ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







dinsdag 24 mei 2011

Is een issue, maar wel geheim

Jan Kees de Jager is uit de kast. Het is u ongetwijfeld niet ontgaan, want de kranten stonden er vol van. Het AD berichtte zelfs dat ‘homo’ vorige week zaterdag wereldwijd even het meest gebruikte woord op Twitter was, wat indrukwekkend is voor een medium dat door ruim 175 miljoen mensen wordt gebruikt.

De Jager twitterde zelf: ,,Is inderdaad geen issue, maar ook geen geheim.” Geen issue, geen geheim, maar er werd door iedereen over gepraat. Soms zijn er ook issues die geen geheim zijn, waar niemand over praat.

Zo was ik laatst op een Zuidasfeestje. Het hert draafde voorbij na de eend, de bediening leek bij Maddels@Wurq te zijn geleend. Advocaatjes en conversatie light verfristen de ruimte volautomatisch. Niets opvallends, niets geks, precies zoals een Zuidas borrel pleegt te gaan. Ik deinde mee op de stroom champagne en borrelpraat.

Tot ik hem ineens tussen een groepje witte plofkoppen zag staan. He, een neg… Nee, nee, dat mag je niet zeggen, dat mag je niet zien. Ik schaamde me een beetje, maar toch viel het me op. De nieuwste aanwinst van het kantoor was donkerder dan het standaard papier mache koppie op een M&A sectie.

Liep ik achter? Was ik een Ingrid omdat ik dit zag? Ik durfde het onderwerp niet aan te snijden en deed navraag bij bevriende advocates achteraf. Hadden zij, ehm, hoe noem je dat, donkere mensen op kantoor? Nee, werd telkens bevestigd. Daar hadden zij eigenlijk ook nog nooit over nagedacht.

Een klein CBS-onderzoekje bracht weinig opheldering. Misschien studeren er minder niet-Westerse allochtonen dan autochtonen in Nederland? Ja, maar toch is 1 op de 10 universitair geschoolden tussen de 15 en 65 een niet-Westerse allochtoon. Misschien werken niet-Westerse allochtonen liever niet in Zuidas-beroepen? Nee, 31 procent van de niet-Westerse allochtonen werkt in vastgoed of zakelijke dienstverlening.

Diversiteit is al jarenlang gespreksonderwerp op de Zuidas als het over vrouwen gaat. Afgelopen week was er nog een tweedaagse congres ‘Diversity Works’ in Amsterdam om te helpen de vrouwen door het glazen plafond te lanceren. Netwerkmiddagen, belangenclubs en personal coaches zijn er voor iedere Neelie in spe. En net als Jan Kees, zijn er ook voorbeelden van roze kopstukken op onze corporate kilometer. Maar op andere vlakken lijkt de Zuidas soms kleurvast. Het onderwerp is wat de Engelsen noemen: the elephant in the room. Men kan er niet om heen, maar men doet alsof het er niet is.

Althans, ik hoor er niemand over. Misschien kunnen ze daarover eens een tweedaags congresje op de Zuidas doen?

1 opmerking:

Anoniem zei

Ik ben ook benieuwd waar al die donkere afgestudeerden blijven. Ben nu jaren actief op zuidas, maar ben regelmatig de enige dissonant op kleurgebied. Ik heb er wel een voordeel van. Iedereen weet wie je bent.....

Een reactie plaatsen