ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







vrijdag 21 oktober 2011

De Chimpansee

Bij een rood bakstenen advocatenkantoor op de Zuidas zijn onlangs de openingstijden van de interne sportschool aangepast. Naar het schijnt. De Zuidas- tamtam is niet altijd even betrouwbaar. Behalve een onschuldig klasje steppen met juristen zouden twee gymbunnies zijn betrapt op een horizontale mambo. Steamy! En dat voor advocaten. De maatschap moet blijkbaar niets van dat soort fysieke kennisoverdracht hebben en zou volgens onze bron een avondklok bij de sportschool hebben ingesteld.

Stress moet een uitweg vinden. De een gaat stiekem achter zijn bureau paffen. Met het raam open. De ander vreet de snoepautomaat leeg en huilt de uren daarna in haar knuistjes. Verdrietig om de extra kilo’s aan spekluier die moeten worden meegezeuld tot er weer tijd is om drie keer per week te gaan bikrammen. En dan zijn er dus mensen die bij hoge stress het liefst aan het ventieltje van een collega draaien. Als het met instemming van beide partijen gebeurt is dat natuurlijk hartstikke fijn. Maar als je zonder toestemming als stressbal wordt gebruikt, is dat uitermate vervelend, voor jezelf, maar ook voor je carrière.
De jonge carrièreklimster die te maken krijgt met een grijpgrage baas of cliënt verliest namelijk meer dan haar lichamelijke integriteit. Want wie officieel protesteert krijgt, naast misschien rechtvaardigheid, ook het smoezelige waas van seksuele intimidatie om zich heen. Laat die aanklacht maar zitten, denken veel vrouwen dan. In het geval van Tristane Banon, een toen 23-jarige schrijfster, was het een werkdag als elke andere ergens in 2003. De man van haar petemoei, ex-IMF-er Dominic Strauss Kahn, had haar uitgenodigd voor een interview. Tijdens het interview besprong ‘De Grote Verleider’ zoals DSK in Frankrijk wordt genoemd, de jonge vrouw als een ‘chimpansee’. Banon liet het er destijds bij zitten. Ze was net als journalist begonnen en wilde haar carrière niet op het spel zetten. Ongeloofwaardig, vinden sommige collega’s.

Hoogst begrijpelijk vinden wij. Je bent net afgestudeerd en klaar om je werkend leven in volle vaart te starten. Dan heb je helemaal geen zin om voor je collega’s en de hele goegemeente in verband te worden gebracht met een ranzige kerel die zijn poten niet thuis kan houden. Als jonge vrouw doe je op je werk vaak ontzettend je best om juist niet te worden gelinkt aan seks. Ook al ben je dan een slachtoffer, je wilt niet dat anderen jou ook zo zien. Nadat jaren later een kamermeisje in New York wel een klacht tegen DSK indiende, kwam Banon alsnog naar voren. Ze is te laat. De verjaringstermijn voor aanranding is verlopen. En Tristane Banon zal nooit meer alleen een schrijfster zijn, maar voor altijd de aanklaagster van de man die haar al dan niet als een chimpansee besprong.

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Blijkbaar moet de maatschap ook niets van ondernemingsgezindheid hebben...Neem denk ik nog n wijntje bij Olivers....

Anoniem zei

Achja...Baker is Amerikaans...bij die Amerikanen is zelfs een stel blote tieten op de tv een probleem..

Een reactie plaatsen