ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







donderdag 9 september 2010

Zo de CEO het wil

Je kent ze wel. De mensen die zich altijd beroepen op wat een ander, vaak een hoger geplaatst persoon, zou hebben gezegd of zou willen. Dit doen ze zelfs voor de lulligste dingen.
Ik snap dat je graag een uur vrij zou willen hebben, maar de CEO van dit bedrijf heeft dat liever niet’ of ‘Ik ben het niet eens met het feit dat jij graag je grafieken in rood wil plaatsen en ik weet zeker dat de Raad van Commissarissen het ook niet zou willen.’ Probeer daar maar eens tegenin te gaan.

De secretaresse van onze afdeling is zo iemand die bij elk discussiepunt verwijst naar een hoger geplaatst persoon, het liefst de CEO, die het nu eenmaal zo wil. Ik weet zeker dat het de CEO geen snars kan schelen of de cover van een rapport met of zonder een plaatje wordt verspreid. Dat weet de secretaresse zelf ook wel, maar dit is haar manier van overtuigen. Dit is hoe zij autoriteit probeert uit te stralen. Het is gebrek aan zelfvertrouwen en eigenlijk is het zielig, maar het irriteert mij mateloos.

Gister was het weer zo ver. Nee, ze kon toch echt niet de opmaak veranderen van het rapport. De opmaak moest zo blijven, dat had de CEO zo bepaald. Gek van frustratie belde ik de CEO en zette hem op de speaker. Bij de eerste pieptoon drukte onze secretaresse met een rood hoofd het gesprek weg. Stotterend legde ze uit dat ze het niet via de CEO direct had gehoord, maar via via. En dat ze ook niet helemaal zeker wist of dit echt de wens van de CEO was, dus ze zou de opmaak wel aanpassen.

Vanochtend hoorde ik haar discussiëren met een andere collega. Nee, iedereen moest toch echt lettertype Times New Roman gebruike,....... dat had zij zelf zo bepaald.
.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen