Doorgaan naar hoofdcontent

Milkshake moord Morgan Stanley bankier

Bankiersliefje is een begerenswaardige maar lastige positie. We willen allemaal wel een Goldcard verkleefd met maatpak die ons laat terugtreden uit het TL licht en uitstappen bij de PC. Maar, een zakenbankier is eerder alpha aap dan knuffelbeer. En Bokito gedrag kan je dan niet weglachen bij het koffiezetapparaat, maar moet je serieus nemen thuis. Wij spreken niet alleen uit ervaring, daar worden hele (hilarische) websites aan gewijd (www.dabagirls.com).

De meeste DABA girls verdisconteren dat ongerief in hun maandelijkse toelage, maar soms schieten dollars te kort. Zoals in het geval van Nancy Kissel. Nancy was getrouwd met Robert. Eerst VP bij Goldman Sachs' Asian special situations group, later MD Distressed assets business bij Merrill Lynch. Robert was inderdaad distresster dan Jersey Shore's The Situation. Volgens Nancy was hij een werkgekke controlerende echtegenoot, die regelmatig cocaïne gebruikte sinds zijn jaartje MBA. Daarom begon ze een affaire met de klusjesman. Tot zover niets nieuws.

Maar, Nancy deer er vervolgens een tandje bovenop. Ze heeft Robert verdoofd met een cocktail van aarbeien, vanille ijs en slaapmiddelen en daarna neergeknuppeld met een standbeeldje. Vervolgens opgerold in een tapijtje, dat werd opgeslagen in een container. Zo.

Helaas houd je dat soort dingen toch nooit lang stil. Nancy werd in 2005 door de rechter in Hong Kong veroordeeld tot levenslang. Ze hield er wel een wikipedia´tje aan over.

Gisteren is de zaak heropend na hoger beroep en cassatie. Nancy geeft toe de moord te hebben gepleegd, maar doet een beroep op ontoerekeningsvatbaarheid. Jammer dat DABA girls nog niet bestond in 2003. Wie weet wat zo’n online uitlaatklep voor Nancy had betekend.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …