Doorgaan naar hoofdcontent

De gulden middenweg

Ik heb woensdag gestemd. Tot in het stemhokje was ik een zwevende
kiezer. Ik wist het gewoon niet.

Bij ons op kantoor houden wij een soort verkiezingspoll. Iedereen vult zijn of haar stem in, uiteraard anoniem, en dit wordt vervolgens gedeeld. De uitkomst is zelden
verrassend. Als het aan de zuidas lag was de VVD de grootste partij, met een paar uitschieters naar het CDA of de PvdA. Interessant wordt het om te gokken wie de afwijkende stemmen heeft gegeven.
Wie is de 'lekker tegendraadse' GroenLinks stemmer en wie de 'rebelse' SP
stemmer?
Er zat dit jaar zelfs een CU stemmer tussen. Dat was
nieuw. PVV krijgt geen enkele stem. Op zich is dat niet verrassend.
Hoewel ik sommige collega's ervan verdenk latente PVV stemmers te zijn
zal niemand dat toegeven. PVV is 'not done'. Eigenlijk is SP ook 'not
done' maar ieder kantoor heeft zo zijn rebel. De medewerker die vroeger lang
haar had en head bangde op Rammstein schopt nu in maatpak tegen de
gevestigde orde door lekker links te stemmen. Het is jammer dat de CPN
niet meer bestaat.
In het hokje met de ogen van de verkiezingsmedewerkers in mijn rug
gebrand dacht ik nog koortsachtig na. Wat zal ik stemmen? In ieder
gevalop een vrouw. Misschien raar, maar een beetje solidariteit kan geen
kwaad. De Stemwijzer bood ook dit keer geen uitkomst. Wat te doen?
Gevestigde orde of lekker rellen? Ik pak het potlood en kies ,als
altijd, voor de gulden middenweg.
.

Reacties

Anoniem zei…
D66, dus? En what about de niet-stemmers. Ook wel een beetje rebels, toch? Of toch een beetje de kantjes ervanaf loperig?
Anoniem zei…
Beetje laf om dan niet te vermelden welke partij zich mag verblijden met jouw stem. net zo laf als daar anoniem kritiek op leveren.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …