ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







vrijdag 25 februari 2011

Alles is altijd fictie, Daphne Huisden (22)

Hoe word je iemand? Daar heeft ieder zo zijn methodes voor. Volgens moeder moet alles op gezette tijden. “Chaos is niet productief, lieverd.” Vader is na jaren stilzwijgend verzet gecapituleerd. Hij is verworden tot niemand.

Hun kind gaat het anders doen. Het naamloze hoofdpersonage uit Huisden's debuut trekt met een samenraapsel aan inboedel naar een kraakpand in de stad. Op weg naar zelfstandigheid treft ze een rariteitenkabinet aan. Ze sluit vriendschap met Gizmo, de bejaarde allesverzamelaar met pleinvrees. En Baris, die met plakband sandalen heeft gemaakt van zijn zolen. Ze krijgt een keurig baantje bij een saai kantoor “ik kopieer en haal koffie, dat is wat ik doe. Maar wel met doorgroeimogelijkheden.” Er werken mensen die wakker worden op hun dertigste verjaardag en aanvaarden dat er geen weg terug meer is. “En ik bespied ze van achter mijn voorverpakte sandwich als ze hun salades uit de verpakking trekken en met een plastic vork op zoek gaan naar smaak in kartonnen kuipjes. Ze zijn mijn grootste voorbeeld. Ze herinneren me er elke dag aan dat ik er niet te lang over moet doen om iemand te worden.”

En dan begint het. De chaos.Iedereen lijkt een rol te spelen, of zelfs verschillende. Haar omgeving lijkt één groot toneelstuk. Zijzelf de enige figurant. Enerzijds creëert Daphne een illusie van realiteit, door haar trefzekere typeringen van onze maatschappij. “Koopavond, de gelegenheid voor het grote publiek om reclame te maken voor multinationals. In grote letters spetterden de merknamen van hun plastic tassen, die ze met een opvallende neerslachtigheid dragen. De ontevreden gezichten staan haaks op hun koopkracht.” Maar naarmate Huisden meer absurde karakters oproept, voert zij de spanning op. Uiteindelijk is het de vraag waar realiteit ophoudt en schijn begint. Met die vraag worstelt de hoofdpersoon en boeit Huisden haar lezers. De onvermijdelijke conclusie: alles is altijd fictie. Ontnuchterend en opluchtend tegelijk.

Het boek is met veel humor geschreven. De diepere laag is luchtig door het boek heen geklopt in de vorm van beeldende beschouwingen “Op de honden uitlaatplaats komen de moderne onderdrukte mannen samen. Met slaap in de ogen laten ze keffertjes uit die ze zelf niet in huis hadden willen hebben. Met poepzakjes en schepjes in de hand roken ze stiekem een sigaret, een ochtendlijke daad van verzet.” Daphne’s debuut doet qua stijl denken aan Hannah Bervoets. Dat is niet de enige gelijkenis. Beiden schrijfsters debuteerden op jonge leeftijd en schrijven columns voor de Volkskrant. Net als Hannah bedacht ook Daphne een ludieke campagne om haar boek aan de man te brengen (zie www.allesisaltijdfictie.nl).

Deze week zijn we op bezoek geweest bij de jonge schrijfster in haar kraakpand in Rotterdam. Daphne blijkt dol op kantoorhumor en zelfs nog een blauwe maandag een carrière als advocaat te hebben geambieerd. Volgende week komt het interview op de site.

Alles is altijd fictie – Daphne Huisden
Uitgeverij: Prometheus
232 pagina's
Prijs: €17,95

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen