De eerste schooldag na de zomervakantie met je nieuwe o'Neill schriften, vers aangeschaft op de V&D schoolcampus. Dit jaar ga je het echt anders aanpakken. Niet meer twee dagen voor proefwerkweek aanpappen met de klassenerd om alle gemiste aantekeningen te kopieren. Jij gaat braaf met je nieuwe roze met bont bekleedde pen aantekeningen maken. Die eerste schoolweek lukt het nog om het toonbeeld van ijver te veinzen. Maar in week twee hangt je lethargische puberzelf weer lekker ongeinteresseerd in de schoolbank. Je nieuwe schriften, gescheurd en volgekrabbeld met talloze onzinconversaties met je BFF die tijdens de les schriftelijk werden voortgezet.
Jaren later, als je groot bent, gebeurt hetzelfde als je van baan wisselt. Op je oude werk trok je hele dagen uit om je administratie te doen, vakanties tot in 2011 te plannen en Yolanthe vs Jan op nu.nl/achterklap te volgen. Zo stoer ben je niet die eerste weken op je nieuwe werk. Met een frisse start sta je 's ochtends als eerste in de lift en maak je outlook mapjes met titels als "Administratie"en "Prive". Ook doe je heel aardig tegen alle nieuwe collega's. Zo sta je op donderdagavond op de borrel te doen alsof je iets gemeen hebt met met Bert van IT en Barry van de Payroll.
Gelukkig verschijnen na twee weken de eerste barstjes in je imago als employee of the month.
Dat is geruststellend, wat het is erg vermoeiend om het braafste meisje van de klas te spelen. Een ommetje tijdens de lunch wordt weer een hardcore shopsessie en die ranzige meuk uit de koffie automaat wordt ingewisseld voor clientencappucino uit de ontvangstkamer. Inmiddels heb je ook een sneue maar geniale studentstagiaire gevonden die als een dankbare memomachine functioneert, en voila, alles is weer bij het oude. Eigenlijk verandert er niets na klas 3 VWO.
Lees meer!
woensdag 30 juni 2010
donderdag 24 juni 2010
Office World Cup Football Pool
Football season has begun. And in the office the men just love to spread their knowledge on the subject.
They even have quizzes during our lunch breaks.
"Who scored the winning goal in the 1981 final between Dynamo Tbilisi and Carl Zeiss Jena?"
Football is for men what Oprah is for women. Interminable stories on bullshit. But, since we are a football-loving nation, it is a crime to comment on it.
The climax of the footabll season is, of course, the Office World Cup Football Pool. And being the geeky banking department that we are, we have all the expertise in our department to fabricate a beautiful spreadsheet, in which we automatically upload the latest scores. Through different formulas in different sheets, the ranking of the pool pops up on the front page of the excel sheet, which is colored in beautiful orange.
It took two of my colleagues two days to develop the football pool sheet, but they were left alone by our otherwise pushy boss since this all had a higher, almost religious, purpose. After the sheet was finished, we all awed at their creation and they received a nod of approval of our otherwise grumpy, 'nothing is good enough' boss.
Of cours, everybody had to join the bet and predict the scores of all the games, including the number of total goals and the best scoring player of the tournament. Not participating (since you don’t care about football and entering the pool would just mean losing money to your co-workers) was out of the question if you wanted to stay on the boss’s good side.
So I entered. I donated the money as a pay-off to keep my career in line and I filled the sheet in five minutes. I was the laughing stock of the department when they saw I predicted Spain-Switzerland to be 0-1 and Italy-Paraguay 1-1.
My dad told me in advance that the winner is always the one that knows the littlest about football.
My name is now on top of the orange Office World Cup Football Pool ranking list. I am getting famous throughout the office and people envy me. On top of that I could earn some serious money.
I love football.
Lees meer!
They even have quizzes during our lunch breaks.
"Who scored the winning goal in the 1981 final between Dynamo Tbilisi and Carl Zeiss Jena?"
Football is for men what Oprah is for women. Interminable stories on bullshit. But, since we are a football-loving nation, it is a crime to comment on it.
The climax of the footabll season is, of course, the Office World Cup Football Pool. And being the geeky banking department that we are, we have all the expertise in our department to fabricate a beautiful spreadsheet, in which we automatically upload the latest scores. Through different formulas in different sheets, the ranking of the pool pops up on the front page of the excel sheet, which is colored in beautiful orange.
It took two of my colleagues two days to develop the football pool sheet, but they were left alone by our otherwise pushy boss since this all had a higher, almost religious, purpose. After the sheet was finished, we all awed at their creation and they received a nod of approval of our otherwise grumpy, 'nothing is good enough' boss.
Of cours, everybody had to join the bet and predict the scores of all the games, including the number of total goals and the best scoring player of the tournament. Not participating (since you don’t care about football and entering the pool would just mean losing money to your co-workers) was out of the question if you wanted to stay on the boss’s good side.
So I entered. I donated the money as a pay-off to keep my career in line and I filled the sheet in five minutes. I was the laughing stock of the department when they saw I predicted Spain-Switzerland to be 0-1 and Italy-Paraguay 1-1.
My dad told me in advance that the winner is always the one that knows the littlest about football.
My name is now on top of the orange Office World Cup Football Pool ranking list. I am getting famous throughout the office and people envy me. On top of that I could earn some serious money.
I love football.
Lees meer!
dinsdag 22 juni 2010
Awkward family photos
Check de site awkwardfamilyphotos.com en voel dat ongemakkelijke Eh...ok gevoel dat je bekruipt bij de grootste collectie weirde familiekiekjes. Awkward! Lees meer!
vrijdag 18 juni 2010
When in doubt use Latin
If in the business world you want to sound like you know what you are doing when you don't, just start using random foreign expressions.
For some reason, Dutch managers find it to be worldly to drop in English words mid-sentence. The English words 'mindset', 'accountablity', 'key issue', 'leverage' and 'kick off' give the average Dutch manager instant management glamour.
For example, it is considered very professional to start a Dutch sentence with "Basically..." and end it with a firmly exclaimed "Period!" Sometimes, I simply get an "OUT OF THE BOX PLEASE!" yelped at me in a meeting, when I'm apparently not bringing the right ideas. I really feel the need to go backward now that everyone seems to feel the need to 'go forward', and I do not even want talk about the 'Touch Base' People.
Random English sayings seem to go in and out of fashion, too. For some mysterious reason, 'The proof in the pudding is in the eating' is very popular amongst managers in the Netherlands right now. I have heard this comment applied in so many situations that I now believe the world outside of the box consists solely of desserts.
The random use of foreign expressions is a universal weapon for the insecure in the corporate world.
I once had to negotiate a contract with an English lawyer who was alternating between speaking and writing in Latin and English on a 50/50 basis. It was basically dealmaking with Virgil. It didn't seem to matter that the Latin additions in the e-mails he sent were meaningless. But prima facie, it did lend his random comments some Old World gravitas.
So if you want to give your business e-mails some pseudo-academic clout this week, maybe you can add some Dutch. Like: laten we alle neuzen dezelfde kant op krijgen.*
*A management cliche meaning: Let's point all the noses in the same direction.
. Lees meer!
For some reason, Dutch managers find it to be worldly to drop in English words mid-sentence. The English words 'mindset', 'accountablity', 'key issue', 'leverage' and 'kick off' give the average Dutch manager instant management glamour.
For example, it is considered very professional to start a Dutch sentence with "Basically..." and end it with a firmly exclaimed "Period!" Sometimes, I simply get an "OUT OF THE BOX PLEASE!" yelped at me in a meeting, when I'm apparently not bringing the right ideas. I really feel the need to go backward now that everyone seems to feel the need to 'go forward', and I do not even want talk about the 'Touch Base' People.
Random English sayings seem to go in and out of fashion, too. For some mysterious reason, 'The proof in the pudding is in the eating' is very popular amongst managers in the Netherlands right now. I have heard this comment applied in so many situations that I now believe the world outside of the box consists solely of desserts.
The random use of foreign expressions is a universal weapon for the insecure in the corporate world.
I once had to negotiate a contract with an English lawyer who was alternating between speaking and writing in Latin and English on a 50/50 basis. It was basically dealmaking with Virgil. It didn't seem to matter that the Latin additions in the e-mails he sent were meaningless. But prima facie, it did lend his random comments some Old World gravitas.
So if you want to give your business e-mails some pseudo-academic clout this week, maybe you can add some Dutch. Like: laten we alle neuzen dezelfde kant op krijgen.*
*A management cliche meaning: Let's point all the noses in the same direction.
. Lees meer!
zondag 13 juni 2010
Shit runs downhill
Als junior draai je vaak op voor de verantwoordelijkheden van je baas. Delegeren noemen ze dat. Eenrichtingsverkeer naar beneden alsof ze een family pack laxeermiddelen hebben geslikt. Je agenda raakt overstroomd en jijzelf in de shit. Voor je het weet snorkel je in je eentje in een bodemloze gierput rond. Een foutje is dan snel gemaakt. Shit happens.Als junior draai je soms ook op voor de slordigheden van je baas. Shit runs downhill noemen we dat. Vaak in de vorm van een cover your ass email waar gebruikt WC papier nog fris bij afsteekt. Ja, dat stinkt!
Maar watskebeurt als er vijf miljard is verdwenen, zoals in het geval van Jerome Kerviel?
Jerommeke was achtentwintig, toen hij de beursvloer bij Société Générale betrad in 2005. Met een verlies van vijf miljard op posities die hij in 2008 had ingenomen, kwam de Franse bank er bescheten vanaf. Een “je m’excuse” ging de lucht niet klaren; Jerommeke staat deze weken terecht in Parijs.
Nou is het de vraag of Jerommeke poep in zijn ogen had, of het hoger management. Voorafgaand aan het proces heeft Jerommeke flink bagger lopen spuien over de banking industry en général en SocGen in het bijzonder. Vorige maand verschenen zijn memoires, waarin hij stelt zondebok te zijn voor de financiële sector in zijn geheel. Jerommeke weigert die verantwoordelijkheid alleen te dragen. "Hoeveel heb je verdiend?", was de enige en steeds terugkerende vraag op het einde van de dag, zo vertelt hij in zijn boek. Jerommeke stelt dat het management op de hoogte was van de risicovolle posities die hij innam:
“For a year, no it's impossible. On a trading desk we are all within 50cm of each other. Everything is seen; everything is heard....(My bosses) encouraged me instead'. (…) Seventy per cent of the time, the (trading) limits were broken'.”
Zijn oude baas, Jean-Pierre Mustier, kreeg naar eigen zeggen pas lucht van de zaak toen Kerviel in een email aan een vriend overwoog zichzelf voor de trein te gooien. Toen was het volgens Mustier tijd voor een gezamenlijke WC bezoekje. And then… the shit hit the fan.
Het riekt hoe dan ook naar onfrisse praktijken. Kerviel’s carrière is inmiddels down the drain: Jerommeke werkt nu bij IT. Kop op Kerviel. Shit happens!
Partir c'est mourir un peu
Today is my last day at the office. I am leaving the firm. It is time to reminisce on days gone by whilst stuffing office memories into boxes, side by side with my long-time secretary. Is that a tear blinking in the corner of her eye? I feel quite melancholic and seriously question my motivation for swapping my cubicle for the next one further down the block.
Colleagues drop into my office to pay their last respects. If this were a movie, the images would soften. If this were a song, it would be Whitney’s I Will Always Love You fading out. As the French say: "partir, c’est mourir un peu".
And, as we say in Dutch, "of the dead, nothing but good." So, from the moment I resigned, my working days turned into Pleasantville days. A lovely period of freewheeling, where a sugarcoated attitude seemed to apply to me only. It has been a while since I did any actual billable work, yet no subtle hints about our quickly deteriorating department turn over. A general understanding for slipping deadlines and fluctuating business hours. Of course, those traffic jams get worse every day!
Wrapping it up implies unwinding, it seems. It is funny how employers will go out of their way to make you a good leaver. Yes, you should definitely come back! (Yet I won’t make you an offer right now.) Of course we pay for your farewell cocktail party. No, I insist! Add in a little dinner too!
I must confess to be very sensitive to this professional type of sucking up. Of course, I know that the only reason for this disproportionate level of appreciation is the potential future interdependency that my now-former boss and I may have. When you cut your ties loose, you are no longer subject to the office hierarchy. You never know where you will meet again. So your former employer will no longer boss you around, but will grind his teeth and smile. Why, I may just be the next CEO of Shell.
But somewhere over the rainbow dawns a new day at a new firm. It will be difficult to wake up and smell the coffee.
Lees meer!
Colleagues drop into my office to pay their last respects. If this were a movie, the images would soften. If this were a song, it would be Whitney’s I Will Always Love You fading out. As the French say: "partir, c’est mourir un peu".
And, as we say in Dutch, "of the dead, nothing but good." So, from the moment I resigned, my working days turned into Pleasantville days. A lovely period of freewheeling, where a sugarcoated attitude seemed to apply to me only. It has been a while since I did any actual billable work, yet no subtle hints about our quickly deteriorating department turn over. A general understanding for slipping deadlines and fluctuating business hours. Of course, those traffic jams get worse every day!
Wrapping it up implies unwinding, it seems. It is funny how employers will go out of their way to make you a good leaver. Yes, you should definitely come back! (Yet I won’t make you an offer right now.) Of course we pay for your farewell cocktail party. No, I insist! Add in a little dinner too!
I must confess to be very sensitive to this professional type of sucking up. Of course, I know that the only reason for this disproportionate level of appreciation is the potential future interdependency that my now-former boss and I may have. When you cut your ties loose, you are no longer subject to the office hierarchy. You never know where you will meet again. So your former employer will no longer boss you around, but will grind his teeth and smile. Why, I may just be the next CEO of Shell.
But somewhere over the rainbow dawns a new day at a new firm. It will be difficult to wake up and smell the coffee.
donderdag 10 juni 2010
Should I stay on Paradise Island?
I am on vacation on paradise island. It is incredible here. And just like any other visit to an exotic place, after a few days, I never want to leave. I want to live here. Grow my own mango trees. Keep some chickens and be happy for the rest of my life.
No deadlines, no conference calls, no update meetings. No more Powerpoint or Excel. No screaming bosses or painful appraisals. Just me, the chickens, and the mango trees.
I have saved some money and I could sell my house. That would give me enough to last at least a couple of years. Money is not keeping me from emigrating to paradise island. So what is?
The thing is, it just doesn’t feel right. Staying here and living the easy life without any responsibilities, it just doesn’t feel right. I am programmed to work hard, earn money and be a responsible citizen. My whole life has been focused on getting a good job and earning good money. In school, your grades have to be good because you want to be admitted to a good University. In University you work hard because you want to be hired by that top firm.
You have to make sure that all your extra-curricular activities look good on your resume. So going to Spain for a few months to learn the language is okay because it looks good on your resume. Teaching poor underprivileged children English in Bolivia is fine because it looks good on your resume. However, being thirty and growing mango trees for a few years definitely does not look good on your resume.
So for the most part of my life, I have learned that getting and keeping a good job is one of the most important things in life. I am programmed that way.
So next week I will return to Amsterdam, show my holiday pictures to my colleagues, treat them with some local snacks I bought here, and start preparing that Powerpoint presentation. Within two days, all that will be left of my mango trees are dreams.
. Lees meer!
No deadlines, no conference calls, no update meetings. No more Powerpoint or Excel. No screaming bosses or painful appraisals. Just me, the chickens, and the mango trees.
I have saved some money and I could sell my house. That would give me enough to last at least a couple of years. Money is not keeping me from emigrating to paradise island. So what is?
The thing is, it just doesn’t feel right. Staying here and living the easy life without any responsibilities, it just doesn’t feel right. I am programmed to work hard, earn money and be a responsible citizen. My whole life has been focused on getting a good job and earning good money. In school, your grades have to be good because you want to be admitted to a good University. In University you work hard because you want to be hired by that top firm.
You have to make sure that all your extra-curricular activities look good on your resume. So going to Spain for a few months to learn the language is okay because it looks good on your resume. Teaching poor underprivileged children English in Bolivia is fine because it looks good on your resume. However, being thirty and growing mango trees for a few years definitely does not look good on your resume.
So for the most part of my life, I have learned that getting and keeping a good job is one of the most important things in life. I am programmed that way.
So next week I will return to Amsterdam, show my holiday pictures to my colleagues, treat them with some local snacks I bought here, and start preparing that Powerpoint presentation. Within two days, all that will be left of my mango trees are dreams.
. Lees meer!
woensdag 9 juni 2010
Onze '15 miljoen mensen' droom
Zoveel feestelijkheden op deze dag. Job Cohen wordt als held binnengehaald. Femke is dolgelukkig met haar winst en Emile is blij, ondanks de daling. Alleen voor Balkenende is het geen feestje. Hij stopt er mee. Maar de VVD viert wel feest. De leden scanderen Mar-uk, Mar-uk.
Voor mij is het geen feestje. Voor mij hangt er een grote donkere wolk boven deze verkiezingen.
De PVV heeft waarschijnlijk 22 zetels. Twee-en-twintig. Met ongeveer 12 miljoen stemgerechtigden en een opkomst van 74% zijn er dus ongeveer anderhalf miljoen mensen die voor Geert kiezen.
Anderhalf miljoen mensen die zich in geen enkele andere politieke partij kunnen vinden. Anderhalf miljoen mensen die het okay vinden dat er iemand een belasting op hoofddoekjes voorstelt. Anderhalf miljoen mensen die de islamisering van Nederland als het belangrijkste onderwerp zien. Anderhalf miljoen mensen die vinden dat ongeveer achthonderdduizend andere Nederlandse inwoners niet meer welkom zijn.
We zijn internationaal gezien een lachertje. We zullen in de hoek van Oostenrijk geschaard, met een malloot als leider van een anti-islam partij.
Het is niet een overwinning voor deze natie, zoals Geert het zegt. Het is een groot verlies. We verliezen onze onschuld. Wij verliezen onze ’15 miljoen mensen’ droom.
Ik kan wel janken.
. Lees meer!
Voor mij is het geen feestje. Voor mij hangt er een grote donkere wolk boven deze verkiezingen.
De PVV heeft waarschijnlijk 22 zetels. Twee-en-twintig. Met ongeveer 12 miljoen stemgerechtigden en een opkomst van 74% zijn er dus ongeveer anderhalf miljoen mensen die voor Geert kiezen.
Anderhalf miljoen mensen die zich in geen enkele andere politieke partij kunnen vinden. Anderhalf miljoen mensen die het okay vinden dat er iemand een belasting op hoofddoekjes voorstelt. Anderhalf miljoen mensen die de islamisering van Nederland als het belangrijkste onderwerp zien. Anderhalf miljoen mensen die vinden dat ongeveer achthonderdduizend andere Nederlandse inwoners niet meer welkom zijn.
We zijn internationaal gezien een lachertje. We zullen in de hoek van Oostenrijk geschaard, met een malloot als leider van een anti-islam partij.
Het is niet een overwinning voor deze natie, zoals Geert het zegt. Het is een groot verlies. We verliezen onze onschuld. Wij verliezen onze ’15 miljoen mensen’ droom.
Ik kan wel janken.
. Lees meer!
dinsdag 8 juni 2010
Wat ga jij stemmen?
Vervelende vraag. Valt vandaag gegarandeerd aan de lunch. Wil je niet overkomen als een navelstarend nineties kind , dan moet je met wat beters komen dan “Femke, want heur haar zit wel leuk.”Het is ook lastig. We hebben het al zo druk op de ZuidAs. Temidden van SPA’s, IM’s en je laatste powperpoint moet je je bureau nu ook nog vrij maken voor een intensieve beoordeling van de verkiezingsprogramma’s. Een beetje ZuidAsser schuift die deadline steeds verder door en maakt vanavond de balans op. Je collega’s zonder sociaal leven hebben dat dit weekend al gedaan. Die staan klaar om je de loef af te steken tijdens de lunch.
Pressure is on, nog een half uur te gaan. Dus, wat wordt t? Google "verkieizingsprogramma's" en je verliest gelijk het overzicht. Je kan je mond vol proppen of buiten een broodje gaan halen. Of je zegt:
- Links in een rechts jasje, D66. Hoongelach valt jou ten deel. Je bent een "verloren stem". Maarr, hier kom je mee weg. Zeg dat je idealist bent en altijd D66 hebt gestemd. Jij bent een standvastige salonsocialist.
- VVD? Komt zo rabbiaat rechts over in deze crisis tijd. En ook wel erg "daddy's girl'. Is wel lekker veilig en -waarschijnlijk- in lijn met je baas. Bovendien waakt de VVD voor de hypotheekrenteaftrek op je 80 m2 in Goud Zuid. En de VVD is de nieuwe PvdA, als we de NRC mogen geloven.... Juist ja, de NRC...
- De PvdA. Omdat je gelooft in Job Cohen als sterk politiek leider met hart voor Amsterdam. Bovendien neemt de PvdA slechts gefaseerd afscheid van de hypotheekrenteaftrek. De PvdA is wel voorstander van OudHollandsch Banquiren. Banken moeten terug naar hun oorspronkelijke taak: het bewaren van geld. Ongebreideld derivaten verhandelen met de spaarcentjes van je oma is er dan niet meer bij. Werk je bij de Investment tak van een bank en wil je je keuze in lijn laten lopen met die van je MD, houd hier dan even rekening mee. Het is niet nodig je promotie om zeep te helpen aan de lunchtafel;
- Groen Links, wil de AOW leeftijd verhogen voor mensen die in 2012 nog geen 40 zijn. Ja, jij dus! Je begint dan met AOW ontvangen op de leeftijd dat je begon met werken + 45. Dan zit je op je 70ste nog dubbeltjes te tellen achter de dahlia's. We lekker linksig intellectueel verantwoord.
Wij adviseren je PVV en de Partij voor de Dieren maar even buiten beschouwing te laten bij de lunch. Dan kijk je vanavond op kiescompas of stemwijzer.nl. om te bedenken wat het echt wordt. Of je stemt stiekem toch gewoon op Femke. Vanwege heur haar.
Lees meer!
zondag 6 juni 2010
Zomer festivales! Ole!
Hello suckers.
Tsjonge, wat is het warm.
Daarom hebben we de financiele wereld even geparkeerd, en bieden een doorwrochte analyse van het waar, waarom en wat trek ik aan, van de zomerfestivals. Wel even wat zelfbruinspray over dat uv arme witte kantoorlijf sprayen, anders schrikt iedereen zo van je.
1. Pak je picknickkleedje, regel twaalf van je beste vrienden, want we gaan naar:
Day at the Park
De Amsterdamse Bospicknick. Of meer, een grote borrel op een groen grasveld. En waar de dames en heren, geholpen door een paar biertjes en een farmaceutische pick me up, een variatie op de stap en klap wagen.
ZA gehalte?
Zeer Hoog: DATP is het Strawinskyplein in de grote pauze.
Waar?
Amsterdamse Bos
Wanneer?
24 juli a.s.
Wat trek je aan?
Bloemenkleedje en een een paar keurige Allstars. Top hem af met de obligate RayBan Aviators.
2.Vergeet je glowstick niet, sla een kruisje en voeg je op de party-pont naar de NDSM werf voor:
Valtifest
VF is een reuzeleuk verkleed feest voor grote mensen, vooral van de moeilijk hippe Amsterdamse soort. Vorig jaar was het thema Beestenboel. Dit jaar "It's a Religion". Lekker op Joost van Bellen raven. En je premature kater dempen met veganistische bitterballen. Tussen de oude ravers en de jonge hipsters, tref je plukjes ZA-ers in groepsverband aan. Die hun ZA status overigens krampachtig proberen te verdoezelen achter hippe gympies, Vice-achtige zonnebrillen, en nonchalante " Ik doe iets creatiefs" praatjes. I can see you!
ZA gehalte: Ze zijn er wel.
Waar?
NDSM eiland
Wanneer?
4 september a.s.
Wat trek je aan?
Inspiratie staat op de website. een kleine greep: DE HEILIGE MOBIELE 3 EENHEID, JOHANNES SEBASTIAN BACHWAN, ADAM & EVERT, VROUW ZOEKT BOERKA, FRATER FINANCIUS, DE HEILIGE SCHARREL KOE, WIJWATER LOPER, RAM MADAMME, DE DALAI LAATMAAR, MOZES KRIEBEL, ADA & EVA, HERA HEKWERK.
3. Ship Ahoy. Zet je Kapitein Iglopet op en maak gauw vrienden met sloep. We meren aan bij:
Costa del Soul
Lekker boozecruisen naar de baai van Blijburg om daar op een mix van minimal, techno, disco, house, soul, funk en hiphop te sjimmieen met sympathieke mensen.
ZA gehalte: laag, maar we verwachten dat daar verandering in gaat komen.
Waar? Blijburg
Wanneer?
3 juli
Wat trek je aan?
Kort nautisch broekje.
4. Pukkelpubers, oude jongeren, boeren uit Oost'n trekken in stromen aan je voorbij. Af en toe spot je een ongemakkelijk om zich heenkijkende ZA-er. Het geeft niet, alles komt goed.
Oh Glorious Lowlands! In de 24 uurs tent een comateuze kantoorgenoot aantreffen, tongen met een gothic bij een polkaband uit Roemenie. Karaoke in de Magneetbar.De ZoZa's zullen dit jaar hun tentendorp weer op Camping 7 (de ouden van dagen camping) opzetten.
ZA gehalte:
laag
Waar?
Biddinghuizen
Wanneer?
20/21/22 augustus
Wat trek je aan?
Zie plaatje van Sienna Miller hierboven, de koningin van de boho festivalchic. Alleen heet het dit jaar niet Boho mar Gypset. Dat je het even weet. Bij H&M kan je de essentiele korte broekjes en gehaakte tuniekjes aanschaffen. Vergeet je rubber laarzen niet.
Lees meer!
vrijdag 4 juni 2010
donderdag 3 juni 2010
De gymleraar en de bankovervaller
Twee mannen in een land hier ver vandaan. De één gymleraar in het leger, de ander bankovervaller. De gymleraar wordt gevraagd mee te doen met een coup. Hij slaagt en vraagt de bankovervaller zijn bodyguard te worden. Ze worden maten.
De bodyguard keert zich echter tegen zijn baas in een oorlog om de verdeling van de handel in cocaïne. Dorpen worden uitgemoord en duizenden mensen vluchten het land uit. Na de oorlog worden beiden mannen veroordeeld.
Ruim twintig jaar later...
Een televisiepresentator vraagt aan de bankovervaller wat zijn vis-ie is voor het land. Hij antwoordt:’Anjoemara’ (een vissoort). Ook vragen ze hem of hij parlementariër wil worden, waarop hij antwoordt: ‘Nee, ik ben geen vegetariër’
Vandaag verschenen de gymleraar en de bankovervaller op het RTL nieuws. Ze zijn beide democratisch gekozen om het land, dat ze in stukken hebben gereten, te regeren. Lachend leggen ze uit, dat het volk heeft gekozen voor verandering. Let bygones be bygones. De gymleraar en de bodyguard zijn weer maten en ze gaan Suriname regeren.
Mijn geloof in democratie heeft vandaag toch wel een deukje opgelopen.
. Lees meer!
De bodyguard keert zich echter tegen zijn baas in een oorlog om de verdeling van de handel in cocaïne. Dorpen worden uitgemoord en duizenden mensen vluchten het land uit. Na de oorlog worden beiden mannen veroordeeld.
Ruim twintig jaar later...
Een televisiepresentator vraagt aan de bankovervaller wat zijn vis-ie is voor het land. Hij antwoordt:’Anjoemara’ (een vissoort). Ook vragen ze hem of hij parlementariër wil worden, waarop hij antwoordt: ‘Nee, ik ben geen vegetariër’
Vandaag verschenen de gymleraar en de bankovervaller op het RTL nieuws. Ze zijn beide democratisch gekozen om het land, dat ze in stukken hebben gereten, te regeren. Lachend leggen ze uit, dat het volk heeft gekozen voor verandering. Let bygones be bygones. De gymleraar en de bodyguard zijn weer maten en ze gaan Suriname regeren.
Mijn geloof in democratie heeft vandaag toch wel een deukje opgelopen.
. Lees meer!
Pakken en Pakkinnen
De zon schijnt en net als middelbare scholieren in de schoolpauze zwermen de pakken en pakkinnen naar buiten om een sigaretje te roken en een broodje te eten.
Vroeger waren het door moeder gesmeerde bammetjes. Nu zijn het ciabatta’s met pastrami en mosterd honing mayo van een Zuidas cateraar.
Net als op het schoolplein zijn de groepen goed te onderscheiden.
Rechts op het Strawinskyplein in de schaduw van de Ito toren zien we de nerds. Slungelige mannen in slecht zittende pakken van een ondefinieerbare kleur en stof. Sommige hebben hun eigen brood meegebracht, gesmeerd door moeder de vrouw. Anderen hebben een broodje bij Arie op Gelderlandplein gekocht ‘even lekker de benen strekken in de pauze’. Dit zijn de boekhouders of hoe zichzelf ook wel noemen: Accountants.
Links een groepje blonde dames. Hooggehakt en ietwat kortgerokt zitten zij een sigaretje te roken in de zon. Dit zijn de populaire meiden. Het mannelijk Zuidas volk gaat niet aan hun aandacht voorbij ‘snel een bankier aan de haak slaan om een expat leven in het zonnige Hong Kong tegemoet te gaan’ . Het is de recruitment afdeling van een plaatselijk consultancy firm.
Iets verder op de populaire mannen, die de aandacht vast weten te houden van de blonde dames. Strak in het juiste maatpak, met juiste snit en schoenen. Haar achterover gekamd mag weer en ook de zonnebril is belangrijk. Deze jongens zitten op het terras bij Koetjes en Kalfjes of Dicky’s. Geld zat en geen loonslaven, dus tijd om uitgebreid te lunchen. Dat ze internationaal georiënteerd zijn zie je aan het wijntje bij de lunch. ‘Doen ze in Frankrijk ook’. Dit zijn de bankiers of advocaat medewerkers van de Zuidas.
Rond 13:30h gaat de denkbeeldige schoolbel. De pakken en pakkinnen schuifelen de glazen torens in. De nerds bespreken de red flags van de jaarrekening en de populaire jongens grappen wat en de blonde dames lachen consequent om iedere grap.
Het enige verschil met de middelbare school zijn de rimpels.
. Lees meer!
Vroeger waren het door moeder gesmeerde bammetjes. Nu zijn het ciabatta’s met pastrami en mosterd honing mayo van een Zuidas cateraar.
Net als op het schoolplein zijn de groepen goed te onderscheiden.
Rechts op het Strawinskyplein in de schaduw van de Ito toren zien we de nerds. Slungelige mannen in slecht zittende pakken van een ondefinieerbare kleur en stof. Sommige hebben hun eigen brood meegebracht, gesmeerd door moeder de vrouw. Anderen hebben een broodje bij Arie op Gelderlandplein gekocht ‘even lekker de benen strekken in de pauze’. Dit zijn de boekhouders of hoe zichzelf ook wel noemen: Accountants.
Links een groepje blonde dames. Hooggehakt en ietwat kortgerokt zitten zij een sigaretje te roken in de zon. Dit zijn de populaire meiden. Het mannelijk Zuidas volk gaat niet aan hun aandacht voorbij ‘snel een bankier aan de haak slaan om een expat leven in het zonnige Hong Kong tegemoet te gaan’ . Het is de recruitment afdeling van een plaatselijk consultancy firm.
Iets verder op de populaire mannen, die de aandacht vast weten te houden van de blonde dames. Strak in het juiste maatpak, met juiste snit en schoenen. Haar achterover gekamd mag weer en ook de zonnebril is belangrijk. Deze jongens zitten op het terras bij Koetjes en Kalfjes of Dicky’s. Geld zat en geen loonslaven, dus tijd om uitgebreid te lunchen. Dat ze internationaal georiënteerd zijn zie je aan het wijntje bij de lunch. ‘Doen ze in Frankrijk ook’. Dit zijn de bankiers of advocaat medewerkers van de Zuidas.
Rond 13:30h gaat de denkbeeldige schoolbel. De pakken en pakkinnen schuifelen de glazen torens in. De nerds bespreken de red flags van de jaarrekening en de populaire jongens grappen wat en de blonde dames lachen consequent om iedere grap.
Het enige verschil met de middelbare school zijn de rimpels.
. Lees meer!
woensdag 2 juni 2010
De Jurisprudentielunch
Advocaten worden betaald per uur. ZuidAs advocaten moeten gemiddeld zo’n zes uur van hun dag kunnen verantwoorden. Dat zorgt voor vreemde deformaties in de persoonlijkheidsstructuur. Tik Tak Tik Tak Tik Tak, wat kom je doen? Alleen drie jarige peuters en topsporters zijn net zo geobsedeerd door de klok.
De advocaat ziet de gemiddeld twee uur non billable als een beetje Me-time op de drukke werkdag. Die wordt bij voorkeur besteed aan koffie en panty’s shoppen op het Strawinskyplein. De advocaat wordt erg zuur als een deel van zijn Me-time moet worden geofferd aan niet zelf gekozen activiteiten. Loop je langs voor een kletspraatje, dan begint de azijnpisser al snel op zijn horloge te kijken met een blik die schreeuwt: je eet mijn tijd op.
De Jurisprudentielunch is daarom een eigenaardig fenomeen. De jurisprudentielunch is een niet declarabele activiteit. In 99,99% van de gevallen niet zelf gekozen. Voor de niet ingewijden: de jurisprudentielunch is een beukend saaie interne bespreking waarin een advocaat de rest bijpraat over de laatste wereldschokkende berichtgeving uit de JOR, JAR of een andere jeukerig jurisprudentietijdschrift. Zonder plaatjes. Niet academisch verantwoord.
Je zou denken dat de goegemeente de kroketten in rap tempo naar binnen schuift. Klaar om naar buiten te rennen, het Strawisnkyplein op. Maar nee, er is iets heel eigenaardigs aan de hand. Plotsklaps lijkt de advocaat te zijn vergeten dat er een uurtje unwinden van zijn dag af wordt afgesnoept. Hij weet het beter! En dat gaat hij de rest nu vertellen. Met verve demonstreert hij hoe hij zich de hele zondag heeft afgetrokken op de JOR. Liefst voor zijn beurt. De spreker is na alinea 1 de rode draad kwijt. Als kleuters op de speelplaats buitelen de advocaten over elkaar heen om het hoogste woord te voeren.
Hoogtepunt is dan het zakenrondje, ofwel het kringgesprek. De advocaten wippen op het puntje van hun stoel om hun wilde juridische avonturen van afgelopen week uit de doeken te doen. Ze praten ook hier weer voor hun beurt, naarstig op zoek naar een extra minuutje aandacht. Dit is hun moment om te shinen. Negen van de tien moeten worden afgekapt door de groepsleider als ze de beurt hebben.De beste me time is toch een beetje aandacht.
Ik zie mijn cappuccino verdampen. Lees meer!
De advocaat ziet de gemiddeld twee uur non billable als een beetje Me-time op de drukke werkdag. Die wordt bij voorkeur besteed aan koffie en panty’s shoppen op het Strawinskyplein. De advocaat wordt erg zuur als een deel van zijn Me-time moet worden geofferd aan niet zelf gekozen activiteiten. Loop je langs voor een kletspraatje, dan begint de azijnpisser al snel op zijn horloge te kijken met een blik die schreeuwt: je eet mijn tijd op.
De Jurisprudentielunch is daarom een eigenaardig fenomeen. De jurisprudentielunch is een niet declarabele activiteit. In 99,99% van de gevallen niet zelf gekozen. Voor de niet ingewijden: de jurisprudentielunch is een beukend saaie interne bespreking waarin een advocaat de rest bijpraat over de laatste wereldschokkende berichtgeving uit de JOR, JAR of een andere jeukerig jurisprudentietijdschrift. Zonder plaatjes. Niet academisch verantwoord.
Je zou denken dat de goegemeente de kroketten in rap tempo naar binnen schuift. Klaar om naar buiten te rennen, het Strawisnkyplein op. Maar nee, er is iets heel eigenaardigs aan de hand. Plotsklaps lijkt de advocaat te zijn vergeten dat er een uurtje unwinden van zijn dag af wordt afgesnoept. Hij weet het beter! En dat gaat hij de rest nu vertellen. Met verve demonstreert hij hoe hij zich de hele zondag heeft afgetrokken op de JOR. Liefst voor zijn beurt. De spreker is na alinea 1 de rode draad kwijt. Als kleuters op de speelplaats buitelen de advocaten over elkaar heen om het hoogste woord te voeren.
Hoogtepunt is dan het zakenrondje, ofwel het kringgesprek. De advocaten wippen op het puntje van hun stoel om hun wilde juridische avonturen van afgelopen week uit de doeken te doen. Ze praten ook hier weer voor hun beurt, naarstig op zoek naar een extra minuutje aandacht. Dit is hun moment om te shinen. Negen van de tien moeten worden afgekapt door de groepsleider als ze de beurt hebben.De beste me time is toch een beetje aandacht.
Ik zie mijn cappuccino verdampen. Lees meer!
Abonneren op:
Berichten (Atom)
