Doorgaan naar hoofdcontent

Koffieautomaat etiquette

Koffie. Een geliefd onderwerp op de Zuidas. Het liefst halen we een kop meeneemkoffie bij Belmondo. Staat zo lekker internationaal. Kartonnen cup in de ene hand, FT in de andere. Dat we vervolgens een dag lang debiteuren/crediteuren spelen weet niemand. ‘It's Bouquet! B-U-C-K-E-T!’
Eenmaal op kantoor moeten we het toch doen met de kantoorkoffie. Het ene kantoor heeft een koffieautomaat, het andere een espresso-apparaat en een paar vergeten bedrijven hebben nog gewoon een DIY pot. Hup filter erin. Scheppen koffie. Op de aanknop drukken. En dan gewoon op de warmhouder laten staan. Heer-lijk.
De koffiehoek is niet alleen een plek om koffie te halen. De koffiehoek is het hart van een afdeling of verdieping. Zonder koffiehoek geen kantoorleven. Maar hoe houden we die koffiehoek nu gezellig? Nou, zo dus.
1. Dat er gekletst, geroddeld en gemoppetrommeld moet worden, snappen we best. Een computerscherm is nu eenmaal een verdomd saaie gesprekspartner. Maar niet alleen je gesprekspartner luistert mee.Dat die schimmelinfectie maar aanhoudt is misschien niet ‘too much information’ voor je BOF (Best Office Friend), maar voor de 10 collega’s die zich naast de koffiehoek proberen te concentreren op de redflags in de jaarrekening, waarschijnlijk wel. Keep it on the downlow dus.
2. Sociaal als we zijn, halen we natuurlijk ook een bakkie voor onze collega’s. De ene collega wil een koffie, met een beetje suiker en veel melk. De ander wil een dubbele espresso met veel suiker en een beetje melk. Dat vergt wat denkwerk. In het bijzonder als je in een gezellige kantoortuin werkt en 26 collega’s hebt. Dus heb je even de tijd nodig. Bedenk dat degene achter je misschien een deadline heeft en zonder kop koffie haar zenuwen niet kan bedwingen. Dat jij op je dooie gemakkie je lijstje afwerkt, kan haar op de zenuwen werken. Laat haar dus voor.
3. Roddelen over de baas doen we allemaal. Dat is ook gezond. Een gezamenlijke vijand schept een band. En dat is weer goed voor de productiviteit. Doe dit wel zachtjes. Niet fluisteren, dat staat zo maffiosi. Gewoon zacht roddelen. Want hoewel je baas zich waarschijnlijk ophoudt achter gesloten deuren (open deur policy is zooo 2010), bestaat de kans dat hij net heeft besloten zich eens lekker onder de mensen te begeven. Even managen. Voor je het weet staat die ongemerkt naast je of achter je. En dat. Dat is niet zo gezellig.
4. Was je eigen mok af.
5. We kennen ze allemaal. De bazige secretaresses, die iedere ergernis in schreeuwende hoofdletters afdrukken op blinkend wit A4 papier met een veelvoud aan uitroeptekens erachter. SPOEL DOOR!!!!!!! als reminder op de w.c. RUIM JE TROEP OP!!!!!!!!! als aanmoediging op de koffieautomaat. Laten we vanaf nu besluiten, dat we dat niet meer doen. Het staat zo ongezellig. Het hart moet blijven kloppen.Print gewoon deze post uit. Op roze papier. Staat een stuk fijner. Zet er dan wel even onze website bij. www.zozuidas.nl, dan kan iedereen onder het genot van een slappe kantoorbak onze geweldige verhalen lezen;
En dan nog deze: Sleep is a symptom of caffeine deprivation. Nu is het helemaal een mooie koffiemachine post-it. Al zeggen we het zelf.

Reacties

Chris zei…
Ja, je zou deze tekst eigenlijk moeten inzingen en de jaren tachtig DE-reclames nieuw leven inblazen. Zie:

http://www.youtube.com/watch?v=LESw7jjIBVU&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=cla2dHpG6nw&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=s42k004V0LM&feature=related
Mooiste briefje dat ik ooit zag op een toilet was een geprinte tekst "Graag de borstel gebruiken!"

Met daaronder in pen "Pas op: doet héél veel pijn!"

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …