Doorgaan naar hoofdcontent

Over vijf jaar....

De Zuidas wordt overspoeld door betekenisloze kreten en afgezaagde vragen. “Waar zie jij jezelf over vijf jaar?” is één van de routine vragen die mijn manager mij ieder jaar tijdens mijn jaarlijkse check up (a.k.a. het functioneringsgesprek) stelt.
Volgende week heb ik mijn functioneringsgesprek en ook dit jaar zal deze vraag aan de orde komen. Waar zie ik mijzelf over vijf jaar? Misschien als part-time werkende moeder? Nah. Niet ambitieus genoeg.
Of misschien als eigenaar van een hippe strandtent op Bali? Nah. Met zo'n antwoord ben je afgeschreven en kun je fluiten naar de promotie en de bijbehorende salarisverhoging.

De afgelopen vijf jaar heb ik deze vraag meerdere keren per jaar succesvol kunnen beantwoorden met een betekenisloze frase: ‘Ik wil mijzelf allereerst inhoudelijk verdiepen en over vijf jaar zie ik mijzelf in een leidinggevende positie’

Mijn manager knikte dan gerustgesteld. Pfff. Next question!

Misschien doe ik het dit jaar wel anders. Misschien kom ik dit jaar wel in opstand.

. Zou de vraag immers niet moeten zijn: Waar word jij nu gelukkig van? Niet waar zie je jezelf over 5 jaar? We zijn ons hele leven bezig met ‘de toekomst’ en -I don’t want to get Eckhart Tolle on you now- te weinig met het heden.
Op de lagere school doen we ons best omdat we een hoge score voor de cito-toets willen halen zodat we HAVO/VWO advies krijgen. Op de middelbare school doen we ons best, omdat we willen studeren. Tijdens onze studie doen we ons best, omdat we een goede baan willen. Eentje op de Zuidas, met goede arbeidsvoorwaarden en een fijn loon. Dus zitten we van jongs af aan in een denderende trein richting Zuidas. De trein zit vol met medepassagiers die het heel normaal vinden om in de trein te zitten. De medepassagiers hebben haast en kunnen niet wachten tot ze er zijn. Iedereen weet het zeker: Op de Zuidas is het goed toeven, dus we kunnen maar beter niet eerder uitstappen. Eenmaal op de Zuidas stappen we uit en kijken om ons heen. Eindelijk tijd om na te denken. Is dit het nu? En willen we de komende vijf jaar nog wel in de trein blijven zitten? Nou, dat weet ik eigenlijk niet.
Dus als mijn manager aan mij vraagt. Waar zie jij jezelf over vijf jaar? Dan moet ik hem het antwoord schuldig blijven. Ik heb namelijk geen idee. Mag dat? Kan dat? Kun je gewoon even niet weten wat je wilt? Is dat niet menselijk? Moet ik nu echt met een antwoord komen op deze ontzettend afgezaagde, totaal inspiratieloze vraag? Nou, vergeet het maar. Ik weiger.
Dit jaar kom ik in opstand. Dit jaar trek ik aan de noodrem en zal ik de trein met piepende wielen tot stilstand dwingen.
In gedachten dan.
In realiteit heb ik al een nieuwe betekenisloze frase verzonnen om mijn functioneringsgesprek ongeschonden door te komen.
‘Ik vind het belangrijk om mij breed te ontwikkelen, zodat ik over vijf jaar voldoende toegevoegde waarde kan leveren’
.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

We krijgen een nieuwe site!!

En dat is heel hard nodig, want deze blog startten wij in 2010 op Blogger, toen Hyves nog bestond en dit de meest gebruikte bloggersfunctie was. Maar inmiddels zijn we zeven jaar, twee boeken, tig social platforms en een SERIE! verder. En is onze site dus toe aan verandering. Over die serie:

Na 4 jaar dromen is hij er eindelijk. ZoZuidas de serie. Met Annet Malherbe en Mark Rietman in de hoofdrol. En ook Noortje Herlaar, Robert de Hoog, Guy Clemens en nieuwkomers Jouman Fattal en Bram Suijker spelen in de serie die voorjaar 2018 op NPO 3 komt.

Een serie over financiele schandalen, handtastelijke clienten, nachten doorwerken en kantoorborrels die volledig uit de hand lopen. De Zuidas dus. We maken de Zuidas toegankelijk vanuit een insider perspectief. Dankzij de serie gaat binnenkort een vernieuwde versie van ons boek ook weer in de verkoop.

Maar dat is niet alles. We willen meer met zozuidas... Schrijf je dus op onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van de ontwikkelingen!