Doorgaan naar hoofdcontent

"Cijferlijst" scharrels van Amerikaanse studente lekt uit


Een "scriptie" maken van alle scharrels die je tijdens je studententijd hebt geregeld, inclusief foto's, namen en cijfers voor de geleverde bedprestaties. De "scriptie" dan voor de gein naar je drie "beste" vriendinnen sturen. Die hem vervolgens weer doorsturen. De scriptie wordt een viral en gaat de hele wereld over. Ai, dat had de Amerikaanse studente Karen Owen niet kunnen overzien toen ze op een ongetwijfeld melig moment de scriptie in elkaar draaide. Met gebruik van staafdiagrammen, wel academisch dus.


In een 42 pagina's lange power point presentatie doet de studente alle details van haar avonturen uit de doeken. Alcohol gedreven avonturen met in totaal 13 kerels (waarvan de meesten van hetzelfde Lacrosse team). Niks extreems voor een single student. Studenten drinken, studenten scharrelen. Maar weinig mensen zullen zo lullig zijn om hun projectjes van namen en rugnummers te voorzien. Haar scharrels kunnen nu een anatomisch correcte recensie van hun kleine schwans terugvinden. Ouch!

Het hele verhaal doet denken aan het dagboek van twee Utrechtse meisjes dat deels online werd gepubliceerd. Dat dagboek bevatte ook een lijst met one night stands, voorzien van cijfers. Die noodzaak tot het documenteren van je seksleven is voor mij onbegrijpelijk. Je "vrienden" aan wie je zo'n document toestuurt kan je niet vertrouwen. Zoiets "brandt" blijkbaar in de inbox van de ontvanger. Met alle gevolgen van dien. Genant voor de studente, kwetsend voor die arme kerels die een onvoldoende kregen. Maar schokkend, neuh.

De studente in kwestie is "in hiding" gegaan, ze heeft al haar online accounts gedelete. Over een maand is het vast weer overgewaaid. Maar dit soort verhalen leren een ding: a lady doesn't kiss and tell.

De gehele scriptie, kan je hier teruglezen.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …