ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







donderdag 10 maart 2011

Pappa Bear en Muis

John Galliano, fashion Wunderkind meets Piet Piraat, kon deze week zijn potlood en gummetje in het bakje gooien. Na 15 jaar briljante collecties van zijn signatuur nam modehuis Dior met een ferm “tot nooit” afscheid van de geniale gnoom. Een arrestatie wegens antisemitische uitspraken en een smoezelig filmpje met een ladderzatte Galliano die “I love Hitler” wauwelt in restaurantsetting. Voldoende om Galliano voor eeuwig NOT HOT te verklaren.

Van Parijs naar de Zuidas, waar onze eigen diva's over de corporate catwalk stampen.

Met opengeslagen wetbundel op tafel en een schuin oog op het beeldscherm was ik verdiept in een online exposé over de gevallen modekoning, toen ik vanuit mijn ooghoek een beweging waarnam. Het was mijn kamergenoot Muis. Muis is pienter en werkt heel hard. Muis trilt, alsof ze altijd een beetje moet huilen. En Muis rent. Van het kopieerapparaat naar haar bureau, van haar bureau naar de w.c. en uiteindelijk rent ze ´s avonds tegen een uur of elf ook door de kantoordeur naar buiten. Naar haar eigen knusse muizenholletje.

Erachteraan volgde een donker gevaarte. Papa Bear.

`Waar is dat MEMO! MEMOOOO!! NU, ik wil het NU lezen. NU! MEMOOO!` Als een veulen in paniek galoppeerde Muis naar de kamer van Papa Bear, om daar nog een kwartier verbale afranseling te ondergaan. Papa Bear is de meest gevreesde partner van kantoor. Samen met de Reuzin, zijn vrouwelijke evenknie, vormt hij kantoor´s axis of evil. Het tweekoppig monster laat in zijn pad van destructie naar de top een spoor van gebroken stagiaires en geflipte secretaresses achter.

Net als Galliano is Papa Bear gezegend met een talent. In zijn geval een combinatie van charisma, diepgaande kennis van juridisch concept waar verder niemand zich in interesseert en een gebrek aan geweten.

Tirades waarna je de schuimvlokjes van je voorhoofd kan vegen, objecten die door de gang worden gesmeten. Papa Bear heerst over kantoor als een woestijnheer over een Noord Afrikaanse oliestaat. Maar, als je wint heb je vrienden. Ook als je niet zo aardig bent.

Vijftien jaar lang heeft in Parijs een bataljon aan naaisters en ondersteunend personeel de alcoholische uitbarstingen van een krijsend talent mogen opvangen. Vijftien jaar lang is John Galliano daarmee weggekomen. Helaas voor Galliano en de Papa Bears van deze wereld leven we in een tijd van absolute transparantie. Het social media tijdperk. Eenmaal op beeld gaan hysterische woedeaanvallen viral.
En eenmaal viral is er geen weg meer terug.

Het is dan ook wachten op de eerste stagiaire die volledig is opgegroeid met een cameratelefoon, en die op een verloren dinsdagmiddag een driftbui voor de rest van de wereld vastlegt.

Tot dat moment zoekt Muis dekking onder het bureau, in de dames w.c., achter het kopieerapparaat en 's avonds weer in haar veilige muizenhuis.

1 opmerking:

Anoniem zei

Wat een briljant idee... Zou leuk zijn als iemand de ballen had om dat daadwerkelijk te doen! Maar dan moet je inmiddels wel de beslissing hebben genomen dat er leven is na de Zuidas...

Een reactie plaatsen