ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







woensdag 6 april 2011

Lekker burgerlijk

Bankiers, bankiers en nog eens bankiers. Maar ook een pizzabakker, model, fitness goeroe en yoga instructeur. De pizzabakker dateert uit mijn gymnasiumperiode. Het model uit een ik-word-oud-en-lelijk-in-deze-bureaustoel fase. De fitness goeroe was rond diezelfde tijd. Bij de zoektocht naar een partner kan je je ongegeneerd laten leiden door je eigen gefnuikte ambities.

De laatste tijd zie ik een ingedutte kantoorpruim in de reflectie van mijn beeldscherm. Saai. Oud. Pedalerend door Oud Zuid kom ik enkel dezelfde pakken tegen. Kalend, bemiddeld, veilig. Zo burgerlijk. ZoZuidas.

Mijn receptoren stonden dus wagenwijd open voor een tropisch creatief. Die werd door hogere machten in de vliegtuigstoel naast me geplant. Opgegroeid in een achterstandswijk. Spannend. Donkere ogen en een vrolijke lach. Knap. Customized sneakers en een mac book air. Creatief. Ik zag ons al Spotify links uitwisselen op Facebook. Samen in de rij voor Foam. Een man die meehuilde met Adele en de cameravoering van Tom Ford wist te vergelijken met Kanye’s kledingkast.

Mijn hart maakte een sprongetje toen hij de stewardess betaalde voor mijn drankje. En mijn make up loze vliegtuighoofd mee uit vroeg.

Een week later, zaterdagavond Jordaan. Kanye op repeat en de kippepootjes onder de gril. ,,Wel zo gezond”

Het afspreken was nog wat lastig. Tien telefoontjes, zes keer pingen en twee ,,c u in 4 :p” smsen waren nodig voor een face to face. ,,Waar heb je die broek gekocht,’’ was zijn eerste vraag. Een wenkbrauw ging omhoog bij mijn ‘H&M’. Hij vertelde over zijn probleemjeugd en kruimeldiefstallen als kind. Over zijn laatste escapades met een getrouwde cliënt. ,,Ik geloof niet in regels, ik maak mijn eigen,” vatte hij zijn levensfilosofie samen. Er bekroop me een licht gevoel van ongemak.

Op naar de kroeg. Was het niet mijn beurt om een drankje te halen? Hij zat krap bij kas. Verveeld stond hij met zijn cocktail langs de zijlijn. Slechte muziek. Giftig werd hij van alle ,,horks’’ die op zijn sneakers gingen staan. Erg giftig. Twee keer moest een uitsmijter tussenbeide komen voor we de deur uit werden gezet.

Op de stoep kreeg ik een visioen. Ineens zag ik mezelf tien jaar verder tien hoog achter met twee blauwgeslagen ogen ruzie maken over zijn laatste faux pas. Of de restjes van zijn uitkering.

Ik heb een taxi gebeld. ,,Oud Zuid” verzuchtte ik op de terugweg richting dertigerjaren kinderfabriek. Lekker burgerlijk. Lekker veilig.

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Wat mij (als man) niet duidelijk is waarom een hele slimme meid als een blok valt op een helemaal verkeerde vent. Wordt het alarmsysteem uitgeschakeld als je een krullebol ziet? Is het idee om als oude vrijster verder te moeten zo erg dat normaal denken stopt? Als van de andere kant geen respect getoond wordt en de normale omgangsvormen in acht genomen worden zou dat een heel groot teken aan de wand moeten zijn, lijkt me. Gelukkig is het nog goed afgelopen anders zouden we dit blog moeten missen...
Voor de goede orde: deze bijdrage komt ook via zo'n hippe MacBook Air, ik heb ook een creatief beroep maar ik draag geen sneakers.

Alfa zei

Tip: Als je openlijk wenst te solliciteren naar een date met een ZoZa-dame zou ik dat niet anoniem doen.

Een reactie plaatsen