Doorgaan naar hoofdcontent

Huishoudsters mishandeld

Een paar maanden geleden las ik een artikel over Samirah, een Indonesische huishoudster in New York. Deze vrouw was naar NY gekomen om geld voor haar familie te verdienen. Via een bureau was ze in dienst genomen door multimiljonairs van Indiase afkomst in New York. Vijf jaar lang is de vrouw vervolgens psychisch en fysiek zwaar mishandeld door dit koppel. Deze nachtmerrie kwam tot een eind toen ze op straat werd gevonden met blote voeten en een handdoek om haar lijf door een medewerker van een fastfoodketen.
Het Indiase koppel heeft een gevangenisstraf van 11 jaar gekregen en hebben schadevergoeding van enkele miljoenen moeten betalen. Samirah heeft zich kunnen wreken.

Deze maand las ik een artikel over Lahanda Purage Ariyawathie , een vrouw uit Sri Lanka die als huishoudster in dienst was genomen door een monsterlijk koppel met kinderen in Saudi Arabia. Lahanda is drie jaar lang vastgehouden en heeft in drie jaar tijd 25 spijkers en naalden door haar lichaam geslagen gekregen. Na drie jaar kon ze niet meer lopen en zat haar lichaam vol met zweren en ontstekingen, omdat de spijkers er nooit zijn uitgehaald. Na drie jaar is ze zonder geld op het vliegtuig terug naar Sri Lanka gezet, omdat ze niet meer kon werken.

Anders dan Samirah in New York heeft Lahanda zich niet kunnen wreken.

Al in 2008 heeft de Human Rights Watch een rapport over Aziatische huishoudsters in Saudi Arabia geschreven ‘As if I am not human'.
Mishandeling van huishoudsters is een wijdverspreid fenomeen.

Totale macht over een ander persoon zet mensen, zelfs buiten oorlogstijd, tot gruweldaden. Ik weet dat dit niets nieuws is (Das Experiment), maar iedere keer shockeert het mij weer.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …