Doorgaan naar hoofdcontent

De wachters

Op het werk zijn er allerlei spelregels waar iedereen zich (on)bewust aan houdt. Zo probeert iedereen vroeger op kantoor te zijn dan de baas en uiteraard ook weer later weg te gaan. Vooral dat later weggaan is een kunst. Je wilt eigenlijk naar huis toe en het werk kan wel wachten tot morgen. Het is toch nooit af. Maar gisteren was je ook al eerder dan de rest naar huis, dus moet je vandaag eigenlijk wel iets langer blijven. In ieder geval langer dan je manager. Maar hij vertrekt maar niet.

Eindelijk hoor je dat hij in zijn kantoor aanstalten maakt te vertrekken. Je hoort de uittoon van de computer, het inpakken van de tas en het dichtmaken van de dossierkast. Dus begin jij ook zachtjes je spullen op te bergen.

Hij vertrekt. ‘Tot morgen’, ‘Fijne avond’ en jij bent al in de startblokken om ook te vertrekken. Als je nu vertrekt ben je nog net op tijd om ‘DWDD’ te kijken of misschien zelfs nog net een stukje ‘Take me out’.

Je trekt een sprintje naar de lift en botst tegen je manager op die ‘iets is vergeten’. Mijn manager doet dit heel vaak. Ik geloof niet dat hij vergeetachtig is en ik verdenk hem ervan dat hij met opzet vaak nog even terugkomt om te kijken wie de ‘wachters’ zijn en wie de echte harde werkers. Ik ben dus overduidelijk een ‘wachter’. Ik weet dat het merendeel van mijn collega’s ook ‘wachters’ zijn, alleen wachten zij – heel tactisch - iets langer.

De tactische wachters weten het zo te brengen, dat het net lijkt of ze zich niet bewust zijn van de regels. Heel au naturel werken ze nu eenmaal erg hard. Zij lijken onbewust bekwaam in het maken van uren. Ik weet dat ze dat niet zijn. En zij weten dat ik dat weet, maar het deert ze niet. Zo lang de baas er maar in trapt. Op naar die promotie!

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

We krijgen een nieuwe site!!

En dat is heel hard nodig, want deze blog startten wij in 2010 op Blogger, toen Hyves nog bestond en dit de meest gebruikte bloggersfunctie was. Maar inmiddels zijn we zeven jaar, twee boeken, tig social platforms en een SERIE! verder. En is onze site dus toe aan verandering. Over die serie:

Na 4 jaar dromen is hij er eindelijk. ZoZuidas de serie. Met Annet Malherbe en Mark Rietman in de hoofdrol. En ook Noortje Herlaar, Robert de Hoog, Guy Clemens en nieuwkomers Jouman Fattal en Bram Suijker spelen in de serie die voorjaar 2018 op NPO 3 komt.

Een serie over financiele schandalen, handtastelijke clienten, nachten doorwerken en kantoorborrels die volledig uit de hand lopen. De Zuidas dus. We maken de Zuidas toegankelijk vanuit een insider perspectief. Dankzij de serie gaat binnenkort een vernieuwde versie van ons boek ook weer in de verkoop.

Maar dat is niet alles. We willen meer met zozuidas... Schrijf je dus op onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van de ontwikkelingen!