Doorgaan naar hoofdcontent

Even opblazen op de piste


Het is rustig op kantoor deze week. De halve maatschap is vertrokken richting Morgins, Morzine of ander mondain ski oord met eigen gebroed. Het betekent een halve stilte voor de storm. Want als de partners klaar zijn met het simultaan dirigeren van de sectie richting closing en Jan Keesje richting driesterrenklas, komen ze weer terug.

En dan zijn ze klaar voor het betere werk.

Volgende week staat namelijk ons sectie ski-uitje gepland. Die benaming doet wat vreemd aan. Middelbare mannen in de poephouding zijn natuurlijk alles behalve sexy. Zeker in een skipak. Maar door die gewatteerde luierkonten moet ik heenkijken. Boem, rechtstreeks richting glazen plafond. Het sectie ski-uitje is namelijk verplichte kost voor iedereen die iets van een carrière wil behouden op de Zuidas. Het gaat dus ook helemaal niet om een uitje. Het sectie ski uitje is keihard werken.

Het is namelijk lastig je op de juiste wijze te positioneren tijdens de ski trip. Door het vierentwintig uur samenzijn is het zaak je corporate imago ineens acht uur langer te cultiveren per dag. Met een beetje gezonde prestatiedruk moet ik als Zuidasser om kunnen gaan. Ik ben helaas te oud om een beroep te kunnen doen op verkleumde handen of een natte skibroek. Dus volg ik de snelle jongens straks gedwongen off piste. Maar het is ook niet de bedoeling dat ik de oudere heren in verlegenheid breng met 360’s in de poedersneeuw. Zij moeten ook voldoende ruimte hebben voor het pistebreed etaleren van hun mad skills. Dus slaak ik af en toe ook een bewonderend gilletje als ik hen moeiteloos e-mailen zie combineren met scheefhangen in de lift. Of de sectiemastodont in sneeuwpflug naar beneden komt.

Waar ik persoonlijk nog het meest tegenop zie is de vlucht. Twee jaar geleden heb ik bij hevige turbulentie tijdens de landing de schouder van mijn sectiegenoot volgesnotterd uit angst. Niet in control. Niet zo Zuidas. Hetzelfde zou me zo weer kunnen gebeuren bij teveel wind tegen de gondel, of het op en neer deinen van de platforms halverwege de lift. Ik hoop dus stiekem dat de skiliftterroristen uit Kabardie-Balkardie volgende week ook even komen opblazen op de piste. Of op aanhoudende dooi.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

We krijgen een nieuwe site!!

En dat is heel hard nodig, want deze blog startten wij in 2010 op Blogger, toen Hyves nog bestond en dit de meest gebruikte bloggersfunctie was. Maar inmiddels zijn we zeven jaar, twee boeken, tig social platforms en een SERIE! verder. En is onze site dus toe aan verandering. Over die serie:

Na 4 jaar dromen is hij er eindelijk. ZoZuidas de serie. Met Annet Malherbe en Mark Rietman in de hoofdrol. En ook Noortje Herlaar, Robert de Hoog, Guy Clemens en nieuwkomers Jouman Fattal en Bram Suijker spelen in de serie die voorjaar 2018 op NPO 3 komt.

Een serie over financiele schandalen, handtastelijke clienten, nachten doorwerken en kantoorborrels die volledig uit de hand lopen. De Zuidas dus. We maken de Zuidas toegankelijk vanuit een insider perspectief. Dankzij de serie gaat binnenkort een vernieuwde versie van ons boek ook weer in de verkoop.

Maar dat is niet alles. We willen meer met zozuidas... Schrijf je dus op onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van de ontwikkelingen!