Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit juli, 2011 weergeven

OK Go

Hoe cool is dit! We kennen de rockband OK Go al van de coole clips die in een take zijn genomen. De muziek is lekker, maar de clips maken de band. Maak je eigen clip hier. Wel alleen als je Google Chrome hebt... En oh ja het nummer heet: All is Not Lost.

Zomervakantie

De zomervakantie is aangebroken. We begonnen in Midden, daarna was Zuid aan de beurt en over ongeveer een week staat Noord met de sleurhut in de file naar Frankrijk. Ik weet dit. Niet omdat ik mijn middelbare school diploma nog moet halen, maar omdat mijn collega’s het al maanden over de schoolvakanties hebben.
De schoolvakanties zijn voor ouders met schoolgaande kids een hot topic. De schoolvakanties worden steeds langer, klagen alle ouders en de vakantiedagen schieten te kort. We willen ook nog skiën met de krokus en de herfstvakantie moet ook ingevuld worden . Dus zit je met een probleem. Een zes (hopelijk) warme weken lang probleem. En dat moet opgelost worden met een week weg, lange weekends en af en toe wat eerder naar huis. Tussen deze activiteiten door moet er ook nog worden gewerkt.
Dat is vervelend. Dat begrijp ik. Maar strikt genomen, is dat niet mijn probleem.

Nu ben ik niet van het a-collegiale soort. Maar al die jaren op de Zuidas hebben mij geleerd om voor mijzelf te zorg…

Collega’s niks te melden?

Stomgeslagen in de lift? Gedwongen aan de lunchtafel met een langzaametende collega en uitgepraat over het weekend?
Elke week zijn er op kantoor een aantal trending topics, waar je collega's de hele week dezelfde opmerkingen over herkauwen als een groepje schaapjes onder een golfplaat. Hoofdthema's voor deze week zijn: #Regen, #Amy Winehouse, #Noorwegen. Opmerkingen kunnen in willekeurige volgorde worden toegepast. Beeeeeh.


Regen
Tjeezus, die regen.
Het begint weer te regenen.
Het lijkt wel herfst.
Zondag was het echt erg.
Is dat je winterjas?
De hele dag gewoon. Bizar!
Is dit nou zomer in Nederland?
We hebben maar vijf warme dagen in mei gehad. Dat is gewoon niet genoeg.
Ik zou bijna de verwarming aan willen zetten.
Vanavond maar weer wat winterkleren in de kast hangen.

Amy Winehouse
Erg he.
Ja, (zuchten) Amy Winehouse he.
Zonde hoor.
Het was onvermijdelijk.
Shocking.
Het was zo'n talent.
Drugs he
Ze is ook nog zo jong.
Ik was al fan sinds haar eerste CD. Die heet Frank.
Ja, ik zag het we…

ADATP 2011: singing in the rain

We were singing in the rain zaterdagmiddag in het Amsterdamse Bos. De modder maakte tapdansjes onmogelijk, maar het Gene Kelly gevoel zat er goed in. De ZoZa’s zijn niet van suiker. En massaal verdrinken onder dezelfde poncho schept een monsterverbond.

Op het fietsje door het Amsterdamse bos kwam het vakantiegevoel al snel boven. De Tour de France dames die ons aanmoedigden deden de zon toch nog een beetje schijnen op de lange fietstocht. Het nieuwe festivalterrein was verplaatst richting Amstelveen Noord, naar de rand van het Amsterdamse Bos. Daar was meer dan genoeg ruimte om de 20.000 bezoekers, twee keer zoveel als vorig jaar, soepel naar binnen te loodsen. Net zoals er genoeg ruimte was bij de kluisjes, voor de muntverkoop en op het terrein zelf. En genoeg natuurlijk ruimte om de vele Vespa’s te parkeren. Aan alles was gedacht om yup-amsterdam te verblijden.


Het maatje meer deed dit Amsterdam feestje geen kwaad. De lading bezoekers van buitenaf verdunde de spoeling oud corpsballen…

De nieuwe-jij of niet?

Je hele leven ben je in de veronderstelling dat je een hippie bent. Je gaat graag naar Lowlands, vindt het heerlijk om te zingen bij een kampvuur en bent fan van Bob Dylan. Maar dan kom je erachter, dat je eigenlijk best wel gehecht bent aan materie. Dat je het fijn vindt om een huis te bezitten en een bedrag op je spaarrekening te hebben staan.Hele dagen op Ibiza om een strandvuur springen en onder de sterrenhemel slapen leek zo mooi, maar een warme douche en een vaste verkering is ook wel zo fijn. Dus laat je je dreads uitgroeien en zoek je een baantje op de Zuidas.

Of. Je denkt al 25 jaar dat je een brave kakker bent. Vanaf je vijfde draag je al Oilily en in je studententijd had je een roze Ralph Lauren, een blauwe capuchon trui en een Gaastra jas. Maar er begint iets te knagen. Die krakers, die nu uit hun huizen weggejaagd worden, zien er toch wel heel indrukwekkend uit. Die staan echt ergens voor. Hebben een passie, veel vrienden, een hond aan een touw en een bakbrommer. Die leven…

Bij twijfel, doen

“Je wil iets creatiefs doen, waarom ben je dan eerst advocaat geworden? “ Dat de switch van de advocatuur naar een reclamebureau vragen zou oproepen had ik wel verwacht. Vijf jaar eerder kon ik zeggen: ,,ik ben advocaat bij een groot kantoor op de Zuidas. Het is een prestigieus kantoor, ik verdien veel, die en die werken er ook.” Niemand die me toen vroeg waarom ik er werkte, of het was wat ik wilde.

Nu zat ik aan tafel bij de Amsterdamse Don Draper, mezelf te verkopen. Schrijven, commercieel, mensen, niet juridisch, waren de kernwoorden die eruit kwamen rollen. Reclame dus. Ik vond het een sterk verhaal. De partner van het reclamebureau was niet onder de indruk.

“Weet je hoeveel ik er al voorbij heb zien komen, die net zo zijn als jij” verzuchtte de partner tegenover me. “Van die aangespoelde advocaten die rechten zijn gaan studeren omdat ze niet wisten wat ze wilden. Groot kantoor binnengerold omdat ze niks beters wisten. Na een paar jaar kunnen ze niet verder en bedenken ze, ik wi…

Ode aan de stagiair

Lieve mede ZoZa,

We schrijven nu ruim twee jaar samen. We delen blog, boek, lief en leed. Samen met nummer drie vormen we een geoliede machine. Maar, lieve ZoZa, er moet me iets van het hart. Zoals je weet was ik niet zo lang geleden geleden nog de onzichtbare koffiehaler. De boterhammen uit plastic zakjes etende autist. De modderkrabbende, toetsenbordlikkende bacterie van de kantoorketen. De stagiair. Erger nog, ik was 27 en stagiair.
En voor alle leeftijdsgenoten die hun laatste restje empathie in de race naar de top hebben opgebrand: ik help jullie graag even herinneren hoe dat ook alweer is, het leven van een stagiair.

Stagiair zijn voelt als de brugklas. Je begrijpt niet waarom je wordt afgerekend op een leren schoudertas met broodtrommel voorvak. Of, je begrijpt het wel, maar je wordt ondanks je apensleutelhanger alsnog uitgekotst. Want dat is het droevig lot van een stagiair. Het maakt niet zo gek veel uit wat je doet, je doet het niet goed.

Bij mijn laatste stageplek had de rec…

Week Break

En ja hoor. Een break de week met Rinus en Romana. We hadden het er al eerder over. Fenomeen...

De stagiaire

Het is zomertijd en dat betekent stagiairtijd bij ons op de Zuidas. Waar de werknemers de zon opzoeken, zoeken de studenten en een verdwaalde scholier verkoeling bij de kantoren met klimaatregeling. De verdwaalde scholieren zijn in de minderheid, maar ze zijn er wel. Waar de meeste scholieren zich in de zomer volplempen met mojitos en breezer ananassen in Lloret of Cherso, is er een aantal dat hun zomer aan de Zuidas besteed. Om ervaring op te doen. Het zijn de fanatiekelingen, waar we volgens Halbe niet genoeg van kunnen hebben. Als je het mij vraagt, moeten we er niet te veel van hebben. Het zijn scholieren waar je een beetje bang van wordt. Althans, ik word er bang van. Maar dat zegt waarschijnlijk meer over mijzelf dan over hen.
Enfin. Het grootste gedeelte van de stagiaires zijn studenten. Die gebruiken de zomer om zich op de Zuidas te oriënteren, te profileren en/of te amuseren.
In het begin van mijn tijd op de Zuidas was ik nog dol enthousiast als er een student ons voor een paa…

Lieve Chris

Lieve Chris,

Wij weten niet wie jij bent. Jij weet niet wie wij zijn. Maar toch weten we veel over elkaar. Zo weten wij dat jij in de dertig bent, je van reclamefilmpjes houdt, je scherp de pen weet te hanteren, hoogstwaarschijnlijk op de Zuidas werkt, je meelevend bent en je vroeger een schriftje bij hield, wat wij heel schattig vinden.
Minder schattig zijn je ideeën over moederschap en werken, maar dat terzijde.

Wij vragen ons af wie jij bent. Ik heb een collega die Chris heet, maar die is niet zo scherp. Zelden heeft die collega een mening, dus dat ben jij niet.
Maar misschien is Chris wel een pseudoniem en dat zou betekenen dat jij ieder ander zou kunnen zijn. Zelfs een vrouw of een partner. Voor het eerst ervaren wij hoe het aan de andere kant is en je af te vragen wie de schrijver is. Chris. Wie ben jij?
Bij stukken die wij schrijven vragen wij ons af. Wat zou Chris vinden? Eerst vroegen we ons af bij stukken. Wat zou Neelie vinden? Maar langzamerhand is dit Chris geworden.
Chris. Yo…

In vorm

HAfgelopen weekend draaiden de wielen weer op volle toeren. Naast de TT in Assen stond ook Limburgs Mooiste op het program. De wielerklassieker is zo Zuidas, de zwarte cross allesbehalve.

In felroze, stoplichtoranje en kanariegeel stoven de lycraworstjes weer naar beneden door het mergelland. Vochtig zeempje in het kruis, koddig helmpje op het hoofd. De wielersport wordt gedomineerd door blanke mannen van middelbare leeftijd die niet worden gehinderd door enig gevoel voor mode, kleur, of decorum. Onder de 20.000 renners was menig Zuidasser present.

Ook ik had mij laten verleiden tot een weekendje toeren met kantoor. Peer pressure noemen ze dat, ook wel rubberen ruggengraat. De plastic partyserre aan de Blauwe Engel liet ik dus links liggen vrijdagmiddag. Waarom, vroeg ik mij af. Even later zat ik tussen twee testosteronbommetjes, een tas mueslirepen en een pakket reservebandjes op de achterbank. Waarom, vroeg ik mij af. Het regende.

Naast een paar medewerkers en een enkele stagiair, dee…

Bambi en de dikke

Op maandagochtend komt ze binnenlopen, de nieuwe student stagiaire. "Haaai, keileuk da'k mag gaan beginnen! Een en al Bambi-ogen, glanzend haar en boobies.
Zo hallo. Wat doet die zonnestraal op onze sectie. De verzuurde Betties op het secretariaat zijn even helemaal in de war. Collega's L. en P. staren naar het parmantige hertje dat de kantoorgang komt overdraven alsof het Kerstmis is. Mijn mattie en ik kijken elkaar aan. Heeft de Dikke haar al gezien? De Dikke is een notoire sucker voor vierentwintigjarige ASC meisjes minus biervet, met een stel pronte jongens. Met een zucht naar de mooie dingen in het leven geeft deze partner de voorkeur aan oud wanneer het gaat om geld, kunst,
wijn en onroerend goed. Hoe anders is het voor de dames, daarin heeft de Dikke ze liever in de leeftijd piepkuiken.

Alsof hij de aanwezigheid van de nouvelle Bambette kan ruiken, zwaait de deur van het kantoor van de Dikke open. Toegegeven, ondanks de +- 40 kg aan excess baggage blijft het ee…

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!