De allochtone rechtenstudent is boos. Althans, zo’n 100 die de moeite namen om hun sollicitatie ervaringen bij grote advocatenkantoren op onze blog zozuidas.nl te delen.
Drie weken geleden schreven we een column in deze krant over diversiteit op de Zuidas. We stelden dat de intentieverklaring diversiteit geen effect had gesorteerd, omdat vier jaar na dato nog steeds minder dan 5% van de advocaten op de Zuidas allochtoon zijn.
Ligt dat nou aan de kantoren, of aan de allochtone rechtenstudenten zelf?
De eerste reaguurder verwoordde de minst salonfähige, maar misschien wel heersende gedachte dat het aan de biculturele high-po’s zelf ligt. “Veel van dergelijke sollicitanten zijn altijd blijven hangen in hun oude vertrouwde kringetje: dicht bij huis studeren, thuis blijven wonen, sociale activiteiten in de vertrouwde sociale (...) groep en als er al sprake is van lidmaatschap, dan is dat bij een etnisch of religieus georiënteerde vereniging.” Ok. “En vervolgens: Cliënten en confrères zitten gewoon niet op knorren te wachten, zo eenvoudig is dat.” Deze buitengewoon knorrige reactie was het startschot voor een hoos aan frustraties. Eentje was van “allochtone student”, die ondanks bovengemiddelde studieresultaten en een studietijd in Cambridge grote moeite had om binnen te komen, want: “En toch is de realiteit dat solliciteren bij de Zuidaskantoren niet 'merit-based' is, maar vaak eigenlijk heel 'student-specific'.
De vraag is of dit alleen voor de allochtonen geldt. Ook Zuidassers in spe die niet aan het standaard middle class corporale profiel voldoen hebben moeite om aansluiting te vinden bij een cultuur die hen niet eigen is. Een autochtone Zuidasser reageert: “Mijn ouders konden me daar ook niet bij helpen. Verwijt ik dat mijn ouders? Nee! Je zult het zelf moeten doen. Als je je ergens bij wilt aansluiten, zul je de regels van die groep moeten volgen en niet kunnen verwachten dat de groep hun regels voor jou gaat veranderen.”
En daar zit het crux.
Met hoge cijfers alleen kom je er niet. De Zuidas is ondanks de internationale namen van de kantoren nog steeds een provinciaal durp, waar de boertjes argwanend over het hek kiek’n als er een vreemdeling an kom loop’n. “Van wie ben oe d’r ene” Vraagt de recruiter als Rachid op de boerderie komt aflopen. “Wat zeggie? Ie woont nog tuus? En ook al niet bierdrink’n?” Als ze het niet kennen vretten ze het niet. Dat verandert pas als er net als in Londen of New York, Rachid’s en Fatima’s in de maatschap en het recruitmentteam zitten.
Dat dit teleurstellend is, omschrijft “allochtone student” treffend: "Mijn moeder, die altijd hard heeft gewerkt om mij en mijn zusjes te krijgen waar wij nu zijn, heeft geen idee hoe moeilijk het is zelfs met een diploma en mooi CV. En het liefst, vertel ik het haar eigenlijk ook niet.”
Op ons blog staat overigens een link naar een enquête over diversiteit op de Zuidas. Vul hem in!
.
Lees meer!
maandag 26 december 2011
dinsdag 20 december 2011
Nice Girls don't Ask
Vrouwen verdienen nog steeds minder dan mannnen, las ik in de Harvard Business Review. Dat heeft te maken met een emancipatieprobleem. Vrouwen worden ondergewaardeerd, omdat ze bang zijn meer te vragen. Dat leren ze tijdens hun opvoeding.Nice girls don’t ask.
Gelukkig heb ik de Harvard Methode Onderhandelen gevolgd. Dus toen ik laatst ging solliciteren buiten de Zuidas (iets met work life balance en creativiteit) wist ik wat me te doen stond: 1. Bepaal je benchmark, 2. Bepaal je absolute ondergrens en 3. Neem twee keer het verschil en tel dat bij de ondergrens op. Dat is jouw uitgangspositie en met een beetje geluk kom je bij je benchmark uit.
Het lastige is dat je op de Zuidas in een parallel universum leeft. Waarin jouw uurtarief op je zeventwintigste een tienvoud is van dat van je pianoleraar en collega’s zonder blikken of blozen zes euro neerleggen voor een Chardonnay bij het Hilton of een driehoekvormige boterham bij Mech. Dat je na drie jaar oprecht gelooft dat je voor minder dan 3.000 euro netto per maand je bed niet hoeft uit te komen en je op minder dan twee ton per jaar geen gezin onderhoudt. Dat je recht hebt op een massief eiken vloer in een monumentaal appartement en een Nordmann AAA boom met kerst.
Het was dus even slikken toen ik een openingsbod van 1600 euro netto kreeg. Je moet van goede huize komen wil je dat omhoog krijgen naar een hypoteekfähig bedrag. Ik zou mijn monumentaaltje kunnen verkopen, maar de huizenmarkt zit op slot. Ik zou het kunnen verhuren maar na twee jaar verlies je je hypotheekrenteaftrek. .
De kloof tussen mannen en vrouwen bestaat misschien nog steeds, maar de kloof tussen Zuidassers en de rest van Nederland is nog veel groter.
Waarom verdienen we op de Zuidas zoveel geld? Omdat de client die prijs betaalt. Zuidassers zijn nog altijd commerciële dienstverleners. Bedrijven betalen exorbitante adviseurskosten, al schuift daarvoor een snotjoch van achtentwintig aan. Want dat advies wordt op boardroom level gegeven. En als je vierhonderd euro per uur voor een adviseur betaalt, moet het wel wat zijn.
De clienten van Legalloyd kijken er anders tegen aan. De site is een nieuw platform dat specialisten van kleinere kantoren verenigt. Een soort marktplaats voor advocaten, vaak met een paar jaar ervaring bij een groter kantoor. Zij kunnen een profiel aanmaken, met uurtarief en kennisgebied. Clienten kunnen scrollen en selecteren op prijs. Dat scheelt volgens oprichter Philip de Roos al snel de helft van de 500 euro die je per uur aan een partner van een groot kantoor kwijt bent.
Nu is het wachten op de eerste koopjessite voor bankiers.
Zeuren over grootverdieners op de Zuidas? Het is een emancipatieprobleem. De rest van Nederland moet misschien meer efficiency vragen. Of ophouden teveel te betalen.
. Lees meer!
Gelukkig heb ik de Harvard Methode Onderhandelen gevolgd. Dus toen ik laatst ging solliciteren buiten de Zuidas (iets met work life balance en creativiteit) wist ik wat me te doen stond: 1. Bepaal je benchmark, 2. Bepaal je absolute ondergrens en 3. Neem twee keer het verschil en tel dat bij de ondergrens op. Dat is jouw uitgangspositie en met een beetje geluk kom je bij je benchmark uit.
Het lastige is dat je op de Zuidas in een parallel universum leeft. Waarin jouw uurtarief op je zeventwintigste een tienvoud is van dat van je pianoleraar en collega’s zonder blikken of blozen zes euro neerleggen voor een Chardonnay bij het Hilton of een driehoekvormige boterham bij Mech. Dat je na drie jaar oprecht gelooft dat je voor minder dan 3.000 euro netto per maand je bed niet hoeft uit te komen en je op minder dan twee ton per jaar geen gezin onderhoudt. Dat je recht hebt op een massief eiken vloer in een monumentaal appartement en een Nordmann AAA boom met kerst.
Het was dus even slikken toen ik een openingsbod van 1600 euro netto kreeg. Je moet van goede huize komen wil je dat omhoog krijgen naar een hypoteekfähig bedrag. Ik zou mijn monumentaaltje kunnen verkopen, maar de huizenmarkt zit op slot. Ik zou het kunnen verhuren maar na twee jaar verlies je je hypotheekrenteaftrek. .
De kloof tussen mannen en vrouwen bestaat misschien nog steeds, maar de kloof tussen Zuidassers en de rest van Nederland is nog veel groter.
Waarom verdienen we op de Zuidas zoveel geld? Omdat de client die prijs betaalt. Zuidassers zijn nog altijd commerciële dienstverleners. Bedrijven betalen exorbitante adviseurskosten, al schuift daarvoor een snotjoch van achtentwintig aan. Want dat advies wordt op boardroom level gegeven. En als je vierhonderd euro per uur voor een adviseur betaalt, moet het wel wat zijn.
De clienten van Legalloyd kijken er anders tegen aan. De site is een nieuw platform dat specialisten van kleinere kantoren verenigt. Een soort marktplaats voor advocaten, vaak met een paar jaar ervaring bij een groter kantoor. Zij kunnen een profiel aanmaken, met uurtarief en kennisgebied. Clienten kunnen scrollen en selecteren op prijs. Dat scheelt volgens oprichter Philip de Roos al snel de helft van de 500 euro die je per uur aan een partner van een groot kantoor kwijt bent.
Nu is het wachten op de eerste koopjessite voor bankiers.
Zeuren over grootverdieners op de Zuidas? Het is een emancipatieprobleem. De rest van Nederland moet misschien meer efficiency vragen. Of ophouden teveel te betalen.
. Lees meer!
woensdag 7 december 2011
De zak van Sint
Voor Sint is de tijd daar gekomen om naar zijn eigen land terug te stomen.
Maar voordat hij klaar is om de oversteek te wagen, heeft hij nog wat gewetensvragen.
Wie is hier goed geweest en is moreel niet gesjeesd?
En wie moet er mee in de zak, omdat hij de ongeschreven mores doorbrak?
Is het de bankier? De grote graaier met zucht naar meer geld, waardoor hij vaak lijkt te vergeten wat er echt telt?
Door zijn complexe financiële spelletjes, vindt 99% van de bevolking het nu wel welletjes.
Maar de echte graaier bevindt zich niet meer op de Zuidas, waar de tucht van de markt een groot aantal genas.
De bankier gaat nu naar de Zuidaskerk, waar hij zich openlijk prijsgeeft en afvraagt of het bestaan als kantoorslaaf nog wel zin heeft.
De echte graaier is er al een paar jaar van tussen en ligt nu met zijn oor op een zijden hotelkussen.
Dus galoppeert Sint door station Amsterdam Zuid, op zoek naar stoutemannetjesbuit.
Aan de andere kant vindt zijn oproep misschien gehoor, in de glazen toren van een sjiek advocatenkantoor.
Die kleine lettertjes die daar worden gesponnen zijn zo doortrapt, dat zelfs de advocaat het soms niet snapt.
Daarnaast zijn er miljoenen verdiend met het samenvoegen van het bankenspul, maar toen het misging was de advocaat niet de lul.
De advocaat spint zijn garen op de achtergrond en verdwijnt met misstanden in de avondstond.
Maar wat niet weet wat niet deert, heeft Sint van de Zuidassers geleerd.
Dus laat Sint dit jaar de advocaten met rust, met behoud van zijn strijdlust.
Hij verlaat het advocatenbolwerk en vertrekt richting de IFRSkerk.
De accountant is in dienst van het bedrijf dat hij controleert, dat hem na een paar jaar incorporeert
In hoeverre is de accountant dan nog onafhankelijk wordt geroepen, maar de accountant verdedigt zich met lobbygroepen.
In Brussel proberen ze de regelgeving af te zwakken, zodat ze nog steeds het grote geld kunnen pakken.
Laat Brussel zich in de luren leggen? Dat is dan wel weer knap hoort Sint de Zuidassers zeggen.
Maar wie moet er dan mee naar het bijna failliete land, waar de financien in de handen van rechts zijn beland?
Piet kijkt nog goed om zich heen en ziet daar een klein stukje wit been.
De man is verder zo zwart als roet, en bedoelt het echt goed.
Dat kan niet in deze tijd, waar we op de Zuidas bezig zijn met diversiteitsbeleid.
Geen geschminkte boerenknullen om de vacatures mee op te vullen!
Schande dat dit bestaat, dus wordt het tijd dat Sint Piet ontslaat.
Op de Zuidas is Zwarte Piet pas de echte uitwas
Lees meer!
Maar voordat hij klaar is om de oversteek te wagen, heeft hij nog wat gewetensvragen.
Wie is hier goed geweest en is moreel niet gesjeesd?
En wie moet er mee in de zak, omdat hij de ongeschreven mores doorbrak?
Is het de bankier? De grote graaier met zucht naar meer geld, waardoor hij vaak lijkt te vergeten wat er echt telt?
Door zijn complexe financiële spelletjes, vindt 99% van de bevolking het nu wel welletjes.
Maar de echte graaier bevindt zich niet meer op de Zuidas, waar de tucht van de markt een groot aantal genas.
De bankier gaat nu naar de Zuidaskerk, waar hij zich openlijk prijsgeeft en afvraagt of het bestaan als kantoorslaaf nog wel zin heeft.
De echte graaier is er al een paar jaar van tussen en ligt nu met zijn oor op een zijden hotelkussen.
Dus galoppeert Sint door station Amsterdam Zuid, op zoek naar stoutemannetjesbuit.
Aan de andere kant vindt zijn oproep misschien gehoor, in de glazen toren van een sjiek advocatenkantoor.
Die kleine lettertjes die daar worden gesponnen zijn zo doortrapt, dat zelfs de advocaat het soms niet snapt.
Daarnaast zijn er miljoenen verdiend met het samenvoegen van het bankenspul, maar toen het misging was de advocaat niet de lul.
De advocaat spint zijn garen op de achtergrond en verdwijnt met misstanden in de avondstond.
Maar wat niet weet wat niet deert, heeft Sint van de Zuidassers geleerd.
Dus laat Sint dit jaar de advocaten met rust, met behoud van zijn strijdlust.
Hij verlaat het advocatenbolwerk en vertrekt richting de IFRSkerk.
De accountant is in dienst van het bedrijf dat hij controleert, dat hem na een paar jaar incorporeert
In hoeverre is de accountant dan nog onafhankelijk wordt geroepen, maar de accountant verdedigt zich met lobbygroepen.
In Brussel proberen ze de regelgeving af te zwakken, zodat ze nog steeds het grote geld kunnen pakken.
Laat Brussel zich in de luren leggen? Dat is dan wel weer knap hoort Sint de Zuidassers zeggen.
Maar wie moet er dan mee naar het bijna failliete land, waar de financien in de handen van rechts zijn beland?
Piet kijkt nog goed om zich heen en ziet daar een klein stukje wit been.
De man is verder zo zwart als roet, en bedoelt het echt goed.
Dat kan niet in deze tijd, waar we op de Zuidas bezig zijn met diversiteitsbeleid.
Geen geschminkte boerenknullen om de vacatures mee op te vullen!
Schande dat dit bestaat, dus wordt het tijd dat Sint Piet ontslaat.
Op de Zuidas is Zwarte Piet pas de echte uitwas
Lees meer!
dinsdag 6 december 2011
Enquete Fatima & Floris
Beste allochtone zuidassers in spe,
De column Fatima & Floris heeft nogal wat losgemaakt! Van dichtgetikte recruitertjes, tot boze reacties van jullie, tot verbaasde opmerkingen van autochtone ZA-ers. het is tijd voor cijfertjes. Een van onze lezers heeft een enquete in elkaar geklust waarin wordt gevraagd naar de ervaring van allochtone rechtenstudenten. We roepen jullie op om hem in te vullen. Want nu willen we wel eens weten hoe het echt zit. Is het politiek correct gemekker, of wordt er nog steeds stiekem geselecteerd op OSM?
Vul hem hier in.
Met dank aan onze lezer, mail je ons even op zozuidas@gmail.com?
Dank!De zoza's
Lees meer!
Abonneren op:
Berichten (Atom)
