Doorgaan naar hoofdcontent

Lieve ZoZa's, mijn manager managet niet.

Lieve ZoZa's,

Een probleempje waar jullie misschien wel raad mee weten.
Op de afdeling waar ik werk hebben we een manager die niet doet waar hij voor betaald wordt. Wat hij in de tussentijd wel doet is een groot raadsel. De hoeveelheid werk die wij medewerkers moeten verstouwen is bijna niet bij te houden en het enige wat hij doet is een beetje sip knikken als we er iets van zeggen. Dus ons team worstelt zonder zijn begeleiding met de beste intenties door de workload, volledig bewust van het feit dat er ook fouten worden gemaakt door de tijdsdruk.

Die enkele keer als je hem om input vraagt (omdat je beslissingen neemt die hij eigenlijk zou moeten maken) stelt hij die vreselijke managers-vraag: Wat denk je zelf dat het beste is? of, nog erger: Hoe zie je dat zelf? Ja daag, wordt je als manager dan alleen betaald om als een slome kanariepiet dit soort vragen te papegaaien? Goed, jullie merken, het zit me hoog. Wat doen we aan dit stuk overbetaald kantoorbehang?

xoxo

Frust van Frustenstein

Lieve Frustie,
Ok. Even ademhalen. In, hmmmm. Vasthouden, 5, 4, 3, 2, 1. En uit, haaaaaa.

Dat voelt al beter toch? Als wij het even niet meer zien zitten nemen we een breather. Het helpt echt. Nu naar je probleem. Of eigenlijk, twee problemen. Het eerste en echte probleem is dat jullie teveel werk moeten uitvoeren en te weinig handjes hebben. Daardoor raken jij en je collega's moe en murw van. Werkplezier is ver te zoeken en alle frustratie richt zich tegen dweilie, de manager met assertiviteitsproblemen. Dat is probleem twee.
Hij is jullie manager en zou er voor moeten zorgen dat jullie workload op een leuke manier te behappen is. Hij moet voor jullie opkomen bij het hoger management, door bijvoorbeeld de aanvoer van projecten tijdelijk te staken, of door extra werknemers aan te trekken. Omdat hij het blijkbaar eng vindt om jullie overwerkte afdeling aan te kaarten bij zijn bazen, zullen jullie het in een mooi voorstel moeten aanleveren tijdens de afdelingsmeeting. Dat kan hij dan rechtstreeks aan zijn baasjes doorsturen. Als hij dat niet doet, zal een van jullie dit een keer tussen neus en lippen op een borrel moeten laten vallen bij een van de baasjes zelf. Gebeurt er dan nog niks, dan kun je jullie klachten door sturen aan de OR spelen. Dan moeten ze wel actie ondernemen.

In de tussentijd, doe een paar breathers en communiceer duidelijk (in e-mail) aan je manager welk werk je wel, en niet kan doen in de tijd die beschikbaar is. Dat schept rust voor jou, en dat is het belangrijkst.

liefs,
de ZoZa's

Reacties

Anoniem zei…
'wordt je' is niet met dt Frustie...
Anoniem zei…
Is bovenstaand Anoniempje misschien wat gefrustreerd om mensen om half 5 's nachts te gaan lezen?

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …