Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit juni, 2011 weergeven

Weinerworst

Anthony Weiner, Democraat met een grijze onderbroek en een profetische achternaam, heeft twee weken geleden zijn plek in het Amerikaanse huis van afgevaardigden neer moeten leggen. Het was het onvermijdelijke einde van Weinergate: drie lange weken die in het teken stonden van een seksschandaal zonder seks. Het verhaal is bekend. Congressman Weiner klikte met zijn muisje een veelbelovende politieke carrière in een paar seconden naar de kloten. Bedoeld voor slechts een chatvriendin die met smart zat te wachten op een foto van een stijve in een grijze onderbroek, belandde de afbeelding van Weiner's bobbelboxer op Twitter. De Democraat ontdekte de fout na enkele minuten, maar het was te laat. Internet is onvergeeflijk waar het korte momenten van verstandsverbijstering betreft. Eventjes de touwtjes losgelaten en het resultaat gaat viraal. Een sexting schandaal was geboren.

Weiner reageerde eerst door iemand anders de schuld te geven. Hackers hadden op zijn computer ingebroken en de gew…

Vrouw

Sinds kort ben ik geen meisje meer, maar een vrouw. Dit gebeurde in cafe Winkel. Ik rekende een appeltaart af en wilde betalen toen de hoofdbarman tegen het barmeisje zei: kan jij even met die vrouw afrekenen? Ik keek achter me, maar achter me stond alleen een Westerparkpeuter te wiebelen op z'n korte beentjes. Die bedoelden ze niet.

Vrouw. Een vreemd en weeig woord, net als Vagina en Vrijen. Carrierevrouw. Bah. Het vreselijke powervrouw. Jeg. Vrouwvriendelijk, vrouwenvriendschap en vrouwenprobleempjes. Ik denk achtereenvolgens aan: een plastuit; passief agressieve vriendinnen met matching Peruaanse ponchos die elkaar afkatten op de braderie in Deventer; een intiemdouche (barf).
Tot het Winkelmoment had ik issues met het vrouw-idee. Ik was veel liever een meisje dan een vrouw. Meisjes zijn knap en jong. Meisjes zijn vrolijk, schattig en niet gefrustreerd. Iedereen vindt het gezellig met een meisje. Meisje rijmt op ijsje.

Dus toen ik op zondag voor het eerst door iemand een Vrouw …

Kinderen na je pensioen

Kinderopvang is weer volop in het nieuws. Dit keer vanwege de aangekondigde bezuinigingen van minister Kamp.
Hoewel de kranten bol staan van allerlei ouderorganisaties die hun ongenoegen uiten over de voorgenomen bezuinigingen, hoor ik mijn collega, die net moeder is geworden, hier niet over. Haar zorgen zijn van een totaal andere aard.
‘Nee. Hij moet nog even wennen aan de drukte. Ja. Ok. Nee. Ik kan niet eerder komen.’ Met tranen in haar ogen hangt ze de telefoon op. Stilzwijgend hervat ze haar werk. Ondertussen kijkt ze om de 10 minuten op de klok, om te zien hoe lang haar kleine spruit nog op de drukke crèche moet blijven.
Ze is net terug van zwangerschapsverlof en is gelijk weer op volle sterkte ingezet. Haar zoontje moet nog even wennen aan de crèche en de leidsters bellen haar bijna iedere dag. Het gaat niet zo goed en ze hebben hun handen vol.
Onze partner heeft een middagje gegolft met een prospect en heeft een nieuwe klus binnengehaald. Vol trots kondigt hij, nog rozig van het …

Koffieautomaat etiquette

Koffie. Een geliefd onderwerp op de Zuidas. Het liefst halen we een kop meeneemkoffie bij Belmondo. Staat zo lekker internationaal. Kartonnen cup in de ene hand, FT in de andere. Dat we vervolgens een dag lang debiteuren/crediteuren spelen weet niemand. ‘It's Bouquet! B-U-C-K-E-T!’
Eenmaal op kantoor moeten we het toch doen met de kantoorkoffie. Het ene kantoor heeft een koffieautomaat, het andere een espresso-apparaat en een paar vergeten bedrijven hebben nog gewoon een DIY pot. Hup filter erin. Scheppen koffie. Op de aanknop drukken. En dan gewoon op de warmhouder laten staan. Heer-lijk.
De koffiehoek is niet alleen een plek om koffie te halen. De koffiehoek is het hart van een afdeling of verdieping. Zonder koffiehoek geen kantoorleven. Maar hoe houden we die koffiehoek nu gezellig? Nou, zo dus.
1. Dat er gekletst, geroddeld en gemoppetrommeld moet worden, snappen we best. Een computerscherm is nu eenmaal een verdomd saaie gesprekspartner. Maar niet alleen je gesprekspartner…

Festivals, lekker bohemien voor de hoofdprijs

Festivals zijn een statussymbool geworden. Vergeet het sloepje of een vakantie aan de Klote D'Uur. Keeping up with the Joneses houdt in dat je aantoonbaar (Facebook) met je posse op alle Europese zomerfestivals hebt gehangen.

Het was zondagmiddag, een dag na Amsterdam Open Air. Een Amsterdams buitenfeestje waar we gezellig met de urban family naar toe waren gegaan. Het was een leuk feest geweest. We dronken bier en zure wijn. We dansten op de electro-beat beat. We duwden onze Rayban Aviators nog een keertje hoger op de neus. De hele dag werd ondertussen door acht verschillende Iphones vastgelegd, zodat als er nog eens een Nederlandse Oscarinzending nodig is, de stopmotion film "Amsterdam Open Air. Het was echt leuk" nog op de plank ligt.

Die zondagmiddag hing ik op de bank een ouderejongere-kater weg te blazen toen ik een telefoontje kreeg van een vriendin.
Of ik al wel een kaartje voor Tziget, een festival in Budapest, had geregeld, en zo nee, of ik dat snel even wilde …

Schuldsanering

Griekenland is alweer een tijdje om andere redenen dan comazuipende Hagenezen in het nieuws. De Griekse staatsschuld (329 miljard euro) is nu anderhalf keer zo groot als het nationaal inkomen (255 miljard euro). ,,Geen belasting betalen, met 53 in de pensioenregeling, laat lunchen, laat naar bed, niet werken. Het is een georganiseerde bende!”, gilde een boze Geert Wilders Sjuul Paradijs in Nieuwsuur. Athene krijgt opnieuw een miljardenlening van de Europese Unie, in ruil voor onder meer privatisering van het oude vliegveld. ,,Hopelijk bouwen ze hier iets moois en maken ze er geen zooitje van, want daar zijn wij Grieken goed in”, luidde het commentaar van een tandeloze Griek, die met zijn radiografisch bestuurbare vliegtuigje in de weer was op de landingsbaan.

Ik kreeg acuut sympathie voor de Grieken toen ik de bejaarde speelgoedpiloot zag. Ik ben gediplomeerd chaoot en kampioen impulsaankoop. Ik maak een zooitje van alles, zeker mijn financiën. Zelfs, of juist op een Zuidas-sarlaris. …
Kleding & shoppen, eerlijk is eerlijk. Het houdt ons best wel bezig. Willen we de geraffineerde zakenvrouw zijn (inclusief sexy, doch degelijk mantelpakje) of toch meer de benaderbare professional. Keuzes, keuzes, keuzes….

Dusss… laten we Karin & Marjolein even helpen met hun enquête. Zij willen graag meer van de Zoza’s weten. Hoe we shoppen, hoeveel miskopen we in onze kasten hebben hangen enzo. Aan de hand van de resultaten gaan zij een boek schrijven, waarin ze uitleggen hoe wij de perfecte garderobe moeten aanleggen. Handig toch?

Klik op deze link om de enquete in te vullen.

Invullen kost een paar minuutjes en je maakt ook nog eens kans op een persoonlijke shoppingsessie met één van de twee.

Bedankt!

James Worthy

Ik ben James Worthy aan het lezen.

Het begint al in de Ako op CS. Ik koop James Worthy van James Worthy en Een Keukenmeidenroman van Kathryn Stockett. ‘Goh. Wel twee heeeel verschillende boeken.’ zegt de verkoper. ‘Dit is een stout boek’ wijst hij lachend naar het zwart gele boek en kijkt er een beetje vies bij.

In de trein is het alsof je je laptop op de speakers hebt staan en porno aan het kijken bent. Je ziet de man tegenover mij denken. Zou ze nu aan het lezen zijn over hoe hij de borsten van Aaf onderspuit in een wc langs de snelweg of hoe hij zijn buurvrouw pakt.
Onbewogen lees ik verder.

. In tram 2 komen er een jongen en twee vrouwen tegenover mij zitten. De jongen maakt subtiel kenbaar dat James een vriend van hem is. ‘Hey het boek van James.‘ Nog niet gelezen, maar James kennende zal het wel vies zijn.’ De vrouw legt het er wat dikker bovenop. ‘Hij is toch een goeie vriend van jou? Hij schrijft ook samen met die chappie. Hoe heet die chappie van de Jeugd ook al weer? Die ene D…

Lieve ZoZa's, mijn manager managet niet.

Lieve ZoZa's,

Een probleempje waar jullie misschien wel raad mee weten.
Op de afdeling waar ik werk hebben we een manager die niet doet waar hij voor betaald wordt. Wat hij in de tussentijd wel doet is een groot raadsel. De hoeveelheid werk die wij medewerkers moeten verstouwen is bijna niet bij te houden en het enige wat hij doet is een beetje sip knikken als we er iets van zeggen. Dus ons team worstelt zonder zijn begeleiding met de beste intenties door de workload, volledig bewust van het feit dat er ook fouten worden gemaakt door de tijdsdruk.

Die enkele keer als je hem om input vraagt (omdat je beslissingen neemt die hij eigenlijk zou moeten maken) stelt hij die vreselijke managers-vraag: Wat denk je zelf dat het beste is? of, nog erger: Hoe zie je dat zelf? Ja daag, wordt je als manager dan alleen betaald om als een slome kanariepiet dit soort vragen te papegaaien? Goed, jullie merken, het zit me hoog. Wat doen we aan dit stuk overbetaald kantoorbehang?

xoxo

Frust van Frustenstei…

De nieuwe topvrouw is een yogi

Christine Lagarde, de Franse minister van Financiën, is in de race voor het voorzitterschap van het IMF. Datzelfde voorzitterschap heeft monsieur Le Perv, a.k.a. DSK, uit zijn glibberige viezemannenvingertjes laten vallen. Natuurlijk is de man onschuldig totdat het tegendeel is bewezen. Maar de New York Post berichtte dat een bron bij het advocatenteam van DSK zou hebben gefluisterd dat er sprake was van consent, met andere woorden: ze wilde zelf! Het is te hopen voor DSK dat dit niet de officiële verdedigingslijn gaat worden. Een kleine sidenote: waarom denken zo veel oude uitgezakte mannen dat kamermeisjes, IMF medewerksters of anderszins hardwerkende dames hun werk uit handen laten vallen voor, pardon my French, een farmaceutische fossiele fopsnikkel? As if! Het is die tomeloze zelfoverschatting die banken doen wiebelen en financiële markten laten struikelen.

Terug naar Christine. Zij is een topvrouw, zoveel is duidelijk. Voor haar huidige ministerpost was ze managing partner bij a…

De Boze Vrouw

In onze queeste naar een rolmodel berichten we over de verschillende vrouwelijke soortgenoten, die er op de Zuidas rondlopen. Naast positieve verhalen ook verhalen over minder fijne varianten. Zo hebben we al de controlfreak en het werkpaard beschreven. Nu het derde type. De Boze Vrouw. Met hoofdletter B.
De Boze vrouw is veel aanwezig op de Zuidas. De Boze vrouw is verontwaardigd en ontevreden. Dat is haar manier van optreden. We hebben onszelf allemaal een rol aangemeten op de Zuidas. En dit is haar rol.
De Boze vrouw krijgt wat ze wilt door op hoge poten en overslaande stem, dingen te eisen. En verontwaardigd te reageren op bijna alles wat ze tegenkomt op haar weg naar de top.
‘Dus nu ik jullie bel, doen jullie pas de facturatie. Nu pas? Moet ik daar helemaal voor bellen. Waarom wordt dat niet gelijk gedaan?’

Veel mannen maken met een grap en een grol hun punt, de Boze vrouw doet dit met verontwaardiging. Er zijn in mijn ervaring weinig mannen die op deze manier hun zin krijgen. Het is…

Sfeerspons

Mijn collega is een sfeerspons. Hij zuigt het beetje lol en plezier dat we nog hebben tijdens de lunch, zo onder de gezellige kibbelings en geitenkaassalades (zonder komkommer) vandaan.
Een beetje zoals de dementors uit de Harry Potter Reeks, die hun slachtoffers koud en zonder levenslust achterlaten. Zo laat deze collega ons zonder plezier en sfeer aan de lunchtafel achter. Just, by being there.Iedere dag weer hopen ik en mijn collega’s weer dat hij verstek laat gaan. Maar iedere dag schuift hij aan.
Met een lang gezicht zet hij zijn dienblad op tafel. ‘Eet smakelijk’.
Hij gaat zitten zonder verder aanstalten te maken een gesprek op gang te brengen of te houden. In het begin probeerden we het nog wel.
‘Goh. Lekker weekend gehad?’ of ‘Lekker weertje vandaag. Ga je nog iets leuks doen vanavond?’ Na een paar keer summier ‘Ja, heel lekker’ en ‘Nee’ van zijn kant, hield het voor ons ook op.
We worden steeds inventiever in het vermijden van deze collega. Zo gaan we stiekem iets vroeger lunchen …

Festivali 2011

Een nieuwe zomer, een nieuw geluid. De ZoZa's verklaren het festivalseizoen officieel voor geopend. Gras tussen je tenen en zon op je knar. Eindelijk iets om naar uit te kijken als je levend wordt gegrild achter het kantoorglas en uitglijdt over je toetsenbord. Afgelopen weekend was de preparty tijdens Soenda. De ZoZa's lieten de koffiepsychiater in de Ruigenhoeksepolder nog even aan zich voorbij gaan. Wij trappen dit weekend af met Open Air, een nieuwkomer op de Amsterdamse dansgrond. Hieronder de overige festivalhighlights voor de zomer van 2011:

Juni

- 4 juni: Open air (Amsterdam. Het Gaasperpark brengt hopelijk wat ADATP de laatste jaren niet meer doet: goede muziek in een ongedwongen sfeer. En de paardenkracht Photo booth. Eindelijk een leuke profiel foto;
- 4 juni: Free your mind (Arnhem). Een stukje rijden vanuit de hoofdstad maar je krijgt er grote namen, veel ruimte en bijzondere boottochtjes door de festivalvijver voor terug. ’s Avonds is er ook een free your mind aft…

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!