Doorgaan naar hoofdcontent

Rank je crisis

Maar de kredietcrisis was erger, zei Andries Knevel tegen Maarten van Rossem bij de terugblik op 9/11. Zoek de originele invalshoek, had hij zijn team even tevoren toegeblaft. Ik weet het, ik weet het, had Van den Brink geantwoord. Laten we rank je crisis spelen! Werkt ook bij popsterren, masterchefs en dansers op het ijs. Yvonne Jaspers doet de rol van Patricia Paay en Van Rossem speelt Henkjan Smits.

Goed, zei Knevel.

Van Rossem begon met de beoordeling. ‘Spectaculair’ was zijn commentaar op de beelden van de vliegtuigen die zich in de torens boorden. Yvonne Jaspers sloot even haar ogen bij zoveel harteloosheid. Van Rossem nipte aan een glas wijn. Eindoordeel: de gevolgen van 9/11 waren schromelijk overdreven en veel minder erg dan die van de kredietcrisis. Maar daarbij zijn toch geen doden gevallen, wierp de EO presentator tegen. Weet jij veel hoeveel mensen die hun baan zijn kwijtgeraakt zich van kant hebben gemaakt, zei van Rossem. Hij nam nog een slok.

Ik wachtte tot ze een hulplijn zouden inschakelen om de mening te peilen van het publiek.

Lastig spel. Hoe bepaal je welke crisis 'erger' is? Voor zover ik weet sprong niemand uit onze kantoortoren toen de bezuinigingen werden aangekondigd. Wel verlieten veel mensen vroegtijdig het gebouw om ‘even een rondje te gaan lopen’. Kantoorgenoten spendeerden hele dagen aan het pimpen van hun Linkedin profiel en de productiviteit daalde naar -15%. Informele hitlists van potentiele slachtoffers circuleerden over de e-mail, geruchten door de kantoorbar.

Advocaat stagiaires zoals ik rekenden koortsachtig terug hoeveel maanden ons tijdelijk contract nog ademruimte gaf. Maar ook oudere collega’s met een verse wurghypotheek en een vierde op komst, bleken ineens onder de noemer natuurlijk verloop te vallen. De pepermuntjes verdwenen uit de gang en er werd een opstand georganiseerd in de bedrijfskantine.
Degene die medewerker werd liep een opslag van een paar honderd euro per maand mis.

Tot zover de krediet crisis.

Op de terugvlucht vanuit Londen moest ik laatst veertig euro betalen om een extra tas in te checken. Mijn Clarins crèmes waren langer dan 24 uur gesealed. Op de heenweg gekocht op Schiphol, bonnetje in het plastic, maar je weet natuurlijk nooit of ik er met een rietje arsenicum in gespoten had. Tijdens mijn besprekingen als advocaat.

Tot zover de anti-terreurmaatregelen.

Ik werd niet gebeld. Waarom kijk ik dit programma, vroeg ik mij af. Idioot spel. Ik vroeg het een collega. ,,De kredietcrisis," zei hij, ,,is erger. De oorlogen in Irak en Afghanistan zijn verantwoordelijk voor 2,3 biljoen euro. Nog geen zesde deel van de staatsschuld van de VS. De rest van de schuld is het gevolg van teveel lenen en te weinig toezicht. Met de kredietcrisis is gewoon veel meer geld gemoeid."

Juist. Zo simpel, zo Zuidas.

Reacties

Anoniem zei…
Ray:

Kredietcrisis or not..nu even de broekriem aantrekken..
En straks...(aldus onze minister-president dhr. Rutte): we komen met z'n (allen!!) er krachtiger uit...waaruit..?
Enfin, laat ik het maar op geduld is een schone zaak houden..

Carpe diem...mensen van de Zuidas..

Groeten, Ray
Chris zei…
Wij hebben te maken met een en dezelfde crisis die telkens in andere gedaanten tevoorschijn komt.

De kredietcrisis is het directe gevolg van de reactie van de Amerikaanse centrale bank op 11 september (en de eerder uiteengespatte internetzeepbel) die de rente nagenoeg op nul procent zette, waardoor Amerikanen massaal op huizenjacht gingen. En daarbij hun huis als onderpand gebruikten om consumptieve leningen aan te gaan, die ze even later niet terug konden betalen.

Omdat overheden uiteindelijk aan banken en financiele instellingen de helpende moesten reiken, betalen ze daar nu de prijs voor in de vorm van gigantisch opgelopen tekorten op de begroting. Hierdoor staan zowel de Dollar als de Euro sterk onder druk. Het stabiliteitspact is inmiddels verworden tot een dode letter.

Sommigen voorspellen al dat de val de euro tot massale onlusten en zelfs (wereldwijde) oorlogen kan leiden. De Zwiterse zakenbank UBS zinspeelt al serieus op dit scenario in een onlangs geschreven rapport die hier is te raadplegen. http://www.scribd.com/doc/64020390/xrm45126


Ik houd mijn hart vast voor wat komen gaat. Ondertussen blijft men op de Zuidas vrolijk doorgaan met vioolspelen, de ijsschots zijn wij inmiddels toch al voorbij!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …