Doorgaan naar hoofdcontent

ADATP 2011: singing in the rain

We were singing in the rain zaterdagmiddag in het Amsterdamse Bos. De modder maakte tapdansjes onmogelijk, maar het Gene Kelly gevoel zat er goed in. De ZoZa’s zijn niet van suiker. En massaal verdrinken onder dezelfde poncho schept een monsterverbond.

Op het fietsje door het Amsterdamse bos kwam het vakantiegevoel al snel boven. De Tour de France dames die ons aanmoedigden deden de zon toch nog een beetje schijnen op de lange fietstocht. Het nieuwe festivalterrein was verplaatst richting Amstelveen Noord, naar de rand van het Amsterdamse Bos. Daar was meer dan genoeg ruimte om de 20.000 bezoekers, twee keer zoveel als vorig jaar, soepel naar binnen te loodsen. Net zoals er genoeg ruimte was bij de kluisjes, voor de muntverkoop en op het terrein zelf. En genoeg natuurlijk ruimte om de vele Vespa’s te parkeren. Aan alles was gedacht om yup-amsterdam te verblijden.


Het maatje meer deed dit Amsterdam feestje geen kwaad. De lading bezoekers van buitenaf verdunde de spoeling oud corpsballen op het festivalterrein. Je kon met gerust hart drank gaan halen bij de Moet bar zonder te struikelen over een dominoreeks bekenden.

Voor de eerste 1000 bezoekers lag er een picknickmand klaar, maar de ZoZa’s hadden hun kleedje dit jaar maar thuisgelaten. Zeer verstandig, zo bleek tegen half vijf. De modderpoel voor het podium bood al snel geen solide ondergrond meer voor een stokje brie met een glaasje chateau du pape. Maar de bagger en ponchoparade veroorzaakten op heel eigen wijze dat festivalgevoel. Plastic tentdoeken gingen de lucht in voor het podium, de oranje eettenten veranderde in een partypit. Op de tafels, op de bankjes, onder de oranje luifels konden de festivalgangers zich al housend opwarmen aan hun buurman.

In de Amsterdam area, ofwel het Heineken colosseum, werd goed gedraaid. Bijkomstig voordeel was ook hier het haringen in een ton effect. Lekkerrrrr warmmm. Voor buitenspeelactiviteiten als de draaimolen en de stille disco vonden de ZoZa’s het wat te nat, maar de sfeer zat er goed in.

Bij de uitgang hebben de Zoza's nog getracht een man met aantrekkelijke Vespa te regelen, maar helaas werd het fietsen in een plensbui. Nu snotterig op werk. Het was het waard.

Reacties

Chris zei…
Verhaal heeft een groot pretpark Nederland gehalte!

http://www.youtube.com/watch?v=VBhMvh_p5r0&feature=youtube_gdata_player
Anoniem zei…
Ray says >> Carpe diem, with or without rain/poncho...
Mmmmm...stokje brie en en glaasje chateu du pape.. Enjoy.

Ray

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

We krijgen een nieuwe site!!

En dat is heel hard nodig, want deze blog startten wij in 2010 op Blogger, toen Hyves nog bestond en dit de meest gebruikte bloggersfunctie was. Maar inmiddels zijn we zeven jaar, twee boeken, tig social platforms en een SERIE! verder. En is onze site dus toe aan verandering. Over die serie:

Na 4 jaar dromen is hij er eindelijk. ZoZuidas de serie. Met Annet Malherbe en Mark Rietman in de hoofdrol. En ook Noortje Herlaar, Robert de Hoog, Guy Clemens en nieuwkomers Jouman Fattal en Bram Suijker spelen in de serie die voorjaar 2018 op NPO 3 komt.

Een serie over financiele schandalen, handtastelijke clienten, nachten doorwerken en kantoorborrels die volledig uit de hand lopen. De Zuidas dus. We maken de Zuidas toegankelijk vanuit een insider perspectief. Dankzij de serie gaat binnenkort een vernieuwde versie van ons boek ook weer in de verkoop.

Maar dat is niet alles. We willen meer met zozuidas... Schrijf je dus op onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van de ontwikkelingen!