ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







vrijdag 19 november 2010

Van de fans

Hallo Zuidasdames!

Complimenten met jullie vette pennenvruchten en gefeliciteerd met de aanstaande hardcopy! Dank, ik heb gelachen en gesidderd. Het blijkt dat het moeilijk afscheid nemen is van de Zuid-assige advocatendynamiek, Eetwinkel Zwaan en de eppies van de fietsenstalling. Jullie treffende beschrijvingen hebben mij vannacht een verschrikkelijke WTC nachtmerrie bezorgd. Die nachtelijke B-fim stond bol van gevallen bleek-blauwe Engeltjes, slechtzittende grijze zweetpakken en haperende aluminium liften. Het lezen van jullie Tenpagesmanuscript gisteravond heeft in hoge mate bijgedragen aan de revitalisatie van dat trauma vrees ik!

Zelf heb ik de Zuidas al een tijdje achter me gelaten, ik heb mijn heil wat centraler in de stad gezocht naast jullie partner-in-crime V. Maar: dat wisten jullie al, want na close & meticulous reading kwam ik tot de conclusie dat wij elkaar goed kennen, nu sommige anekdotes wat al te toevallige overeenkomsten met mijn eigen levensloop rond het WTC vertonen. Mocht dat zo zijn, dan heb ik het graag met jullie over de royalties, overbodig te zeggen: mijn contactgegevens gaan hierbij. Mocht dat niet zo zijn (onmogelijk overigens): excuses voor mijn kapsones en vrijpostigheid, ik zal me eeuwig schamen voor mijn pretenties en inchecken bij Endegeest.

Wij treffen elkaar zeker binnenkort in levende lijve maar toch zeker bij de boeklancering in het WTC. Als ik dan het geheime codewoord: “Strawinksy” in je oor fluister, geef me dan gelijktijdig een glimlach en een knipoog; ik zal zwijgen als het graf. Zelfs als (een van jullie) stiekem een jongetje blijkt te zijn. Deal?

Ik hoor graag, confraternele groet en laterrr!

A.
Zuidasveteraan

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen