ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







woensdag 20 oktober 2010

Zieke mannelijke collega's

Het wordt weer kouder en met de kou nemen ook het aantal zieke kantoorpatiëntjes weer toe. Een griepje hier, een verkoudheidje daar. ‘Het heerst’, dus is het even lekker geoorloofd om je een aantal dagen op de bank voor seizoen 7 ‘Entourage’ te nestelen.

Opvallend is dat er ieder jaar weer veel meer mannen zich ziek melden dan vrouwen. En als een man zich ziek meldt is die niet ‘gewoon ziek’. Nee, een man is altijd heeeel erg ziek. Doodziek zeg maar. Nee maar echt. Echt ziek.
‘Hal-lo?’ (krakerige zachte stem)
‘Hallo, wie heb ik aan de lijn?’
‘Hi, -kuch, snif, snotter-, met Mark’
’Oh, Hi Mark, alles goed?’
Ik weet dat die er op zit te wachten, maar ik weiger hem de hand te reiken. Een ‘goh wat klink je beroerd', krijg ik niet uit mijn strot. Hij is al de derde vent die zich deze week ziek meldt en voor je het weet zit ik alleen op kantoor met mijn drie vrouwelijke collega’s. De mannen zijn in de meerderheid.
‘Neehee. Het gaat niet goe-hoed. Ik ben zie-hiek. Echt eee-norme hoofdpijn en heeeel erg verkouden. Volgens mij heb ik ook koorts. Ik ga vanmiddag naar de dokter.’
Nog zo iets. Waarom moet een man altijd bij het minste of geringste naar de dokter? Je bent gewoon verkouden! Get over it. Neem een paracetamol of vijf en stap gewoon op de fiets. Een beetje buitenlucht doet wonderen, zou mijn moeder hebben gezegd (maar dan wel alleen tegen mij en niet tegen mijn broer, want die was altijd echt heeel erg ziek).
‘Ik kom voorlopig niet op kantoor, meld jij mij even ziek?’
‘Geen probleem. Beterschap.’ Weet ik er zonder al te veel empathie uit te wurmen.
‘Klik’

Een andere mannelijke collega is al drie weken geveld door een buikgriep. Een buikgriep komt zelden voor en bovendien is een normaal geval genezen binnen 1 tot 5 dagen lees ik op Wikipedia.

De derde kantoorpatiënt is mijn baas. Mijn baas is een geval apart. Hij is gewoon zwak, ziek en misselijk in het algemeen en meldt zich opvallend vaak ziek. Hij belegt dan conference calls vanuit huis en met krakerige, hoesterige stem laat hij ons horen dat hij heel erg ziek is, maar ondanks alles een bikkel is en gewoon doorwerkt. Een echte vent. De conference calls gaan vaak nergens over en zijn enkel bedoeld om ons van zijn ziekheid te overtuigen.

Na wat diepte-onderzoek (google: mannen + ziek) gedaan te hebben, zie ik dat er duizenden vrouwen zich wereldwijd aan dit fenomeen ergeren. Er zijn zelfs facebookpagina’s ‘Men are babies when they’re sick’ , forums en blogs gewijd aan de ‘ultrazieke man’.

Mijn ergernis wordt dus wereldwijd gedeeld en iedereen is op zoek naar het remedie. Maar zo lang deze er niet is, blijf ik misschien ook maar een dagje thuis. Ziek van de zieke mannen.
.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen