Doorgaan naar hoofdcontent

Banenporno


Vrijdagmiddag 14:00 uur. Mega inkakmoment na de lunch. Bloedsuiker naar nul gedaald en nog vier uur te gaan tot mijn wittewijninfuus op de vrijmibo. Wat doe je dan, behalve vijf keer achter elkaar nu.nlachterklap verversen? Je gaat solliciteren. Op zoek naar een ticket richting een spannende nieuwe baan. Weg uit je saaie project en weg van je saaie collega's. Niet echt natuurlijk. Het is maar een droom. Een natte sollicitatie droom.
De droom begint met het oppoetsen van je CV. Lekker een verloren uurtje op kantoor aan je CV prutsen geeft een ontspannen gevoel. Wat heb je toch al veel geweldigs bereikt. En dat op zo'n jonge leeftijd. Dat doe je gewoon best goed. OK. CV klaar. Dan naar de sites. De sites zijn sectoraal ingedeeld. Wil je deze week in de media, dan ga je lekker naar villamedia.nl, beetje zoeken naar vacatures presentator RTL nieuws, of hoofdredacteur Marie Claire. Pure banenporno. Of wordt het een baan als de volgende Mabel in Londen? Dan open je site Eurobrussels.com, voor al uw internationale pretbanen. Als je niet zoveel inspiratie hebt, dan blijf je dicht bij huis en open je good old jbb.nl. Je kan ook lekker naar monsterboard en scannen op banen als curator Rijksmuseum, of beauty editor Vogue. Als je een uurtje of wat hebt gestoeid met de illusie dat je met een klik op de knop een nieuw leven kan beginnen, keer je tevreden terug naar je openstaande memo. Ahhh, over twee uur is het borreltijd...Wake up!

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …