplein vertrokken.

Toen ging het licht uit.
Ik weet echt niet meer wat ik allemaal heb uitgespookt, maar op een volgend moment word ik door mijn vriendinnetje van Mark's nek afgeplukt en door haar ondersteund naar een taxi. Vanochtend belde ik haar in een poging om de zwarte gaten van gisteren in te vullen. Het is erger dan ik had kunnen denken.
Ik ben in die platte bar blijkbaar bij Mark om zijn nek gaan hangen, en heb een soort confession gedaan dat ik hem zo lekker vind, en dat hij aan alle eigenschappen voldoet die ik in een jongen belangrijk vind. Blablabla. Zo genant. Het eindigde er blijkbaar mee dat ik semizoel zijn nek ging masseren en dingen zei als "vind je mij niet lekker dan?" en "ik weet dat je me wil". Blijkbaar stelde Mark (die overigens een vriendin heeft, had ik dat al gezegd?) dit allemaal niet zo op prijs. Hij sommeerde mijn vriendinnetje om me van zijn nek af te trekken. Toen ben ik blijkbaar ook nog boos geworden en ondertussen gillend naar Mark "jij wil mij ook, Mark!" uit de club geduwd door mijn vriendinnetje.

Ik durf Mark vandaag niet onder ogen te komen. Dit verhaal gaat nu in een Formule 1 parcours kantoor rond. Ik ben nu de nieuwe psycho van kantoor. Wat moet ik doen?

liefs, Een-bitterbal-maakt-nog-geen-bodem


Beste bitterbal,

(Te veel) alcohol en collega's mixt niet.
Wij hebben het hier vaker gezegd maar herhalen het nog maar een keer: collega's zijn niet je vrienden. Vrienden helpen je in een taxi als je om 01:00 uur lam in een jankend emofest bent gezakt ("Whoehoehoe, iedereen haat me"). Vrienden houden je haar vast als de mix sambuca en wodka cranberry er weer uit komt in de wc van de kroeg.

Collega's zullen je niet snel helpen als je door de alcohol geteisterd een "sexy" paringsdans staat uit te voeren in de Bastille. Collega's kijken, slaan op, en verspreiden het nieuws daarna op kantoor.

Er zijn twee dingen die je kan doen.
Het eerste is om de boel totaal te negeren. Gewoon doen alsof er niets aan de hand is. Als mensen hinten op de gebeurtenissen van de avond, doen alsof je neus bloedt, en zeggen: "ja, was super gezellig, maar oeh, we hadden hem goed hangen, iedereen was zo lam! Echt zo gelachen." Dan spin je die avond als een collectief dronkemansfuifje, waarbij niemand specifiek op zijn gedrag kan worden aangesproken, iedereen was immers lam.

Het tweede wat je kan doen, is, als je de moed hebt, op een niet-hysterische manier aan Mark je excuses aanbieden. Zeg: sorry, ik was knetterlam, ik hoorde wat ik heb gedaan, dat spijt me enorm. Dat was absoluut niet de bedoeling.

Als Mark een prima vent is, zal hij jouw excuses aanvaarden en er hopelijk niet meer in het openbaar aan refereren.

Succes,

xoxo
De ZoZa's


Stuur je werkgerelateerde vragen naar Lieve ZoZa's en wij zullen ze op de blog beantwoorden: zozuidas@gmail.com. Jouw mail kan iets worden aangepast om in het format van de blog te passen.









.

1 opmerking:

CAM zei

Waarom is Zo Zuidas nergens meer leverbaar, zelfs niet als ebook?

Een reactie plaatsen