Doorgaan naar hoofdcontent

Roddelen

‘Shit’
‘Ja, shit’
‘Denk je dat die dat gehoord heeft?’
‘Nee joh, vast niet’
‘Hij sluipt ook altijd zo de afdeling rond’
‘Ja, maar we zaten al op een ander onderwerp toen hij in de buurt kwam’
‘We weten alleen niet hoe lang die daar heeft gestaan’
‘Je hebt ook niets onbehoorlijks gezegd. Gewoon. De waarheid’
‘Ja, dat is waar’

Nogal vervelend als je net je onsmakelijk etende collega aan het uitbeelden bent alsof hij koekiemonster uit Sesamstraat is en hij staat ineens achter je. Het lastige van deze situaties is moeten inschatten hoeveel hij heeft gehoord en/of gezien en hoe hij dit vervolgens heeft geïnterpreteerd. Uren kun je besteden aan de vraag wat hij nu precies gehoord heeft. Nog eens uren besteed je om te ontrafelen hoe hij dit heeft kunnen opvatten. Je kruipt hiervoor in het hoofd van je collega. Een plek waar je normaal gesproken niet graag zit.

Als hij gehoord heeft: ‘Hij is totaal aan het overcompenseren, omdat het een kleine kale dwerg is’ dan zou hij nog kunnen denken dat het over de financiële man op 3 gaat. Maar als hij er al langer stond en hij ook heeft opgevangen; ‘ Hij lijkt op een blatende gifkikker met zijn rode hoofd en zijn groene overhemd.’ dan legt hij de link misschien wel naar zichzelf. ‘Shit’

Toch wordt die link kennelijk niet zo vaak gelegd. Er wordt bij ons zoveel geroddeld op de afdeling en er hebben zich al heel wat bijna pijnlijke situaties voorgedaan. Nog nooit is iemand red-handed betrapt en er op aangesproken. Misschien dat ons onderbewustzijn als een soort beschermingsmechanisme flarden van zinnen niet snel koppelt, met als conclusie dat die groep collega’s nu alweer over jou staat te praten.

Dat hoop ik dan maar.
.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …