ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







dinsdag 19 april 2011

Babypraat


Nu het lente is, struikel je over de moeders met kinderwagen of draagzak. Op zaterdag bezetten ze de terrasjes in Amsterdam met hun bugaboo’s uitgevoerd in rood, blauw, groen en –voor de echte durfals- in Bas Koster- print. Lekker hip.
Op zondag trekken ze massaal naar het Westerpark voor de Sunday Market om daar uren in de rij voor macrobiotische broodjes te staan.

Op het terras omringd door de bugaboo’s wordt aan iedere tafel hetzelfde besproken. ‘Slaapt die van jou al door? ’Nee?’ Heb je al rijstebloem geprobeerd? Dat deze gesprekken zich zouden moeten beperken tot het terras of vriendenkring is niet voor iedereen duidelijk. Ook niet voor mijn collega K. Voor de duidelijkheid; collega K. is een man. Collega K. begint de dag met een gesprek over de kleur poep in de luiers van zijn dochter en het aantal gedronken cc tijdens de nacht. Hij wacht niet op respons van mij en van mijn collega’s. Hij gaat los over buikkrampen, hyperallergeen matrassen en hydrofiele luiers. Beleefd kijk ik naar de dagelijkse mails vol foto’s en filmpjes die hij doorstuurt. "Kijk, dit is baby S. in de box en dit is baby S. met haar vriendinnetjes van de crèche." Gaap.
Dat niet iedereen is geïnteresseerd in Baby S. eet een bananenprakje, Deel 5, gaat er bij K. niet in.

K. is kostwinner en blijft full time werken. Hij gaat wel af en toe iets eerder weg om zijn kind van de crèche te halen en is soms wat later vanwege de gebroken nachten. Effectief werkt collega K. dus parttime.

Hoe anders is het bij mijn vrouwelijke collega M. M heeft geen tijd om ochtenden vol te lullen over haar kids. M. heeft geen tijd om babyfoto’s van Flickr te downloaden en met commentaar ‘Baby in de box met haar neefje’ te mailen naar haar collega’s. M. moet aan de bak. M. werkt namelijk wel echt parttime. Haar kindjes worden vlak voor sluit opgehaald van de crèche. Met verwaaide haren en zweetplekken onder haar oksels verschijnt ze vier keer week op de crèche, waar ze op haar kop krijgt van de leidsters, omdat ze op haar moesten wachten. Collega M. en collega K. hebben dezelfde workload. Collega M. doet het alleen voor minder geld, dan collega K.

Op haar vrije dag benadrukt M. dat ze ‘gewoon’ beschikbaar is. Ze wil immers meekomen met de grote jongens en haar promotie dit jaar niet kwijtraken. Dus neemt ze haar blackberry mee als ze gaat wandelen. Met in de ene hand haar blackberry en in de andere hand de kinderwagen, beantwoordt ze haar werktelefoontjes en leest ze haar mail. In het Vondelpark en met design bugaboo. Dat dan weer wel.
.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen