ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







vrijdag 18 februari 2011

Thank God It's Friday

08:30h: “Vanmiddag borrel jongens! Ja. Nu al zin in een biertje. Ik stuur alvast een mail uit. Wordt het Dicky’s of Blauwe Engel?”
16:00h: “Kan het al? Een biertje gaat er al wel in! Nee? Nog een uurtje wachten dan maar?”
16:45h: “Ok. We hebben toch geen prikklok. We kunnen best iets eerder weg.”
17:15h: “Nu is het mooi geweest. Op naar de Blauwe Engel! Hoezo iets afmaken? De rest is al onderweg. Niet de brave hendrik uit gaan hangen en lang op kantoor blijven zitten. Het is verdomme vrijdag.”

Bij ons op kantoor staat de hele vrijdag in het teken van de vrijmibo. De vrijmibo begint al in de ochtend, zonder borrel, maar wel met het bijbehorende gelul. Zet zich voort in de Blauwe Engel en na twaalven ergens aan een bar in de Pijp. En eindigt in de Bastille of de Mazzeltov.

Hoe later het wordt hoe kleiner de groep die zich al lallend per taxi door Amsterdam begeeft van kroeg naar kroeg. Het begint netjes aan een van de statafels in de Blauwe Engel op de Zuidas. Iederen is er dan nog bij en met een beetje pech sta je naast je manager die het perse over project X moet hebben of die ene collega, die niet uitgepraat raakt over zijn twee kinderen. Maar dat kan de pret niet drukken. De collega met de kinderen moet op tijd weg om zijn kinderen in bed te leggen en de manager wordt óf snel dronken (leeftijd en langdurig alcoholgebruik hakken in op de lever) óf gaat naar huis. Uiteindelijk blijft alleen de harde kern nog over. De harde kern begeeft zich van Casa Blanca, naar De Mazzeltov tot we niet meer op onze benen kunnen staan.

De vrijdagen zijn over het algemeen een feest. Want het is weekend.

Tenzij je, net als ik, weet dat je zowel zaterdag als zondag nog op kantoor moet doorbrengen. Dan probeer je op vrijdag zoveel mogelijk af te ronden, zodat je in ieder geval de zondagmiddag nog even hebt. En dan zit je net als nu tot 20:30h op kantoor. Is iedereen weg. En typ je een blogpost in plaats van je memo.

Ach ja. De zaterdagavond schijnt ook erg leuk te zijn.
.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen