Doorgaan naar hoofdcontent

Vrouw

Sinds kort ben ik geen meisje meer, maar een vrouw. Dit gebeurde in cafe Winkel. Ik rekende een appeltaart af en wilde betalen toen de hoofdbarman tegen het barmeisje zei: kan jij even met die vrouw afrekenen? Ik keek achter me, maar achter me stond alleen een Westerparkpeuter te wiebelen op z'n korte beentjes. Die bedoelden ze niet.

Vrouw. Een vreemd en weeig woord, net als Vagina en Vrijen. Carrierevrouw. Bah. Het vreselijke powervrouw. Jeg. Vrouwvriendelijk, vrouwenvriendschap en vrouwenprobleempjes. Ik denk achtereenvolgens aan: een plastuit; passief agressieve vriendinnen met matching Peruaanse ponchos die elkaar afkatten op de braderie in Deventer; een intiemdouche (barf).
Tot het Winkelmoment had ik issues met het vrouw-idee. Ik was veel liever een meisje dan een vrouw. Meisjes zijn knap en jong. Meisjes zijn vrolijk, schattig en niet gefrustreerd. Iedereen vindt het gezellig met een meisje. Meisje rijmt op ijsje.

Dus toen ik op zondag voor het eerst door iemand een Vrouw werd genoemd, moest ik even slikken. Het is voorbij. Speelkwartier is over. Geef dat te korte broekje maar aan je puberende nichtje, want vanaf nu is alles knielengte en langer. Ik slofte peinzend naar E. die buiten stond. Hij noemde mij vrouw! Ik wees naar de barman als een kleuter die net de zandbak was uitgeslagen.
'Ja, ok, dat ben je toch ook?' E. is een man. Dit impact van dit moment ging duidelijk aan hem voorbij. Ik legde hem uit dat ik vanaf dat moment verder als vrouw door het leven zou gaan.
'Oh. Leuk.' zei E. 'Ik vind vrouwen wel zwoel, en soms eng, als ze boos zijn. Maar dat is dan ook wel sexy.'

Zwoel. Ja, daar kan ik wel wat mee. Een zwoele vrouw. Ben ik op mijn negentwintigste e liever dan een schattig meisje.

Reacties

Chris zei…
Dit doet me denken aan die oude McDonalds-reclame!

http://www.youtube.com/watch?v=J3_6aHY9Wp0
Anoniem zei…
Jammer dat er niet een gulden middenweg is tussen Meisje en Vrouw. Het zijn twee extremen...
Vrouw genoemd worden vind ik met 27 lentes ook nog een beetje 'te'. Maar om bij de snackbar op de hoek nog steeds je legitimatie te moeten laten zien als je een pakje peuken wilt halen is ook geen feest!

x een adolescente 'vrouw' in een meisjes-lichaam
Chris zei…
Britney Spears zong daar een liedje over:
http://www.youtube.com/watch?v=IlV7RhT6zHs
Anoniem zei…
Daar huil ik mezelf inderdaad al weken bij in slaap...

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …