Doorgaan naar hoofdcontent

'Geen commentaar'

Een week of vijf geleden begon de Occupy Wallstreet beweging in New York en inmiddels hebben we al meer dan een week ons eigen Occupy-tentenkamp En het protest is nog niet ten einde. Het gure herfstweer heeft de occupiers nog niet uit hun tenten kunnen blazen. De beweging begint zelfs uit haar voegen te groeien. Het beursplein is klein en de ruimte beperkt. Groeien richting de Dam wordt moeilijk, daar staat een reuzenrad, en de bijenkorf in gaat ook niet werken. Op de Zuidas vrezen ze voor het ergste. Er gingen al geruchten op om te verkassen naar de Zuidas. ‘Daar zitten immers de echte graaiers’ was op Twitter te lezen.
Op de Zuidas zijn de persafdelingen van de grote ondernemingen dan ook al een poos bezig met het formuleren van een standaardantwoord, mocht onverhoopt aan een van hun werknemers de vraag worden gesteld: Wat vind je ervan? Je wil natuurlijk niet dat die kantoorgek van de derde zijn eigen mening gaat geven.
De Zoza’s weten dat iedereen best in staat is om zijn eigen mening te formuleren voor het NOS, RTL of Pownews. ‘Geen commentaar’ is ook zo lafjes.
Toch een paar tips, om met je krijtstreep pak ongeschonden tussen de tenten en verslaggevers je veilige kantoortorens te bereiken.
Word allereerst niet boos. Een schreeuwende bankier of advocaat in drie D, met een windbestendige paraplu om de storm te trotseren die met een aardappel in zijn keel schreeuwt: ‘Ga werken, vieze hippies! Ik zit hier om jullie uitkering te betalen. Ga wat nuttigs doen!’ komt niet sympathiek over. De occupiers shampoo en een schaar aanbieden om hun dreads op orde te brengen is een no-go.
De sensitieve reactie‘Ik voel met jullie mee. Ik ben ook tegen het systeem.’ terwijl je zenuwachtig aan je Breitling zit te frummelen komt niet geloofwaardig over. Als je tegen het systeem bent, dan werk je niet op de Zuidas, dan was je wel bij het Peacecorps of het Leger des Heils aan de slag gegaan.
Speel ook niet de medelijdenkaart als je die niet nodig hebt. ‘Ik heb ook een veel te hoge hypotheek en ik heb een persoonlijke lening af moeten sluiten om mijn Audi te kunnen betalen. Mag ik er nu alsjeblieft langs anders word ik misschien ontslagen.’
Wat je wel moet doen? Ga beschaafd de discussie aan. Luister naar wat ze te zeggen hebben, misschien heb je er wel wat aan en misschien hebben zij wel wat aan jouw mening. Als je niks weet te zeggen. Knik dan vriendelijk en loop voorbij. Ga niet rennen. Een rennende bankier door het tentenkamp is buutvrij. Loop dus langzaam richting de ingang van het kantoor.
Tot slot, de radicale optie: Neem ontslag, doe je das af en je krijtstreep pak uit. Koop een tentje in het winkelcentrum op het Gelderlandplein en laat je baard groeien. Jij weet hoe het systeem werkt en misschien ook wel hoe je het kan veranderen. Die hippies hebben je hulp hard nodig.
.

Reacties

Chris zei…
Je moet in ieder geval niet dit doen. http://www.medianed.com/2008/10/01/video-geenstijl-krijgt-klappen-van-rechter/

Het verbaast mij dat het juridische gilde zo ontzien wordt in de publieke discussie. Een klokkenluider van naam die de topadvocatuur de rug toe keerde bestaat overigens wel degelijk:

(Even verder spoelen naar de 22e minuut)
http://omroep.vara.nl/Afleveringdetail-2010.6961.0.html?&tx_ttnews%5Btt_news%5D=29532&cHash=73ada08e9fa8b3f49f0432b84e0323c4
Alfa zei…
Die lui weten voor een groot deel al lang niet meer waar het eigenlijk om gaat. Dat speelt namelijk voor een groot deel niet eens in Europa.

Verheldering hier: http://read.bi/pB3qnu

Over het algemeen wordt een zuid-as baan je niet in de schoot geworden. Je verdient wel lekker, maar je werkt er ook naar.Gewoon logisch nagedacht zijn diegenen die hard werken niet de bevolkingsgroep waar men zich in economisch opzicht zorgen om hoeft te maken. Mensen die tijd hebben om wekenlang op het Beursplein in een tent te slapen daarentegen...

Het blijft natuurlijk wel een goede signaleringbeweging. Er moet iets gebeuren. "Bij een mondiale economie, horen ook meer globale checks & balances. Wat dat betreft lopen we gewoon achter."
Dat zou mijn reactie zijn. =)
Anoniem zei…
Het is natuurlijk de vraag wie zich door dit protest persoonlijk voelt aangesproken.
Je kunt je natuurlijk zelf aangeven, dan zit je ook veilig...

Zoals Alessandro Della Bella van Goldman Sachs:

http://m.nrc.nl/nieuws/2011/10/26/voormalig-bestuurder-goldman-sachs-geeft-zich-over-aan-fbi/
Anoniem zei…
En de vrees wordt werkelijkheid. Het wordt onze hippie vrienden zelfs geadviseerd om ri Zuidas te gaan. Dat wordt alvast oefenen voor de slalom, ook handig voor de kantoor ski-trip!
Anoniem zei…
Ray says;

'No comment'!
Anoniem zei…
En nu zo komen ze zo goed als zeker naar de Zuidas lees ik in het Parool... Misschien is dat nieuwe werken dan een goede oplossing.
Anoniem zei…
Ah!!! Ik was al aan het wachten op een stukje over Occupy... Harstikke goed dames, en bedankt voor de tips over hoe om te gaan met de occupy-kampeerders. Mijn persoonlijke mening is al lang en breed geformuleerd en ik wil best het gesprek met de meute aangaan. Nuance is, ook hier, het kernwoord.

http://delettertuin.blogspot.com/2011/10/kamperen-op-beursplein.html

xxx De Lettertuin
Chris zei…
@ De Lettertuin

Zeer lezenswaardig stuk. Complimenten! Toch sla je de plank mis waar je probeert het sentiment te duiden. Het probleem is niet zozeer dat er mensen werken en daar rijkelijk voor beloond worden, het probleem - althans in de perceptie van de publieke opinie- is dat financiƫle instellingen van twee walletjes eten. Waar aankomt op winst maken, aandeelhouderswaarde en bonussen predikt men luidkeels de gospel van de vrije markt. Echter waar het finaal misgaat, dan is het aan de staat om dit op te lossen.

Dat de occupy-beweging (in NL tenminste) uit uitvreters en malloten bestaat beaam ik, maar doet aan de eerder genoemde boodschap nog geen afbreuk.
Anoniem zei…
Hoi Chris,

Allereerst dank voor je complimenten en voor je voorzichtig geformuleerde mening. Ik ben het eens met het feit dat in tijden van financiele mallaise er geen (hoge) bonussen uitgekeerd zouden moeten worden. Dat dit op bepaalde plaatsen nog wel gebeurd bevestigd de angst dat de bankier rijk wordt over de rug van de consument. Mijn punt is echter dat het reguleren van bonussen niet aan de banken zelf overgelaten zou moeten worden. Verder wilde ik illustreren dat er momenteel heel veel bankiers zijn die al lang niet meer van twee walletjes eten, en dat ik het daarom ongenuanceerd vind dat er 'de bankier' maar steeds het mikpunt blijft. De dramatische prijs en koersontwikkelingen van de afgelopen dagen hebben minder met de bankier, maar alles met Papandreou te maken...

x
De Lettertuin

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …