AAF: de kunst van het flirten

Dit weekend werd de Affordable Art Fair gehouden in onze hoofdstad. Zoals alles wat hip en trendy moet zijn (Amsterdam Fashion Week, Amsterdam Dance Event), kreeg het evenement verplicht een Engelstalige naam en drieletterige code mee (AFW/ADE /AAF). Copy, copy. Roger, Roger. Op naar de AAF.

Wat troffen de ZoZa’s in de Westerunie aan? Schilderijen voornamelijk, maar minstens zoveel ZuidAssers.ZuidAssers? Ja, natuurlijk, misschien wel de enige overgebleven groep jongeren met voldoende fonds voor een diepte investering en de sociale druk om kunstzinnig te doen. ZuidAssers worden namelijk geacht all round persoonlijkheden te zijn. Niet alleen in balans met de balans, maar ook in staat om moeiteloos een Chagall van een Miró te onderscheiden. En in je gerenoveerde 80m2–tje aan de gracht hoort toch echt geen poster meer boven de ‘schouw met authentieke details’. Die periode ben je nu ontgroeid. Daar past alleen kunst met een K, al heb je tot op heden geen tijd gehad om deze linkse hobby verder te ontwikkelen.

Gelukkig hebben de galeriehouders van de AAF vooraf bepaald wat dat dan precies is, kunst. Dus je kan nooit echt de mist ingaan. Zorgt jouw in acrylhars gegoten collage van parfumflesjes voor een opgetrokken wenkbrauw van je collega tijdens de housewarming, dan volstaan drie letters ter verantwoording. “A-A-F” Perfect. Heel Veilig. Zo ZuiAs.

Op de AAF troffen we in de eerste plaats veel DINKS (double income no kids). Drie jaar op weg, gekocht, verbouwd, gespaard en nu eindelijk budget voor ‘iets leuks in de slaapkamer’. Opgetogen en instemmend knikten de bankstellen elkaar toe bij hun rondgang over de beursvloer.

Daarnaast waren er de singles. Die gingen, ook heel veilig, vaak vergezeld van een of twee ouders over de beursvloer. Ouders hebben beter zicht op dit soort investeringen en doen misschien nog wel een duit in het zakje. Dat maakt de AAF de perfecte pick up place voor de ZuidAs boys and girls. Je krijgt namelijk meteen een blauwdruk van je beau in de toekomst. Onder het genot van een glaasje dat je van de galeriehouder krijg (tja, het is affordable art, dus ook jij bent ineens gepromoveerd tot potentiële koper), kan je je projectje beloeren vanachter een beeld of schilderij en meteen de kans op rimpels vaststellen aan de hand van het gezicht van zijn ouders. Bijgevolg gierden de hormonen bijna harder over de beursvloer dan tijdens de Parade. De AAF is het herfstig vervolg op de Paniekmarkt van Amsterdam, een klucht in vier delen.

De AAF is zo ZuidAs.
Lees meer!

ZoZuidas - het boek

Corpo's en corporettes, hebben jullie ons een beetje gemist afgelopen week? We waren druk in de weer met de laatste loodjes voor het boek. Cover, illustraties, drukproeven en een heus plan voor de launch party, die 25 november a.s. op de Zuidas plaats vindt. Helaas hadden we dus geen tijd om te bloggen afgelopen week, maar we pakken het nu weer op als vanouds. We houden jullie op de hoogte van de verdere details. Lees meer!

Kantoorlunch

Als om half een een collega op de deur klopt om me mee te vragen naar de lunch, antwoord ik "mweh" en pak m'n portemonnee. De sleur van het kantoorleven manifesteert zich in de dagelijkse sjok naar de lunchruimte van kantoor. Waterige rauwkost, met daarop gekwakt een mayonaise-tonijnbal en een verdrietige tomaat. De gezonde optie. Of wordt het de druipende lauwe loempia en pindasaus? Of de slappe burrito als hoofdrol speler van het Mexicaanse thema dat is doorgevoerd tot in de finesses. Er zit mais door de rauwkost, caramba!
Het is elke dag moeilijk kiezen tussen de smaakloze en vette opties voor de lunch. Alles op arctische temperaturen, want het wordt vijf voor twaalf de koeling uitgereden.

Het is dan ook een dagelijkse plicht om godgenadigd met je collega's te klagen over de kwaliteit van de lunch. Het hoeft toch ook niet zo moeilijk te zijn? Een goede saladebar voor de carb free meisjes, een wokschotel voor de warm eten-eters, biologisch brood, kaas, vlees en fruit voor de zelfbewuste yup. Maar de cateringcontracten voor kantoren worden met grote cateraars gesloten. Die de plakjes smakeloze kaas per stuk in plastic aanleveren, en waar biologisch alleen op een verwaald yoghurtje in de koeling te vinden is.

Jammer dat die groothandel benadering van de cateraars niet in de prijzen is terug te vinden. Per dag ben ik nog steeds minimaal EUR 4 kwijt aan de lunch. Duur! Dus prak ik onder stil protest de tonijn-mayonaise bal met de mais door mijn bevroren rauwkost. Bon appetit.

Lees meer!

Zieke mannelijke collega's

Het wordt weer kouder en met de kou nemen ook het aantal zieke kantoorpatiëntjes weer toe. Een griepje hier, een verkoudheidje daar. ‘Het heerst’, dus is het even lekker geoorloofd om je een aantal dagen op de bank voor seizoen 7 ‘Entourage’ te nestelen.

Opvallend is dat er ieder jaar weer veel meer mannen zich ziek melden dan vrouwen. En als een man zich ziek meldt is die niet ‘gewoon ziek’. Nee, een man is altijd heeeel erg ziek. Doodziek zeg maar. Nee maar echt. Echt ziek.
‘Hal-lo?’ (krakerige zachte stem)
‘Hallo, wie heb ik aan de lijn?’
‘Hi, -kuch, snif, snotter-, met Mark’
’Oh, Hi Mark, alles goed?’
Ik weet dat die er op zit te wachten, maar ik weiger hem de hand te reiken. Een ‘goh wat klink je beroerd', krijg ik niet uit mijn strot. Hij is al de derde vent die zich deze week ziek meldt en voor je het weet zit ik alleen op kantoor met mijn drie vrouwelijke collega’s. De mannen zijn in de meerderheid.
‘Neehee. Het gaat niet goe-hoed. Ik ben zie-hiek. Echt eee-norme hoofdpijn en heeeel erg verkouden. Volgens mij heb ik ook koorts. Ik ga vanmiddag naar de dokter.’
Nog zo iets. Waarom moet een man altijd bij het minste of geringste naar de dokter? Je bent gewoon verkouden! Get over it. Neem een paracetamol of vijf en stap gewoon op de fiets. Een beetje buitenlucht doet wonderen, zou mijn moeder hebben gezegd (maar dan wel alleen tegen mij en niet tegen mijn broer, want die was altijd echt heeel erg ziek).
‘Ik kom voorlopig niet op kantoor, meld jij mij even ziek?’
‘Geen probleem. Beterschap.’ Weet ik er zonder al te veel empathie uit te wurmen.
‘Klik’

Een andere mannelijke collega is al drie weken geveld door een buikgriep. Een buikgriep komt zelden voor en bovendien is een normaal geval genezen binnen 1 tot 5 dagen lees ik op Wikipedia.

De derde kantoorpatiënt is mijn baas. Mijn baas is een geval apart. Hij is gewoon zwak, ziek en misselijk in het algemeen en meldt zich opvallend vaak ziek. Hij belegt dan conference calls vanuit huis en met krakerige, hoesterige stem laat hij ons horen dat hij heel erg ziek is, maar ondanks alles een bikkel is en gewoon doorwerkt. Een echte vent. De conference calls gaan vaak nergens over en zijn enkel bedoeld om ons van zijn ziekheid te overtuigen.

Na wat diepte-onderzoek (google: mannen + ziek) gedaan te hebben, zie ik dat er duizenden vrouwen zich wereldwijd aan dit fenomeen ergeren. Er zijn zelfs facebookpagina’s ‘Men are babies when they’re sick’ , forums en blogs gewijd aan de ‘ultrazieke man’.

Mijn ergernis wordt dus wereldwijd gedeeld en iedereen is op zoek naar het remedie. Maar zo lang deze er niet is, blijf ik misschien ook maar een dagje thuis. Ziek van de zieke mannen.
. Lees meer!

Bay Watch

Ok. We waren allemaal net iets meer verliefd op Matt Brody . Maar Mitch Buchannon was toch ook wel erg leuk. Bovendien was hij verdomde stoer in Knight Rider met KITT. Maar zoals Dick Maas onze childhoodmemories aan de lieve goeie Sint verstoord, verguist dit filmpje onze teenage memories aan Baywatch en haar ster, Mitch.
Kan dan niets in ere worden gehouden?

Lees meer!

Yes we can!

Na een vakantie verzanden sommige werknemers in een postferiale depressie. Een serieuze aandoening, met een herkenbaar ziektebeeld: inefficiëntie, een glazige blik en veel geklaag. In uitzonderlijke gevallen gepaard met het stiekem leeg snoepen van de secretaresse pot. Ofwel, de post vakantiedip.

Ook ik heb daar last van. Toen de eerste dag werkdag steeds sneller leek te naderen (la rentree noemen de Fransen dat), besloot ik er dit keer niet aan mee te doen. Ik dacht aan Obama. En Bomama. Michelle zie je toch ook niet huilend haar J Crew cardigan bevlekken? Ha sukkels, ik laat me niet gek maken. Ik lach jullie gewoon weg! Ik kies dit keer voor het Obama-gevoel. Yes we can.


La rentree: dik in de make up en in een manische mood naar kantoor.

Oei, jurisprudentiebeurt. Nee! Yes we can. Twee nieuwe zaken en nog een uur te gaan tot de lunch. Mijn power-point is nog niet af! Nee - Yes we can. Ook tijdens deze grote ‘wie-heeft-de-aller-langste-show’, liet ik me niet gek maken. Wie heeft de langste? De aller-aller-langste? Ha, sukkels, ik! Twee hele weken, pak aan! Yes we can.

Toen de euforie van de lunchpres(en)tatie, was weggeëbd, zat ik met twee collega’s in de kantine.

“De bladeren zijn best wel groen voor de tijd van het jaar.

Ja.

Er zitten ook veel bladeren aan de bomen.

Uh-hu

Veel meer dan vorig jaar.

Ja?

Ja.

Dat komt omdat er nog geen storm is geweest..

Oh ja.

[..]

Gisteren regende het wel.

Ja.

Erwin zegt dat het nog meer gaat regenen deze week.

Oh ja?”

Zeg, hoe is het op kantoor, probeerde ik enthousiast? Twee paar ogen keken mij bevreemd aan. Ik werd genegeerd.

[…]

“Ik heb trouwens een last minute geboekt.[hernieuwd vuur in zijn ogen?]

Wat? Waarheen?! Met wie? [ongeloof en jaloezie]

Twee weken, all in naar de zon. Aanbieding voor november!!

Welke site? Kom, we gaan weer aan de slag!”

Yes we... Toch even kijken naar de last minutes straks.
Lees meer!

We’ve created a monster!

Iemand zou de baas moeten corrigeren, maar niemand doet het. Op de Zuidas, maar ook daarbuiten, zit een stel kleuters met te veel geld en macht aan de top.

Baas een alcoholist? Jazeker, we ruiken het wel maar zeggen er niets van. Terroriseert een partner het hele kantoor met zijn onbehandelde anger issues? Kan ie op de kerstborrel niet met zijn handen van jonge medewerksters afblijven?
Doen we niet moeilijk over. Boys will be boys.

Zolang clienten de rekeningen blijven betalen, worden partners die zich misdragen niet op hun gedrag worden aangesproken. Niet door de mannelijke partners, want je pist niet in je eigen nest. Niet door de vrouwelijke partners, want die zijn in de kleine minderheid. Niet door de jongere medewerkers, want die moeten nog medewerker worden. Ook niet door de senior medewerkers, want die moeten vechten voor een plekje in de maatschap.

Met de piramide structuur van het advocatenkantoor zijn de checks and balances binnen de maatschap ver te zoeken. En zonder een corrigerende tik worden sommige ego's ongecontroleerde monsters. Een modern advocatenkantoor moet kritisch naar zijn partners kunnen kijken, en ze aanspreken op fout gedrag. Een advocatenkantoor moet voor alle medewerkers een fijne plek zijn om te werken. Partners die zich, in meer of mindere mate, misdragen dragen bij aan wantrouwen binnen kantoor. De tone at the top is daarbij veel belangrijker dan de inwisselbare mission statements die door dure pr bureaus in elkaar worden geklust. Daar zullen moderne clienten het alleen maar mee eens kunnen zijn. Lees meer!

De wachters

Op het werk zijn er allerlei spelregels waar iedereen zich (on)bewust aan houdt. Zo probeert iedereen vroeger op kantoor te zijn dan de baas en uiteraard ook weer later weg te gaan. Vooral dat later weggaan is een kunst. Je wilt eigenlijk naar huis toe en het werk kan wel wachten tot morgen. Het is toch nooit af. Maar gisteren was je ook al eerder dan de rest naar huis, dus moet je vandaag eigenlijk wel iets langer blijven. In ieder geval langer dan je manager. Maar hij vertrekt maar niet.

Eindelijk hoor je dat hij in zijn kantoor aanstalten maakt te vertrekken. Je hoort de uittoon van de computer, het inpakken van de tas en het dichtmaken van de dossierkast. Dus begin jij ook zachtjes je spullen op te bergen.

Hij vertrekt. ‘Tot morgen’, ‘Fijne avond’ en jij bent al in de startblokken om ook te vertrekken. Als je nu vertrekt ben je nog net op tijd om ‘DWDD’ te kijken of misschien zelfs nog net een stukje ‘Take me out’.

Je trekt een sprintje naar de lift en botst tegen je manager op die ‘iets is vergeten’. Mijn manager doet dit heel vaak. Ik geloof niet dat hij vergeetachtig is en ik verdenk hem ervan dat hij met opzet vaak nog even terugkomt om te kijken wie de ‘wachters’ zijn en wie de echte harde werkers. Ik ben dus overduidelijk een ‘wachter’. Ik weet dat het merendeel van mijn collega’s ook ‘wachters’ zijn, alleen wachten zij – heel tactisch - iets langer.

De tactische wachters weten het zo te brengen, dat het net lijkt of ze zich niet bewust zijn van de regels. Heel au naturel werken ze nu eenmaal erg hard. Zij lijken onbewust bekwaam in het maken van uren. Ik weet dat ze dat niet zijn. En zij weten dat ik dat weet, maar het deert ze niet. Zo lang de baas er maar in trapt. Op naar die promotie! Lees meer!

Krystal for president

Krystal Ball is een 28-jarige accountant, business babe, echtgenote en moeder.

Ze is mogelijk ook afgevaardigde voor het Congres namens de staat Virginia. De verkiezingen waarbij de staten hun afgevaardigden kiezen vinden volgende maand plaats. Er wordt een grote nederlaag verwacht voor de Democraten, de partij van Obama. Zo ook in Virginia. Daar heeft Krystal Ball het dipje in de peilingen nog een extra duwtje gegeven. How come? Ondeugende foto’s op Facebook.

Je kan je afvragen of je überhaupt serieus wordt genomen met een naam als Krystall Ball. “Hi, ik ben Glazen Bol en voorzie een stralende toekomst voor onze stars and stripes!” Wie bedenkt dat? Haar vader, die een diepgaande passie voor kristallen had en volgens Wikipedia aan de beurt was om de derde dochter te namen.

Krystal neemt zichzelf blijkbaar ook niet zo serieus, maar gooit het over een andere boeg. De 28-jarige is een verkapt marketing offensief begonnen naar aanleiding van raunchy pictures op Facebook. Tres feminine doet la Ball dat wel op passief agressieve wijze. Ball stelt slachtoffer te zijn van ondeugende foto’s die een oude ‘schoolvriend’ heeft gepost. Of Ball hier nu slachtoffer is, is nog maar de vraag, want de Democrate haalt nu in ieder geval wel de internationale media.


De pica’s die het voorwerp van discussie zijn, laten Krystall zien op 21-jarige leeftijd tijdens een Kerstfeestje. Krystall loenst als la Carey naar de camera en maakt een geintje met een plastic penis en haar ex man. Is dat alles, zou ik willen zeggen? Het was zes jaar geleden. Ze waren zelfs getrouwd.

Maar in de US of A, en zeker in het conservatieve Virginia, schreeuwt iedereen moord en brand. Daar maakt Krystall handig gebruik van. Negatieve publiciteit is ook publiciteit. Ze springt op de bres voor jonge professionals die nu als eerste generatie te maken krijgen met dirty digitale beeldsouvenirs. Moet kunnen en zal vaker gebeuren; het gaat om "fully clothed adults of legal age ... acting silly and doing stupid things in front of a camera," aldus la Ball. De ZoZa’s vinden dat Krystall daar wel een puntje heeft. Wat vindt u?
Lees meer!

Salaris

Tweeduizend euro. Dat is wat je ongeveer minder verdient per maand. Als je na een jaartje of vier overweegt de ZuidAs te verruilen voor ‘iets creatiefs’. Dat is natuurlijk een grove generalisering. Maar, door de bank genomen verdien je na een jaartje of vier wel zo´n 3 en een halve rug per maand op de ZuidAs. Gisteren bracht ik een bezoekje aan een tijdschriftredactie. Ter vergelijking: een beginnend redacteur in krantenland verdient zo’n EUR 1500.

Slik. Tweeduizend euro minder dus.

Ja, iedere dag gaan wij als indolente amorfe wezens op in het leger van grijs. Deinen wij zachtjes mee op de saaiheid van onze baan, die 80% vult van ons bestaan. Papierschuivend, numbercrunchend, klagend op een blog achter de PC. Op de ZuidAs hebben we weinig vrijheid en weinig vrije tijd.

Laten we daarom ook koesteren wat we wél hebben op de ZuidAs. Doekoe. Cash. Keiharde Pegels. Geld. Gisteren drong het weer even door. Met een 80-urige werkweek moet je veel uit je baan halen. Heel veel. Maar met een salaris van EUR 1500 is dat in feite niet anders. In de eerste plaats is het nog maar de vraag of je werktijden zoveel korter zijn. En, afgezien daarvan, wat ga je doen met al die vrije tijd? Een boek lezen bij het licht van een kaars? Je sokken stoppen bij het geluid van de radio? Op eendaagse wandelvakantie naar een aangrenzende wijk?

Het geld van de ZuidAs geeft je wel de ruimte om wat leuke levensinvulling te kopen. Laten we dat tussen het azijnpissen en dromen door niet vergeten.
Lees meer!

"Cijferlijst" scharrels van Amerikaanse studente lekt uit

Een "scriptie" maken van alle scharrels die je tijdens je studententijd hebt geregeld, inclusief foto's, namen en cijfers voor de geleverde bedprestaties. De "scriptie" dan voor de gein naar je drie "beste" vriendinnen sturen. Die hem vervolgens weer doorsturen. De scriptie wordt een viral en gaat de hele wereld over. Ai, dat had de Amerikaanse studente Karen Owen niet kunnen overzien toen ze op een ongetwijfeld melig moment de scriptie in elkaar draaide. Met gebruik van staafdiagrammen, wel academisch dus.


In een 42 pagina's lange power point presentatie doet de studente alle details van haar avonturen uit de doeken. Alcohol gedreven avonturen met in totaal 13 kerels (waarvan de meesten van hetzelfde Lacrosse team). Niks extreems voor een single student. Studenten drinken, studenten scharrelen. Maar weinig mensen zullen zo lullig zijn om hun projectjes van namen en rugnummers te voorzien. Haar scharrels kunnen nu een anatomisch correcte recensie van hun kleine schwans terugvinden. Ouch!

Het hele verhaal doet denken aan het dagboek van twee Utrechtse meisjes dat deels online werd gepubliceerd. Dat dagboek bevatte ook een lijst met one night stands, voorzien van cijfers. Die noodzaak tot het documenteren van je seksleven is voor mij onbegrijpelijk. Je "vrienden" aan wie je zo'n document toestuurt kan je niet vertrouwen. Zoiets "brandt" blijkbaar in de inbox van de ontvanger. Met alle gevolgen van dien. Genant voor de studente, kwetsend voor die arme kerels die een onvoldoende kregen. Maar schokkend, neuh.

De studente in kwestie is "in hiding" gegaan, ze heeft al haar online accounts gedelete. Over een maand is het vast weer overgewaaid. Maar dit soort verhalen leren een ding: a lady doesn't kiss and tell.

De gehele scriptie, kan je hier teruglezen. Lees meer!

Ondernemen of toch niet?

Eigenlijk zit er in ieder van ons een ondernemer. We zitten als rasechte ondernemer vast in het lichaam van een loonslaaf. En er zit niet zo maar een ondernemer in ons. Nee. Eentje die hele goede ideeën heeft en bakken met geld verdient. Er zit namelijk een zeer succesvolle ondernemer in ons.

Dus lezen we vol enthousiasme het FD met alle goede tips van Annemarie de Gaal en voor onze internetondernemingsplannen lezen we Robert Gaal. Als zij het kunnen, dan kunnen wij het toch zeker ook?

Terwijl we ons saaie werk zitten te doen, zitten we te broeden op plannen om een eigen galerie te beginnen, een reisbureau voor vegetarische spirituele reizen te openen of om een schoonheidssalon over te nemen.

In ons hoofd is ons businessplan al klaar. Tussen het urenschrijven en papierschuiven door zetten we beetje voor beetje ons plan op papier. We maken een SWOT analyse, we doen onderzoek naar onze doelgroep en we maken een mooie excel sheet met prognoses voor de komende drie jaar. Al dit geplan en gedroom maakt het werk nog enigszins draaglijk. Het einde is in zicht en er wacht ons een leven als succesvolle ondernemer. Nog even en we worden geïnterviewd door het FD en door de Marie-Claire. Misschien komen we wel op DWDD met ons uiteraard mega-succesvolle bedrijf.

En dan is het de 10e van de maand.

De hypotheek wordt afgeschreven. En de 16e van de maand, de veel te hoge studieschuld moet terugbetaald worden. Op de 18e wordt je hoge telefoonrekening afgeschreven en op de 20e wordt je creditcard, die je vorige maand hebt gebruikt, omdat je geld te kort kwam, afgelost.

Maar gelukkig breekt de 27ste van de maand ook weer aan. De dag dat je loon weer netjes op je rekening wordt gestort om al je schulden te vereffenen en om nog even dat ene jurkje bij Raak te kopen en het perfecte chalet voor wintersport met kerst te boeken.

Dat ondernemingsplan moet nog maar even wachten.
. Lees meer!

Autotune hitjes

'Autotunen' is de nieuwe hit op Youtube. Gewoon op zoek naar de meest vreemde filmpjes op Youtube en daar een hitje van maken. Een Youtube-hitje wel te verstaan...
We kennen waarschijnlijk allemaal wel het filmpje van de broer die helemaal los gaat op een lokale zender over de man die heeft geprobeerd zijn zus aan te randen. De broer is nu een twijfelachtige Youtube hit.

Van Youtube filmpje:


Naar Autotune hitje:



Maar kennen we ook deze?

Van Youtube filmpje:



Naar Youtube hitje:



Hysterisch
Lees meer!

Kantoor prop

Een beetje verzorgde vrouw kan zich op kantoor beperken tot een vocabulaire van "ja", "echt?" En "jeetje?" Kom je een verdomd eind mee.

Tenzij je mannelijke collega het inhoudelijk even niet weet, dan kijkt ie je kant op en barf je braaf het juiste antwoord op.

Ingeklemd tussen twee kantoornerds, die je in het dagelijks leven met geen stok aan zou raken, aan hun lippen hangen, en stralen. Stralen als een fris lentezonnetje op een frisse dag. Jeetje, wat zeggen jullie toch allemaal interessante dingen! Goed punt! Nou, je zet me echt aan het denken!

Als je dat kan, heb je een groot talent te pakken. Op de gang tussen twee egootjes staan, en merken dat je slechts een glimlachende kantoor prop bent? Net als het de glimmende balie, de printer en de typex roller? It's ok poes, lekker blijven kirren.

Weet je wat? Die bezuinigingen op de studiefinanciering kan je veel efficienter doorvoeren. De aanstormende vrouwelijke academici kunnen een twee jarige geisha cursus doen. Smile and wave. Koffie inschenken en schouders kneden. Hoef je helemaal geen economie of rechten te studeren, ben je zo aan de top. Scheelt de maatschappij vast miljarden. Lees meer!