Doorgaan naar hoofdcontent

De zak van Sint

Voor Sint is de tijd daar gekomen om naar zijn eigen land terug te stomen.
Maar voordat hij klaar is om de oversteek te wagen, heeft hij nog wat gewetensvragen.
Wie is hier goed geweest en is moreel niet gesjeesd?
En wie moet er mee in de zak, omdat hij de ongeschreven mores doorbrak?
Is het de bankier? De grote graaier met zucht naar meer geld, waardoor hij vaak lijkt te vergeten wat er echt telt?
Door zijn complexe financiƫle spelletjes, vindt 99% van de bevolking het nu wel welletjes.
Maar de echte graaier bevindt zich niet meer op de Zuidas, waar de tucht van de markt een groot aantal genas.
De bankier gaat nu naar de Zuidaskerk, waar hij zich openlijk prijsgeeft en afvraagt of het bestaan als kantoorslaaf nog wel zin heeft.
De echte graaier is er al een paar jaar van tussen en ligt nu met zijn oor op een zijden hotelkussen.
Dus galoppeert Sint door station Amsterdam Zuid, op zoek naar stoutemannetjesbuit.
Aan de andere kant vindt zijn oproep misschien gehoor, in de glazen toren van een sjiek advocatenkantoor.
Die kleine lettertjes die daar worden gesponnen zijn zo doortrapt, dat zelfs de advocaat het soms niet snapt.
Daarnaast zijn er miljoenen verdiend met het samenvoegen van het bankenspul, maar toen het misging was de advocaat niet de lul.
De advocaat spint zijn garen op de achtergrond en verdwijnt met misstanden in de avondstond.
Maar wat niet weet wat niet deert, heeft Sint van de Zuidassers geleerd.
Dus laat Sint dit jaar de advocaten met rust, met behoud van zijn strijdlust.
Hij verlaat het advocatenbolwerk en vertrekt richting de IFRSkerk.
De accountant is in dienst van het bedrijf dat hij controleert, dat hem na een paar jaar incorporeert
In hoeverre is de accountant dan nog onafhankelijk wordt geroepen, maar de accountant verdedigt zich met lobbygroepen.
In Brussel proberen ze de regelgeving af te zwakken, zodat ze nog steeds het grote geld kunnen pakken.
Laat Brussel zich in de luren leggen? Dat is dan wel weer knap hoort Sint de Zuidassers zeggen.
Maar wie moet er dan mee naar het bijna failliete land, waar de financien in de handen van rechts zijn beland?
Piet kijkt nog goed om zich heen en ziet daar een klein stukje wit been.
De man is verder zo zwart als roet, en bedoelt het echt goed.
Dat kan niet in deze tijd, waar we op de Zuidas bezig zijn met diversiteitsbeleid.
Geen geschminkte boerenknullen om de vacatures mee op te vullen!
Schande dat dit bestaat, dus wordt het tijd dat Sint Piet ontslaat.
Op de Zuidas is Zwarte Piet pas de echte uitwas

Reacties

Anoniem zei…
mooi!
Anoniem zei…
Ray says:

Zoals Baker en Mc Kenzie (?), zes partners weg (!) en ze slepen nog een paar zwarte pieten (medewerkers) met zich mee....

Wie is de volgende zuidasser?

Enfin, wellicht heeft een 'andere' partner voor deze zwarte Piet, whatever, wel ergens een paralegal functie in het verschiet...

Fijn weekend!

With kind regards,

Ray
Anoniem zei…
Is deze post alvast voor de Sint van volgend jaar?

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …