woensdag 28 april 2010
Let’s play secretary
When I was six I used to play a game called Secretary. I would sit at the dinner table, pretending it was my desk. My mum would give me a stack of papers and I’d 'file' them in neat little piles. I would also type out letters, give them an official My Little Pony stamp, and deliver them personally to my dad or to the neighbours.
If there was a performance review for six-year old secretaries it would read: 'Enthusiastic and proactive, with an eye for detail and a love for the job.'
When I grew up, different dream jobs passed. Veterinarian, astronaut, ballet dancer. None of them stuck, until I was 24, and I decided to play a game called Lawyer.
This was a job where you could run around wearing high heels and chic little suits, typing stuff, and pushing paper around in neat little piles. Perfect! And, instead of playing Secretary, a real-life secretary actually came with the job. It was going to be so much fun!
Unfortunately, my secretary and I are definitely not playing the same game. This lady does not think it is fun to help me file papers or type letters, and certain does not deliver them personally to whomever is concerned. She does like to play Solitaire on the computer all day, and gives me the evil eye every time I crawl into her office to ask whether, if it's not too much fuss, you know, if she could possibly help me scan that SPA and, erm, send it? To the client? No? "That’s totally fine. I guess I could do it myself. I know how a computer works. Sorry to bother you!"
So after I finish doing my secretary's job, I'll get cracking on that engagement letter. If only I still had that My Little Pony stamp to make it official. My client would be most impressed.
Lees meer!
maandag 26 april 2010
Onderhandelen: Harvard of Hamas?

Ik ben aan het onderhandelen. Over een appartement in een onfrisse buurt van Amsterdam. Waar de ramen met ducktape bij elkaar worden geplakt. Waar de wielen bij het stoplicht onder je fiets vandaan worden gejat. Waar je beter in sexloze wortelbroek over straat gaat.
Het appartement heeft geen centrale verwarming. Geen ijskast, bad of aparte wc. Een morsig zeiltje in de keuken en platgeslagen cavia’s in de slaapkamer. Type sociale woning if you know what I mean. Niet Zo ZuidAs.
Maar, naast ruime kans op koolmonoxide vergiftiging, biedt het appartement ook voordelen. De woonkamer heeft namelijk een he-le mooi-e vloer, aldus de verhuurder. Zo mooi, dat die een stijging van de kale huurprijs met 30% rechtvaardigt.
Ik was verheugd en gokte op dubbel gerookt massief eiken. Het bleek een 35m2 laminaatje te zijn dat het zeiltje met de cavia’s verbond.
In vijf alinea’s had ik een waterdicht betoog inclusief berekening opgezet, waaruit maar een conclusie kon worden getrokken. Die vergoeding moest onmiddellijk omlaag, wat heet, worden geschrapt. Ik kreeg een eenregelige email terug “Nee. Ik onderhandel niet over de vergoeding”.
Voor mannen is onderhandelen een spel dat zij dagelijks spelen. Een van hun regels is: de eerste nee betekent geen nee, maar geeft de start van de onderhandeling aan.Vrouwen schijnen niet te kunnen onderhandelen. Ze hebben teveel empathie.
Zo niet ik. Had ik niet onderhandeld over de overname van hele corprate groups? Had ik niet de module “Harvard methode onderhandelen” afgerond? Ik zou hem wel even bellen.
"NEE." Geen tegenberekening. Geen begrip voor mijn overige startkosten. Geen tegemoetkoming in wasmachine of gordijnen. Gewoon een ferm NEE. “Waarom zoveel,” sputterde ik nog? "Omdat een ander het er wel voor over zou hebben."
Juist ja. Ik begreep het. Van de huur is geen cent af.
Volgende keer stuur ik een animatiefilmpje. Waarin de verhuurder in 3D op de stoep van de sociale woning wordt afgeleverd. In een doodskist van laminaat.
Lees meer!
zondag 25 april 2010
vrijdag 23 april 2010
Jij bent al heel oud
Gesprek met mijn neefje van zes."Jij ziet er heel anders uit dan op mijn verjaardag vorig jaar. Heel anders."
"OK, maar is dat dan goed anders? Of slecht anders?"
28-jarige vrouw vist naar complimentjes bij een zes-jarige. Walgelijk.
"Ik weet niet, jouw hoofd is anders."
"Maar ik ben toch nog steeds je knapste nichtje? Anders word ik heel verdrietig."
Emotionele chantage van een zes jarige. Smakeloos.
"Hoe oud ben jïj eigenlijk? Volgens mij ben jij wel veertien."
Nee, ik ben 28. Hoezo?
Don't even say it, monstertje, don't even...
"Oh. Nou snap ik het. Jij bent al heel oud. Zullen we nu gaan gamen?"
"Nee! Ik ga naar huis."
Vier lellen Chardonnay naar binnen jassen en wenen om mijn verloren jeugd. Ik hoef echt nooit kinderen. Jeg.
donderdag 22 april 2010
My boss is lazy
He takes long lunches, starts working at 9:30am and often leaves for home before the rest of us, because he has to "take care of the children".
We know better. His children are 12 and 15 year of age, and as far as we know, he has a wife who does not work.
He often works from home, and if we call him, he usually does not respond right away. However he does sometimes send an e-mail from his Blackberry at 7am or 9pm to show us he is working day and night.
But we know better.
He has a strategically well-positioned desk, with his back to the window so no one can check his computer screen to see what he is doing...except when it is mid-winter and it gets dark early in the afternoon. My colleagues and I who face him can see the reflection of his computer screen in the window, without him knowing. This has lead to awkward situations. While he puts on a posture of a hard working man (frown, concentrated eyes, and high raised shoulders), we see him checking Twitter and playing point games on Party Poker. Whilst playing, he sporadically asks us work-related questions as to convince us he is working.
We know better.
He often misses the mornings in the office, due to public transportation problems and flat tires (we ride the bike to work in Amsterdam). He claims to be a statistical abnormality.
We know better.
Last month we had our annual performance evaluation. Our manager claims that costs are too high and revenues too low, so we have to say good-bye to our bonuses. We all have to try a bit harder to get our sales up to speed and show a good work ethic. It isn’t easy for him either, he works his ass of and he misses out as well.
We definitely know better.
Lees meer!
woensdag 21 april 2010
Het 'De Jager Ei-incident'
Op het filmpje van Campus tv is te zien hoe een jongen naar voren loopt en een ei op het hoofd van JK de jager kapot drukt. Waarom drukken en niet gooien? Zo enorm groot is de zaal niet en J.K. de Jager is moeilijk te missen. De student koos er voor naar J.K toe te lopen en hiermee zijn pakkans te vergroten.
Vreemd.
Een ander verdacht element in het verhaal is dat de jongen zonder duidelijke redenen het ei op het hoofd van J.K. kapot drukte. Geen begeleidende boodschap, zoals de taartengooier van Pim Fortuyn (‘Op de naar de nul zetels!’) of de schoenengooier van Bush (symbolisch).
Deze drukker liep gewoon naar J.K. de Jager en heeft daar zijn ei kapot gedrukt. Zonder duidelijke reden of aanleiding. Wat kan J.K. de Jager als demissionair minister van financiën nu hebben gedaan om deze jongeman naar de collegezaal te lokken met een rauw ei in zijn zak?
Het gooien van eieren is niet niks. Je hebt niet zo maar een rauw ei op zak. Nee, hier gaat voorbereiding aan vooraf. Hoe neem je het ei mee? In de eierdoos? Of los met een zakdoekje er om heen? Neem je er voor de zekerheid twee mee? Toch lullig als het ei in je zak kapot gaat. Dat zijn zaken waar je als eiergooier over na moet denken en dat vergt wat moeite. Dus kennelijk heeft J.K. de Jager iets gedaan om deze jongeman tot zijn daad te bewegen. Is het de lening aan Griekenland geweest? Is het omdat J.K van mening is dat belastingheffing een stuk slimmer kan? Of is de strijd van J.K. tegen zwartspaarders? De eierdrukker maakt hier geen melding van.
Verdacht.
Niet alleen J.K. was vandaag bekogeld. Ook de Britse Conservartive Party kandidaat David Cameron, is bekogeld met een ei. Ook door een student.
Toeval?
Of hebben we hier te maken met de zinloze eiergooi mafia?
. Lees meer!
maandag 19 april 2010
A-sociaal
Het was net een interkantorale. Zo'n borrel met de fin fleur van je beroepsgroep rond een laf excuus om bier en borrelhappen achterover te slaan. De organisatie van een sportdag of een toneelstukje bijvoorbeeld. Net als vroegah- alleen hebben het bier en de bitterballen een upgrade meegekregen.
Onzin natuurlijk. Alsof je een half jaar wekelijks bijeen moet komen voor de organisatie van een achternamiddag hockey in Amstelveen. Dit alles strekt ertoe elkaar te kunnen groeten als je later real time monopoly gaat spelen op de Industrieele Groote Club.
Net als een vrijgezellen eigenlijk. Dat is verplicht integreren zodat je tijdens de huwelijksreceptie een reden hebt om bij elkaar stil te blijven staan. Het is immers vervelend als tante Ans uit donker Afrika zich buitengesloten voelt op De Dag. Daar zijn vrouwen heel gevoelig voor. Zeker alleenstaande geïmmigreerde oudtantes van over de vijftig.
Bij zo'n sociaal event morfen meisjes maar al te graag in een koala. Ze beginnen ineens aan het Diepte Interview. Genetisch behept en sociaal geconditioneerd overvragen ze met geveinsde interesse door tot je vroege jeugd. "Oh ja, en hoe vind jij je baan? Oh ja, wat leuk, vond je dat als kind ook al leuk? Ik begrijp precies wat je bedoelt bla bla bladiebladiebladiebladiebladie bla [begripvol knikje]"
Er zijn dan ook geen mannen present. Waar blijven de brakke grappen en non conversaties?
Inmiddels ken ik de toekomstdromen van tante Ans uit de periode van 1950 tot 1970. En natuurlijk het Gevoel wat ze daar toen bij had. Arme Ans.
Zo’n vrijgezellen is werken, werken, werken. De interkantorale is er niets bij. Mag ik nog een dagje weekend if you please? Lees meer!
vrijdag 16 april 2010
Coupe troep
Ik had vandaag een vrije dag, dus ik ging dingen doen waarvan ik denk dat mensen ze doen als ze een dag vrij zijn. Ontbijten met chocola. Koffietijd kijken. Een wandelingetje in het park maken met een huisgemaakte meeneem koffie. Op een bankje in het park zitten en een blaadje lezen.
Na de gratis activiteiten tot 12:00, brak het tweede, duurdere, gedeelte van de vrije dag aan.Ik besloot naar de kapper te gaan. Dat hoort namelijk ook bij mensen die op een doordeweekse dag niet hoeven te werken. Naar de kapper gaan en je nagels laten doen. Ik had ook nog een uur te tijd om enorme verwachtingen op te bouwen over het resultaat van de knipbeurt. Enorme verwachtingen omdat ik op het bankje in het park aan het lezen was met daarin allemaal hoofden met dezelfde golvende lange haarhelmen, in of honingblond, of karamelbruin. Ik wilde ook zo’n pruik.
Omdat ik geloof dat als je veel geld tegen iets aansmijt dit onmiddelijk de kwaliteit van je leven verbetert, maakte ik een afspraak met een dure exclusieve kapper. Op de fiets naar de kapper groeiden mijn al torenhoge verwachtingen naar het obscene. Deze haarmessias zou van mij, niet alleen een goddelijke schoonheid , maar gewoon ook een beter mens maken.
In de salon werd ik ruw wakker geschud. Een boze nicht blafte me toe naar de wasbak te moven. Daar haalde ik het stiekje uit mijn haar, waarop de gemene kapper zei "jeetje, dof zeg. Heb je soms stressssss? Ja, nu wel, dacht ik. Wat mijn vrije dag voetballersvrouw droom zou moeten zijn, werd een haarhel. De overbetaalde kapper trok, plukte en knipte mijn bosje tot er nauwelijks iets van over bleef. Een "hele loose fitting bob" noemde de gemenie het.
Ik lijk wel een uil. En ik moet maandag weer naar kantoor.
Atlas
Women have been labeling men since the origin of time; idle attempts to understand their incomprehensible counterparts, with the sole purpose of control. Unfortunately, a man’s brain works differently. You can label all you like; it won’t make you pin him down.Yet, it’s fun.
The male has his own refined selection of subspecies. At the office, many a type is present. Some we prefer to keep in the meeting room and others that are promoted to the bedroom. Or, the copy room for that matter.
Much has been said about the infamous Alpha Male. The typical City Boy that will make it to CEO, or CFO at the least. Bold, bashful, slick and in control. An absolute ass, but a sure shot as office suitor. Don’t expect empathy, thank yous or consideration; be thankful for a vivacious lunch hour to break the tedious day. Think the youngest partner at your firm, aka Don Draper.
The Beta Male is the guy we do not want to, but likely mostly will, end up with. A couch potato with a more docile character, or one that is wearied down by long-term female dominance. Think Al Bundy, or your average IT consultant.Slate Magazine recently plugged a third prototype.
Meet the Omega Male, a man in masculinity crisis, a product of our generation as he fears to compete with power women. The Omega Male has been misinformed his entire life. His mother always told him he would do great in the future. However, now that the future is here, he finds himself a failure. Not capable of keeping a job, let alone a relationship. Laid back, but with the back bone of a garden hose. You will not be crossing any stormy weather with this leaking basket. Think senior paralegal or Zoolander.My numerous field studies lead me to a fourth prototype. Meet Atlas. This is the guy that seems the perfect marriage between Alpha and Beta.
He is caretaking and trustworthy, yet manly at the same time. He will let you drive his car, but remains in charge of the route. He does have a successful job, but will consider working part-time. Now, what’s the catch? Atlas seems too good to be true. True. Atlas is the male equivalent of a Pleaser. Gentle at heart but raised to meet exceptionally high standards, this doll will go out of his way to meet his responsibilities. All of his responsibilities, that is.Atlas is carrying the world on his shoulders, and you may just be a dot on the map.
Lees meer!
woensdag 14 april 2010
De schoonmaker - II
Met hand en tand heb ik mijn schoonmaker verdedigd. Hij is er maar drie uur. Wat kun je nu in godesnaam allemaal in drie uur doen. Niet veel toch? Ik doe er een half jaar over voordat ik mijzelf er überhaupt toe kan zetten de ijskast schoon te maken. Maar mijn moeder was onverbiddelijk en ze eiste dat ik een goed gesprek aanging met de schoonmaker. Aangezien ik moeite heb mijn moeder te weerstaan heb ik dit gedaan. Met lood in mijn schoenen zat ik op de schoonmaakdag te wachten tot hij binnenkwam.
Voor mij is het hebben van een schoonmaker de eerste keer dat ik mijzelf in een leidinggevende positie bevind. Ik moet verwachtingen aangeven en met feedback komen. Evalueren en bijsturen. Doelen stellen en belonen. Dit blijkt een stuk lastiger dan ik had gedacht. Ten eerste is mijn schoonmaker heel erg aardig. Het is een schat. Bovendien voel ik mijzelf een verwend rijkeluiskindje. En laat hij briefjes achter met daarop teksten als ‘Thank you for let me klean your hous’ en ‘God bles you, hav a hapy eastar’. Probeer dan maar te zeuren over het feit dat er nog stof op de kast ligt. Dat haal ik zelf dan wel even weg.
Ik had de lijst van mijn moeder al een paar keer doorgenomen en mijn gesprek goed voorbereid. Firm en vastbesloten zou ik hem toespreken om zodoende tot een verbetering van resultaten te komen.
Hij kwam precies op tijd binnen en groette mij vriendelijk.
Hello miss, nice day today. Sunny shine, no?
Yes, it is a very nice day today.
Are you a free day today?
No, I’m working at home today.
Oh yes, very nice that you can work home, no? I have my home very far away. I wish sometime I work at home too.
Yes, I understand.
But I happy to clean in your house. So miss, you happy with cleaning?
.....Yes, very happy. Thank you.
Lees meer!
maandag 12 april 2010
Sociaal Gedeformeerde Prietpraat
De SGP mag vrouwen niet uitsluiten van haar kandidatenlijsten van de Hoge Raad. De Staat moet maatregelen nemen die er toe leiden dat de SGP het passief kiesrecht aan vrouwen toekent. Maar de rechter is niet bevoegd specifieke maatregelen voor te schrijven. De rechter kan ook geen bevel geven de subsidiëring van de SGP stop te zetten.Juist ja. Wat heb je dan? Een verklaring voor recht dat de SGP fout zit. Foei. En nu?
Je zou lid kunnen worden van de SGP. En vragen of je op de kieslijst mag. Gewoon, om een beetje stof te doen opwaaien. Vanonder die zwarte rokken.
Dan ga je flyeren op partijcongressen in tuinbroek met spandoek. Dan open je een Facebookgroep. Jammer dat je doelgroep waarschijnlijk niet over internet beschikt. De hele Bible Belt op zijn kop en je bent het onderwerp van de driedagelijkse donderpreek op zondag. Alle zwarte kousen vinden dat je stinkt en dat jouw straf nog wel komt. In het hiernamaals.
Maar, welke vrouw zou in Godsnaam – excusez le mot- lid willen worden van zo’ n partij? Al mag je lid worden en je verkiesbaar stellen, dan heb je nog steeds draagvlak nodig om tot de partijtop door te stoten, lijkt me. Tenzij de SGP niet doet aan een democratische organisatievorm. Dat mag dan weer wel.
Of je dient een claim voor schadevergoeding in bij de SGP of de Staat. Sue the bastards!
“Edelachtbare, er zit politiek potentieel in mij. Helaas blokkeert de SGP de toegang tot het torentje. Mag ik ff vangen?”Juist ja, zie jij het causaal verband? Dat geld blijft lekker in de kerkelijke collectebus.
Als je als vrouw de politiek in wil, moet je gewoon niet lid worden van de SGP. Amen.
Lees meer!
donderdag 8 april 2010
Inspigaga

Lady Gaga deze maand in de Cosmo: 'Sommige vrouwen kiezen ervoor hun man te volgen, anderen volgen hun dromen. Als je twijfelt over de weg die je moet kiezen, bedenk dan dat je carriere nooit zomaar op een ochtend tegen je zal zeggen dat die niet meer van je houdt.'
Lees meer!
De schoonmaker
Al een tijd lang is de schoonmaker een vast onderwerp op borrels en partijen. Eerst passeert werk de revue, daarna de vriend of scharrel en tenslotte komt de ‘schoonmaker’ aan bod. De schoonmaker is een interessant onderwerp omdat ze in vele soorten en maten te vinden zijn.
Je hebt vrouwelijke en mannelijke schoonmakers. Je hebt schoonmakers uit Peru, Filippijnen, Brazilië, Nederland, Duitsland en Roemenie. Je hebt schoonmakers die het schoonmaken als een kunst zien en je hebt schoonmakers die het verschil tussen een plumeau en een dweil niet kennen. Vooral die laatste soort schijnt veel te bestaan. En dit is ook de meest veelbesproken soort.
Zo heb ik vriendinnen die hun schoonmaker testen door een haar op de muur van hun badkamer te plakken. Als de haar er nog zit na de schoonmaakbeurt is het einde oefening. Anderen vragen consequent aan hun schoonmaker om de was te draaien op de langstand en op te hangen. Op die manier weten ze zeker dat zij de afgesproken 3 uur aanwezig is geweest. Weer anderen doen ‘inval’ bezoeken in hun eigen huis. Dit plannen zij tijdens hun lunchpauze. Dit heeft hilarische momenten opgeleverd. Een vriendin vond, tijdens een inval, haar schoonmaker in bed met een vreemde kerel.
Dus na alle verhalen was ik voorbereid op het ergste. Ik ging er van uit, dat mijn huis nog viezer zou zijn na de schoonmaakbeurt , dan er voor.
Zonder verwachtingen opende ik dan ook aan het einde van de eerste schoonmaakdag mijn deur. En ik stapte binnen, in een blinkend en heerlijk ruikend paleisje. In die drie jaar dat ik hier nu woon heb ik mijn huis nog nooit zo schoon gezien. Zelfs de oven die nog nooit door mij was schoongemaakt blonk.
Ik was teleurgesteld. Wederom kan ik niet meepraten over dit onderwerp.
. Lees meer!
woensdag 7 april 2010
Belastingaangifte
Paasweekend. Je gaat naar huis met lief, chocolade-eieren en de Grote Blauwe Enveloppe. Maandenlang zorgvuldig geconserveerd. Tweede Paasdag, ergens op een achternamiddag. Met je lief heb je verplicht de chocolade-eieren verbrand; je oudtante Gerda maakt het omgekeerde ei grapje. Voor de derde keer op rij. Er is geen ontkomen meer aan. Grote Blauwe Enveloppe. Moet. Open.
Liever kruip je nog een keer op je lief of leg je een ganzebordje met Gerda, dan je te verdiepen in de mazen van het fiscale net.
Daarom ben je vandaag zes dagen over tijd.
Dat blauwe perkament staart je aan met intimiderend burger servicenummer en streepjescode. Onvoorziene fiscale afgrond lonkt. In gedachten dalen mannen in zwarte kogelvrije FIOD vesten uit helikopters af om jouw MacBook in beslag te nemen. En je antieke postzegelverzameling “Bosch en Kruid”.
De toelichting overtreft je scriptie drie keer in saaiheid en omvang. En dan nog weet je als discalcule digibeet nooit zeker of je enge woorden als drempelinkomen, persoonsgebonden aftrek en verrekenbare verliezen een beetje ok hebt ingeschat.
Je voorziet een mer a boire van ongeïdentificeerde-bonnetjes-en-mogelijke aftrekposten-in-oude-schoenendoos. Het komt waarschijnlijk neer op een kleine copy paste van je jaaropgaaf, als je nog geen huis hebt gekocht.
Hier komen de tips en tricks voor het snel en pijnloos afronden van je fiscale vrijbrief:
1. Schakel je secretaresse in waar mogelijk;
2. Vraag uitstel. Krijg je altijd, zo gepiept.
3. Doe je belastingaangifte online.
4. Stuur HR NU een reminder voor een kopie van je jaaropgaaf. Copy Paste.
5. Arbeidskorting? Iedereen die inkomen uit werk of woning ontvangt heeft in beginsel recht op arbeidskorting. Het aangifteprogramma rekent je arbeidskorting automatisch uit.
6. Eigen Woning? Gebruik OZB beschikking die je van de gemeente in januari hebt gekregen voor de juiste WOZ waarde (de WOZ waarde met peildatum 1-1-2008).
7. Eigen Woning? VVE, Nuon, Gemeentelijke belastingen en UPC zijn niet aftrekbaar. Leuk geprobeerd.
8. Eigen Woning? Als jouw pareltje meer dan de ½ uitmaakt van een Rijksmonument, kan je kosten voor verbouwing/herstel onder bepaalde voorwaarden aftrekken.
9. Zorgkosten? Laat maar zitten, tenzij je je been hebt laten spalken op de piste. Kan vanaf dit jaar onder beperkte voorwaarden en alleen als die kosten uitstijgen boven je drempelinkomen. Ontvang je bruto zeg een half tonnetje, dan ligt die drempel op zo´n EUR 3550.
10. Belastingdienst checkt per jaar slechts 1 vraag (extra zorgvuldig). Dit jaar de aftrekpost “uitgaven voor levensonderhoud van kinderen onder de 30 jaar.” We hopen voor je dat dat nog niet aan de orde is.
11. Download fiscale jaaroverzichten van de bank online (ABN-internetbankieren) voor opgave vermogen in box 3 (spaartegoed en schulden).
12. IBG schuld is niet aftrekbaar. Leuk geprobeerd 2. Kosten voor je nieuwe Mac Book wel (studiekosten - mits boven de EUR 500).
Box, 1,2 ,3 tik m aan. Zo gedaan. Kijk hier voor meer tips Lees meer!
vrijdag 2 april 2010
Authentiek
Kan of wil je de uitknop op jezelf niet vinden, dan heb je niets op een kantoor te zoeken, maar moet je je eigen bedrijf starten.
Let goed op wat de heersende cultuur is op jouw kantoor of afdeling. Die cultuur wordt vaak gedicteerd door het management of de maatschap. Vindt jouw partner hockeymeisjes het voorbeeld van de ideale vrouw? Dan investeer je in een paar Tods loafers en hang je een extra parelketting om. Golft je manager? Dan vertel jij op maandag wat een dol weekend je hebt gehad op de Pan in Bosch en Duijn. Noemt iedereen de printer de papiermasjien, dan roep jij dat net zo hard mee. Als jij weer op je fiets naar huis zit mag je al je vrienden bellen om te vertellen hoe fijn je het echt hebt gehad bij dat concert van Within Temptation, Awakefest, of waar dan ook. Maar dat doe je nooit op je werk.
Lees meer!
donderdag 1 april 2010
One Good Hobby = One Good Job
One that makes you stand out in the grey crowd. One that shows that you are one in a million. One that shows you have character.
Before I applied for my first job in banking, I wanted to show I was VP material, so I feverishly went looking for a special hobby. And I was not the only one. I talked to people who knitted, who hiked, or were Olympic champion canoeists. One girl I talked to had taken on acrobatics, and another one joined a miming group - just before applying for a traineeship at the bank.
Just having an extraordinary hobby is not good enough. You have to be passionate about it, you have to love it, and most of all you have to have achieved something in it. So if you have taken up table tennis, you have to at least make it to the finals of the national table tennis championships. And if you climb mountains for fun, you have to have a picture showing yourself on top of K2. From this picture, your future employer will conclude that you have character.
What sort of character is that exactly? It is never a nice or friendly character. It is never a creative character. It is a character that knows how to sink his teeth into something. It is someone who relentlessly goes for whatever goal without showing mercy, whether it is the top of K2, the finishing of a 305-page memo, or the firing of an entire IT department. It is someone who gets the job done. That is how character is defined. And that is exactly what they are looking for. Because they know those are the skills you need to survive the office jungle.
In order to prove that I, too, have character, I have taken on flea market shopping as my new passion. My accomplishment is the fact that I have decorated my small Amsterdam apartment with gorgeous paraphernalia for almost nothing. I know how to choose the shopowners that have no idea of the value of their goods, I negotiate fiercely on every penny, and I don’t care if the people in the antique shop hate me for being a total Scrooge. But does that really mean I have character?
Lees meer!
Lol
Wij zijn boos. Verpest voor het leven. Nooit meer zal hij op dit ge-weldige nummer dansen.
And here is the rest of it. Lees meer!


