Doorgaan naar hoofdcontent

Court Room T.V.

Make up? Check. Toga? Check. Befje? Alles onder controle. Lights please, het is tijd voor de eerste aflevering van Court Room TV. Binnenkort live vanuit uw rechtbank, als het aan mevrouw meester Carla Eradus ligt.

De president van de Amsterdamse rechtbank wil standaard camera’s gaan toelaten in de rechtszaal, naar aanleiding van het Wilders-proces. Zittingen, straf, maar ook civiel, kunnen dan integraal worden uitgezonden. Voor maximale transparantie, eventueel met voice over voor tekst en uitleg: ,,Opgelet lieve kijkertjes, de advocaat bladert door naar deel 7 afdeling 2 paragraaf 4 van het Burgerlijk Wetboek!” Een curieuze mix tussen Big Brother en Ally Mc Beal, maar dan net iets minder spannend.

Lieve mensen, tv, daar zijn wij Zuidassers helemaal niet voor gemaakt. Als we een Farah Fawcett kapsel met Jay Leno charisma wisten te combineren, zaten we niet dagelijks verstopt onder al dat grijs. Wij zijn niet de snelle jongens, wij zijn het beste meisje van de klas. Wij Zuidassers hebben doorgaans een goed hoofd voor radio.

En weet u hoeveel bite er gemiddeld aan een drie uur durende zitting kleeft? Pak de Wasabinootjes er maar vast bij, de gemiddelde zitting is zo vermakelijk als Staphorst op zondag.

Voor vermaak zal u dus moeten wachten op de eerste mash up. Waarbij een lollige student of gefrustreerde cliënt het beeld bevriest als een van ons bukt om iets uit de dossierkoffer te pakken. Net op het moment dat zij op heuphoogte voor de toga van haar partner zweeft. Dat moment monteert de lolbroek vervolgens tien keer achter elkaar voordat hij het als filmpje op YouTube lanceert. Gegarandeerd een virale hit.
Omgekeerd kan natuurlijk ook. Een YouTube filmpje dat je a la Lana del Rey naar de nummer 1 positie in de Legal 500 torpedeert. Instant juridische sterrenstatus, dankzij dat ene vlammende betoog.
Want dat is wat cliënten vaak verwachten, vuurwerk. Een kleine Berlusconi, met trekdropmimiek en knetterkauwgumtemperament. Een procestijger pur sang, die de uilen op het bordes wel even aan hun befje over tafel trekt.

Cliënten weten niet dat rechters doorgaans een hekel hebben aan pathetisch theater. Court room drama ondergraaft je eigen standpunt. Daarom werken de meeste advocaten nu nog vaak langs twee sporen. Overdreven aanwezig in besprekingen met de cliënt, maar beleefd bedeesd in de rechtszaal. Daar is de cliënt namelijk ook niet altijd bij. En dat, wordt een stuk lastiger als alles op camera wordt vastgelegd.

De ZoZa’s zien ondernemingskansen –een praktijk met gecombineerd stijl-, communicatie en juridisch advies, maar we zien ook problemen: een viral over je verspreking, uitglijer, of knetterwind, die voortijdig je carrière beëindigt. Om nog maar te zwijgen over de privacy van de slachtoffers. ,,Niets wordt zonder instemming van de partijen gefilmd” zei rechter Eradus vorige week in NRC Handelsbald.

De partijen ja, die moeten instemmen, maar ons advocaten wordt niets gevraagd.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …