ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







vrijdag 8 april 2011

De Toiletjuf

Vorige week was ik in de V&D. Eigenlijk ben ik nooit in de V&D, maar ik had een koffer nodig en ik wist niet zo goed waar ik die kon kopen. Ik kom niet graag in een warenhuis. Ze hebben er nooit datgene wat je zoekt, maar wel heel veel dingen die je niet zoekt. Zoals mokken van Blond.
Het enige voordeel van een warenhuis zijn de schone toiletten. Bij de toiletten van de V&D staat een bordje: ‘Toiletbezoek 50 cent. Vooruitbetalen. Prepaid.’, een bordje met muntjes, een bordje met winegums en een lege stoel, bestemd voor de toiletjuf.

De toiletjuf was even weg, dus glipte iedereen de wc in zonder vooruit te betalen. Ik ook.
Ik werd gebeld en ging even zitten op de lege stoel. Toen de toiletjuf weer terugkwam stond ik op om mijn plaats af te staan. Maar ze zei, met een doorrookt Amsterdams accent: ‘Nee schat, blijf maar lekker zitten hoor.’ Dat was het begin van onze 15 minuten durende vriendschap.
Terwijl ik op de stoel zat ervoer ik een toiletbezoek vanuit het perspectief van de toiletjuf. Een man met een Gaastra jas liep de w.c. in en zag het bordje, maar trok niet zijn portemonnee. Pas toen hij mij zag zitten keek hij nog eens schuldbewust naar het bordje, haalde zijn geld tevoorschijn en doneerde 50 cent met een zuinige blik.

Terwijl ze aan het boenen was kletste de toiletjuf een eind raak. Ze had een schijthekel aan al die toiletbezoekers die net deden of ze het bordje niet zagen. Het bordje met de winegums zagen ze allemaal wel staan. Ze had het gehad met de mensen die gingen klagen dat ze net voor 44,95 een hoeslaken hadden gekocht en nu ook nog voor de w.c. moesten betalen.
De toiletjuf was ZZP’er en het geld op het bordje was haar omzet. Ze was twee keer gescheiden en had 5 kinderen. Sigaretten waren steeds duurder geworden en de huur was ook omhoog gegaan.

Ze ergerde zich vooral aan die sjieke dames met hun rijke mannen of dure baan. Die waren het zuinigst. Altijd maar zeuren over die 50 cent. Maar ze liet zich niet kisten. Vooruit betalen of oprotten. Dan gaan ze maar naar de Hema ofzo. Het liefst zou ze ze een keer een trap onder hun sjieke kont willen geven.

Na 15 minuten moest ik maar eens verder gaan. Ik twijfelde. Zou ik nu nog 50 cent neerleggen? Dan zou ze weten dat ik niet had betaald en mij –terecht- onder de wanbetalers scharen Als ik niks zou neerleggen dan zou ze gewoon denken dat ik al had betaald. Met een beschaamd hoofd verliet ik het toilet zonder te betalen.
Nooit meer zal ik ‘vergeten’ geld op dat bordje neer te leggen.
.

1 opmerking:

Anoniem zei

dus als jij gebeld wordt, dan moet jij altijd gaan zitten?? en ik dacht dat vrouwen meerdere dingen tegelijkertijd konden doen...

Een reactie plaatsen