Doorgaan naar hoofdcontent

10x voor terug naar kantoor

De Fransen hebben een mooi woord voor vandaag: la rentree. Het begin van het nieuwe schooljaar, de entree van het nieuwe kantoorjaar. Want met de laatste zomerfeestjes achter de rug, is het werkende leven officieel weer begonnen. En al mis je het Club Tropicana gevoel aan het zwembad, terug naar kantoor is helemaal zo slecht nog niet. Want:
1. Waar vind je meer service dan op kantoor? Je post wordt geopend, je bonnetjes gedeclareerd, je pakken gestoomd, vluchten geboekt, ontbijt geserveerd - ok dat laatste gebeurt ook in hotels, maar betaald mensen, betaald!
2. De marmeren restrooms. Dixieland is weer voor koperblazers en festivalpoepers na de zomer. Hoe fijn is het om je derriere te kunnen nestelen op een gepolijste crèmekleurige bril in een kleur gecoördineerde kamer? Die dagelijks ook nog eens wordt gereinigd en fris ruikt.
3. Nu kan je weer gaan sparen voor de enige echte vakantie van je leven, je pensioen. En als we Zwitserleven mogen geloven ziet dat er met Chris Zegers aan je zijde op een wit strand, best zonnig uit.
4. Je hoeft geen boeken meer te lezen of te doen alsof. Wie heeft er tijd voor lezen? Excel sheets volhameren en targets halen volstaat Niemand kan zich sowieso langer dan 5 seconden concentreren sinds de komst van Twitter.
5. Een naderend faillissement is afgewend. Club Tropicana cocktails zijn nooit gratis, al zingt WHAM van wel. George Michael loog wel over meer dingen. Vakanties zijn een financiële aderlating, maar nu zit je weer fijn in je eigen 80m2 in Goud-Zuid. Met een beetje geluk eet je die drukke septembermaand iedere avond op kosten van de cliënt.
6. Je ziet je collega’s weer. Stinkende kamergenoten, betweters met een overbeet en Kadaffi gelijke bazen. Maar ook bijpraten met je kantoorvriendin en weer avondjes doorzakken in de Lange Leidse.
7. Geen keuzestresss. Raften, skydiven, een tripje naar een tempel of toch relaxen in de SPA? Op kantoor hoef je nooit te bedenken wat je die dag gaat doen. Dat bedenkt de baas wel voor jou.
8. Je kan de skitrip gaan organiseren voor de afdeling. Of, een cursus uitzoeken abroad of zorgen dat je op een project wordt gezet waarvoor je twee keer per maand naar Londen moet. Houd dat vakantiegevoel een beetje vast.
9. Je kan weer naar de gym. Einde aan de Camenbertrandjes boven je boxershort en Paturainputjes op je bikinibil. We kunnen weer gaan trainen voor het kerstdiner. En niemand die iets van de extra pondjes onder je pak ziet. Sante.
10. Gedeeld leed is halve smart. Je voelt je niet meer zielig als je op kantoor zit. Sterker nog, de herfst beginnen zonder baan is waarschijnlijk een stuk verdrietiger. Work on!

Reacties

Anoniem zei…
..en vergeet de versgemalen koffie niet!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …