Doorgaan naar hoofdcontent

Onbeschrijvelijke functiebeschrijvingen

Op de Zuidas is het vaak lastig om er achter te komen wat iemand nu precies doet. Natuurlijk. Bij advocaten is het nog relatief simpel. Ik ben advocaat is nog te begrijpen. Als je iets dieper gaat wordt het wat lastiger. Ik ben ‘litigation’ advocaat is voor veel mensen al weer minder evident. En "ik doe corporate litigation en een beetje M&A" is al helemaal onduidelijk.

Nog moeilijker wordt het als je je verplaatst naar andere bedrijven, naar banken of naar overheden. Bij grote bedrijven zijn er ontzettend veel mensen die niet in één korte zin kunnen uitleggen wat ze nu precies doen. Daar hebben ze dan meerdere lange en moeilijke zinnen voor nodig. Zo veel dat de toehoorder al snel afhaakt, dat is ook de bedoeling want voor je het weet gaat de toehoorder doorvragen en komt die er achter dat jij een baan hebt die eigenlijk niet zo veel voorstelt of dat jij eigenlijk niks doet.

Dus smijten we met zinnen doorspekt met engelse termen zoals; Ik ben Implementation manager op de afdeling Compliance. “Ik hou mij bezig met het updaten, het nachecken en het doorcommuniceren van van te voren vastgestelde milestones en targets. Dit doe ik voor verschillende projecten, waaronder het project om nieuwe wet- en regelgeving omtrent beleggingstransacties tot diep in de organisatie te implementeren.
Ok.

Of ik ben Operations Officer op de afdeling IT & Operational Services. ‘Ik hou mij bezig met het optimaliseren van de productketen om de kwaliteit te waarborgen en de customer satisfaction omhoog te schroeven. Dit doe ik in samenwerking met de afdeling Finance, omdat die natuurlijk goed de knelpunten van het proces in kaart kunnen brengen.
Nogmaals. Ok.

Wat ik wil voorstellen is dat we de volgende persoon die we tegenkomen en een onbegrijpelijk uitleg van zijn baan geeft niet enkel beantwoorden met: “Ok. Klinkt interessant. Bevalt je werk?” Maar met: “Wat bedoel je daar nu precies mee? Zou je dat nog een keer goed uit kunnen leggen?” Gewoon om eens te zien of er ook mensen zijn, die wel weten wat hun functiebeschrijving nu precies in houdt.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …