Doorgaan naar hoofdcontent

Paycheck? No thank you

The Zuidas thrives on fear. Fear of not meeting expectations. Fear of not keeping up. Fear of loss of income. Fear of financial obligations (sky-rocketing mortgage, anyone?).

This is what we concluded after some empirical ill-reasoned field studies during seasonal drinks. When asked about the motivation to continue their jobs after the fourth cocktail, nine out of ten Zuidassers would state an external reason rather than the most obvious 'Because I like it' explanation. “I am afraid that they will think I wasn't able to make it.” “I am afraid I won't be able to find a similar job that pays the rent."

We may have double-calculated input after the fourth Champagne. However, at the Zuidas, many an insecure overachiever is present. And, as we know, fear is a lousy advisor.

This is underlined by the incredible story we learned of the other week. Meet Miss Moneypenny. Fresh out of university, this young aspiring corporette was recently acquired by the most renowned law firm in the country. With a former Court of Appeals judge as a father, Moneypenny had some large shoes to fill. However, with a double master in economics and law, and an extracurricular resume that would make Blair Waldorf look like a social pariah, Moneypenny came well prepared.

Maybe a bit too much, actually. The girl worked her butt off and suffered from a burnout within two months. All in all, nothing very extraordinary so far. Until she picked up the phone to call the HR department of the firm. Not to call in sick, but with the request to cancel her paycheck for the months she was unable to work. She felt guilty since she had only recently joined the firm and feared her illness could jeopardize her position. Poor thing! However, the most remarkable detail of the story is that HR accepted. Excuse me?

A mentally instable junior offers her paycheck whilst being absent for less than two months. In a country known for its employee favoring employment laws, it is unthinkable that HR would even consider to accept such an offer. Should you be a self-confident future rainmaker at the outset, this type of undermining behavior would even take you down. We hope not only the trainee gets her senses, back but the firm too.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …