ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







dinsdag 1 februari 2011

Ik en mijn BlackBerry


In 2007 kreeg ik van kantoor mijn eerste BlackBerry. Een donkergrijs bedieningspaneel, ongeveer zo groot als een Ipad. Zonder BBM, maar met een enorme standaard waarin hij overdag op mijn bureau gezellig lag op te laden.

In het begin voelde ik me heel speciaal met mijn Blackberry. In de supermarkt, in de kroeg, bij mijn ouders aan tafel, zodra het rode lampje brandde was het mailcheckie tijd. Iedereen knikte begripvol. Ja tuurlijk, nee check gewoon. Is dat een BlackBerry? Wow. En dan kan je dus overal internetten? Tjee. Betaalt je kantoor dat? Wat relaxt. Mag ik dan ook even mijn hotmail checken?


Back in 2007 was een BlackBerry een goede secundaire arbeidsvoorwaarde, voor de happy few.
Na een jaar was ik al wat minder happy met mijn digitale vriend. Mijn BlackBerry was niet zomaar een kek accesoire dat mijn kantoor als aardigheidje had geschonken. Ik lag aan de lijn. Nagelbijtend keek ik vanuit mijn ooghoek naar het oplichtende lampje. Is dat rood? Of is dat het gele - ik ben leeg- lichtje? Mijn vriend had een enorme hekel aan "het Ruimteschip" dat in het donker op mijn nachtkastje signalen knipperde en dat zijn vriendin in een nerveuze zombie had veranderd.

BlackBerry werd CrackBerry, ik had geen oog meer voor mijn omgeving. Omdat ook mijn allerliefste vrienden dreigden op te stappen als ik het apparaat niet in mijn tas zou laten, kickte ik af. Inmiddels ben in de fase dat ik het rode lampje net zo lang kan laten knipperen tot ie er mee ophoudt (dat gebeurt namelijk na een paar minuten). Dat ik meer Ping met mijn vriendinnen dan mails van kantoor check. Van eerste liefde, naar stomme ex en nu weer terug samen.

I heart My BlackBerry!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen