ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







maandag 10 januari 2011

Telefoonleed

Niet alleen in de US of A zijn levensbedreigende terroristen actief. Al bijna een week ben ik het slachtoffer van een samenzwering tussen IT, MTV Mobile en HTC. Een lafhartige actie, naar ik hoop ongeorganiseerd en eenmalig.

Het was ook een gevaarlijk idee. Mijn solide blackberry verruilen voor een touch screen HD. Met auto touch focus red eye detector integrated synchronised friendstream flash support. Maar goed, je moet toch mee in de vaart der volkeren. Iedereen altijd overal.

Ik zag mezelf al Twitteren tijdens de lunch. “Waldorf nicoise! #2011benjezelluf” Facebook updaten in de rij voor de Ap. “Neem jij de wijn mee?!”. Dit type efficiëntie maakt de Zuidasser gelukkig. Moi incluis. Maar voordat ik met gepaste middelbare school trots impressies van kantinevoer de ruimte kon inslingeren, is mijn online verlengstuk gesneuveld. Probleem onbekend.
Twee winkels ben ik langs geweest. ` U heeft online besteld mevrouwtje? Online en shop zijn twee hele aparte werelden begrijpt u. Jahaaa, klantenservice bellen mevrouwtje. Neehee mevrouwtje (zucht). Wij hebben hier geen vaste lijn. Het is wel 2011.

Zes ingebrekestellingen en Tila Tequila telefoontjes verder ben ik nog steeds onthand. De klantenservice durft niet meer te reageren op mijn mails. De telefoon is voorgoed uit mijn leven vertrokken. Mijn virtuele identiteit vermoord.

Ik heb bloemen en knuffels bij het glanzende doosje neergelegd. Mijzelf een pre-paid mobiel gekocht. Nu zit ik, heel old skool, te flipfloppen met mijn opklapbare Motorola in de grote pauze. Mijn beltegoed is er natuurlijk wel MEGA hard doorheen gegaan. In feite is er weinig veranderd sinds de zomer van '99.

Mijn wereld vernauwt zich steeds verder. Als allerlaatste verneem ik het nieuws over de warme stem van zwerver Ted. Via het NOS journaal.

Eigenlijk is het al duidelijk dat ik recht heb op een nieuw modelletje. Bij een andere provider. Toch wacht ik de schriftelijke bevestiging maar even af. Niet omdat ik beroepshalve een bange indekker en een krent ben. Nou ja, niet alleen.
Ook omdat ik het stiekem wel lekker vind. Ik heb vrijdagavond in gedwongen isolement doorgebracht. Dit weekend twee mensen gezien. Vier kranten gelezen. Twee keer gesport. Ik kijk weer om me heen op de fiets. Zie ineens alles overal. Heerlijk. Helemaal 2011.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen