ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







woensdag 30 maart 2011

Ons bin zunig

Over bankiers bestaan veel misverstanden. We zouden verkwistend zijn en onverantwoorde risico´s nemen. Het bevreemdt me altijd een beetje als ik dat soort berichten in de kranten lees. Niemand durft het hardop te zeggen, maar er zijn geen grotere kneiters dan bankiers.

Meet Hans en Joost. Spekzolen, broodtrommels en een veel te vrolijke das. Geen sociaal leven, al drie jaar vakantievrij. Tien jaar te vroeg voorzichtig kalend, en doorgaans versmolten met het meubilair. Tenzij er echt iets te vieren valt. Na een klapper op de beurs, gaat de kneutertandem richting koffiehoek. Per ongeluk omhoog krullende mondhoeken worden snel verbeten. Geld, wij? Nee hoor, heb je die bombardementen op Benghazi gezien? Verschrikkelijk zeg, dat zullen we straks wel weer voelen in, eh, op de beurs!

Dan volgt de bankier-met-de-zwavelstokjes-act, een wekelijks terugkerend succes:

,,Mag ik een koffie alstublieft? Nee hoor, geen latte. Gewoon een americano voor Hans. Het is nog steeds crisis! Nee, niets erbij. Ga nou gauw! Of zijn de gevulde koeken in de aanbieding? Een euro vijftig?! Zeg, zo krijgen we die staatssteun nooit terug betaald. Ik ga zo wel even naar de Aldi. Joost, ik krijg trouwens nog een euro van jou voor die koffie van vorige maand. Ik had het verrekend met het cadeau voor Mirna, maar je bleek nog vijftig cent te hebben openstaan voor dat plakje rosbief van vorige week. Ja het was rosbief, geen kipfilet, dat weet ik heel zeker. Ik heb je voor een euro genoteerd.”

Een uur later komt Hans opgewonden aangerend. Hij praat snel en heeft rode wangen. KAASBLOKJES! Er zijn LUXE snacks over in de meeting room op de vierde. De financiele vrienden stuiven samen weg. Dat scheelt weer twee schrale casino’s en een verdrietig plakje kipfilet. Het toppunt zijn nog de bonussoezen van de Ap to go. Roomsoezen, moorkoppen en andere producten die Sonja Bakker ‘valkuil’ noemt. Nog geen euro per stuk. Ik vind het lastig om daaraan voorbij te lopen. Hans niet . ,,Als niemand meer wil, neem ik ze mee naar huis, goed?” Gretig metselt hij zijn broodtrommel dicht met tot boter geperste room.

Bankiers zijn niet verkwistend, ze potten alles op. Dat calvinisme zou ze bijna sieren, als het niet zo dubbel was. Het gekke is namelijk dat Hans en Joost bijna klaar komen op de How to Spend it bijlage van de Financial TImes. Convertible cabrio´s, exclusieve jachten en peperdure wijnarrangementen, ze drinken het allemaal even gretig in. Om vervolgens heel diep te zuchten en uit het raam te staren. In hun hoofd zie ik de teller gaan. De krant gaat dicht en de computer weer aan. Ze willen wel, maar ze durven niet. Zunig, voorzichtig, betrouwbaar. Echte Hollandse bankiers.

5 opmerkingen:

Anoniem zei

Ze zijn nog bezig de 2ton studieschuld af te betalen van de 15 jaar studeren

Anoniem zei

15 jaar studie om bankier te worden? dat is sterk overdreven

Anoniem zei

je hebt gelijk, anoniem 2, alleen randdebielen studeren 15 jaar... (nuance: op 1 studie welteverstaan)

Anoniem zei

De maximale Hollandse zuinigheid werd onlangs gedemonstreerd door een van mijn collega's, die toen er na de crematie van zijn schoonmoeder broodjes overgebleven waren, een hele zak belegde broodjes meenam uit het crematorium want "er was immers voor betaald". De zak ging thuis in de diepvries en nog weken had hij iedere dag twee "crematie-broodjes" bij zich in z'n broodtrommeltje. Ze werden iedere dag verorberd met "Smakelijk, ma!"....

Zozuidas zei

OMG, zie, ik wist dat dit een sectorbreed verschijnsel was :)

Een reactie plaatsen