ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







vrijdag 3 juni 2011

De Boze Vrouw

In onze queeste naar een rolmodel berichten we over de verschillende vrouwelijke soortgenoten, die er op de Zuidas rondlopen. Naast positieve verhalen ook verhalen over minder fijne varianten. Zo hebben we al de controlfreak en het werkpaard beschreven. Nu het derde type. De Boze Vrouw. Met hoofdletter B.
De Boze vrouw is veel aanwezig op de Zuidas. De Boze vrouw is verontwaardigd en ontevreden. Dat is haar manier van optreden. We hebben onszelf allemaal een rol aangemeten op de Zuidas. En dit is haar rol.
De Boze vrouw krijgt wat ze wilt door op hoge poten en overslaande stem, dingen te eisen. En verontwaardigd te reageren op bijna alles wat ze tegenkomt op haar weg naar de top.
‘Dus nu ik jullie bel, doen jullie pas de facturatie. Nu pas? Moet ik daar helemaal voor bellen. Waarom wordt dat niet gelijk gedaan?’

Veel mannen maken met een grap en een grol hun punt, de Boze vrouw doet dit met verontwaardiging. Er zijn in mijn ervaring weinig mannen die op deze manier hun zin krijgen. Het is ook een vervelende manier. Het is een blijk van onvermogen. Vooral die overslaande stem duidt op het verliezen van controle.
Het is toch veel prettiger werken met iemand die met een ‘Sjesus Anne, ik zie wel dat het laat geworden is gisteravond.’ de zaak duidelijk maakt. In plaats van een. ‘Hoe kan dat nu. Hoe kan dit nu? Hoe kun je nu zo’n fout maken? Dit kan toch niet!’
De boze vrouw heeft het ook altijd veel te druk en alles is te veel. Hoe dit komt is mij een raadsel, want collega’s of ondergeschikten durven haar nauwelijks nog iets te vragen.
Bang, dat ze in huilen of in schreeuwen uitbarst.

Mijn Collega E. is een Boze Vrouw. Boos op de TNT omdat ze niet aan kunnen geven hoe laat ze komen. Boos op Apple, omdat ze I-phone schermen maken die zo snel kapot gaan. Boos op de buurman, omdat zijn kinderen zoveel herrie maken. Boos op iedereen, maar haar collega’s in het bijzonder.
Sinds vorige week zit E. thuis. Een burn-out. Het werd haar allemaal teveel. Ik snap het wel. Soms moet je je gewoon even niet zo druk maken.

Een beetje minder boos. Daar wordt de Zuidas ook een stukje mooier van.
span>

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen