ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







donderdag 23 september 2010

Roddelen

‘Shit’
‘Ja, shit’
‘Denk je dat die dat gehoord heeft?’
‘Nee joh, vast niet’
‘Hij sluipt ook altijd zo de afdeling rond’
‘Ja, maar we zaten al op een ander onderwerp toen hij in de buurt kwam’
‘We weten alleen niet hoe lang die daar heeft gestaan’
‘Je hebt ook niets onbehoorlijks gezegd. Gewoon. De waarheid’
‘Ja, dat is waar’

Nogal vervelend als je net je onsmakelijk etende collega aan het uitbeelden bent alsof hij koekiemonster uit Sesamstraat is en hij staat ineens achter je. Het lastige van deze situaties is moeten inschatten hoeveel hij heeft gehoord en/of gezien en hoe hij dit vervolgens heeft geïnterpreteerd. Uren kun je besteden aan de vraag wat hij nu precies gehoord heeft. Nog eens uren besteed je om te ontrafelen hoe hij dit heeft kunnen opvatten. Je kruipt hiervoor in het hoofd van je collega. Een plek waar je normaal gesproken niet graag zit.

Als hij gehoord heeft: ‘Hij is totaal aan het overcompenseren, omdat het een kleine kale dwerg is’ dan zou hij nog kunnen denken dat het over de financiële man op 3 gaat. Maar als hij er al langer stond en hij ook heeft opgevangen; ‘ Hij lijkt op een blatende gifkikker met zijn rode hoofd en zijn groene overhemd.’ dan legt hij de link misschien wel naar zichzelf. ‘Shit’

Toch wordt die link kennelijk niet zo vaak gelegd. Er wordt bij ons zoveel geroddeld op de afdeling en er hebben zich al heel wat bijna pijnlijke situaties voorgedaan. Nog nooit is iemand red-handed betrapt en er op aangesproken. Misschien dat ons onderbewustzijn als een soort beschermingsmechanisme flarden van zinnen niet snel koppelt, met als conclusie dat die groep collega’s nu alweer over jou staat te praten.

Dat hoop ik dan maar.
.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen