Doorgaan naar hoofdcontent

Multitasken

Studeren is combineren zei mijn studentenvriendje al. Meestal net voordat hij uit zuipen ging, de dag voor zijn tentamen. Jarenlang bier combineren met tentamens heeft de man geen windeieren gelegd. Mijn studentenvriendje kan namelijk heel goed multitasken. En dat brengt je ver op de Zuidas.

Multitasking superpowers zijn hier volledig onderschatte capaciteiten. Niet je IQ of je tentamencijfers bepalen of jij het hoofd een beetje koel weet te houden in een orkaan aan prikkels.En in de wereld van ruzies en overnames, worden wij dagelijks overprikkeld.Een e-mail lawine aan digitale bilbedekking overstroomt dagelijks onze inbox.Bange indekkers kopiƫren de hele wereld op iedere scheet in om hun eigen aandeel en verantwoordelijkheid tot een minimum te beperken. Cover your ass, noemen we dat. Dat leidt tot mails, heel veel mails.

Je inbox stroomt dus sneller vol dan je twitter pagina. Een blog, tweede telefoon, dubbele mail, wat heet, dubbelleven, maken die overprikkeling er niet minder op. Ik wil wel een stukje schrijven. Ik wil wel een memorandum opstellen. Maar kijk, daar is het weer, alarmerend flikkerend rechtsonder in de hoek. Het gele envelopje…

Het is natuurlijk aan mij of ik dat openmaakt. Verstandige mensen beheersen zich en tikken rustig door. Die doen aan batch&break, en sparen alles op voor de grote pauze. Ik heb de spanningsboog van een goudvis. Het gele envelopje heeft op mij het effect van een zak M&M ´s op een kleuter met ADHD. De moeder in mij probeert het nog even. Geen snoep voor vier uur, cola is voor het weekend. Maar voor je het weet, gaat de zak toch even open. In een efficiĆ«ntieroes gaat de ene na de andere pinda eraan, opdat die zak maar leeg komt. Als de zak leeg is, kan je namelijk eindelijk een stukje schrijven. Tien drafts in je outlook en zes Word bestanden naast elkaar. Lekker. Tikken maar. Maar de zak blijft niet lang leeg. Nieuwe vragen doen zich voor.

En als de zak leeg is, kan je nog geen stukje schrijven. Honderd losse eindjes in je hoofd. Je bent nu echt veel te onrustig. Nog een keer gmail checken dan maar. Wanneer is het volgende interview? Multitasking kent zijn max. Waar is de ritalin? Ik wil naar bed.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …