Doorgaan naar hoofdcontent

Toxische assets

Op het strand van South Beach, Miami, ging een vrouw op haar rug
liggen. Type Victoria’s Secret Angel. Een en al ranke ledematen,
glanzend golvend haar en de perfecte sunkissed tan. Het was 2009,
samen met een vriendin had ik een break van de Zuidas genomen. Op het
zonnebed naast me siste de vriendin naar de pneumatische übermensch
die verderop op een kleed was neergevlijd. NEP! Ik wist het! Ze wees
naar de goedgevulde bikinitop die ondanks de horizontale houding als
twee pronte monatoetjes met kers overeind bleven staan. Voor de
mannelijke lezer, een borst au naturel zakt weg op het moment dat je
gaat liggen. Nep dus. Ze waren ook te mooi om waar te zijn.
Het lichaamstype Victoria’s Secret: superslank met twee meloenen in
een netje, komt in de natuur vrijwel nooit voor. Daarom moet je, als
wannabe Doutzen, je door een chirurg laten helpen om het ideale
vrouwenlichaam te verkrijgen. Elk jaar laten duizenden vrouwen hun
bescheiden b-cupjes opvullen met zakjes siliconen. Een ongereguleerde,
ongeremde groeimarkt. Pas sinds mei 2010 moeten privéklinieken, waar
een groot deel van de operaties plaatsvindt, worden geregistreerd bij
de Inspectie voor de Gezondheidszorg.
En dan nog iets. Om een borstvergroting te mogen doen hoef je geen
plastisch chirurg te zijn. Elke basisarts mag in Nederland in gezonde
vrouwen snijden en twee toxische kipfilets implanteren. Ongelofelijk.

Nu blijkt dat zogenoemde PIP borstimplantaten, die op grote schaal in
West Europa zijn gebruikt voor borstvergrotingen, bestaan uit
industriële siliconen. Een soort stopverf dus. Daardoor scheuren ze
sneller, en brengen ze nog onbekende lichamelijke risico’s voor de
draagster meet zich mee. In Frankrijk en Duitsland worden vrouwen
inmiddels uit voorzorg opgeroepen om de implantaten te verwijderen. In
Nederland wordt voorlopig nog gesust. Als blijkt dat de naar schatting
1700 Nederlandse PIP-draagsters ze inderdaad moeten verwijderen rijst
een interessante vraag. Wie gaat dat betalen?

De Franse Producent van de PIP-filets? Die is inmiddels failliet
verklaard, dus daar valt niets meer te halen. De ziekenhuizen en
privéklinieken die de tijdbommen a raison de 4000 EUR in de vrouwen
heeft gestopt dan. Misschien, maat de kans is groot dat die naar de
producent zullen wijzen. En wat dan? Wachten tot de bommen barsten?

In de Engelse krant The Times, werd de PIP affaire dit weekend
gekoppeld aan die andere crisis, waar ook jarenlang toxische assets
werden gepusht, zonder rekenschap. Waar de winst voor de bank was en
het verlies voor de belastingbetaler. Waarschijnlijk komt het, net als
bij de bail out van de banken, ook hier op de belastingbetaler neer en
mogen gekwalificeerde plastisch chirurgen het slagerswerk van hun
beroepsgenoten corrigeren. Op kosten van de gemeenschap.

Ook hier geldt: if it looks too good to be true, it probably is.

Reacties

Alfa zei…
In het geval van de financiële crisis wordt de afwenteling op de samenleving gelegitimeerd in het kader van het algemeen belang. Het alternatief: niet ingrijpen, zou te grote maatschappelijk gevolgen hebben.

In het geval van de 'PIP-crisis' is het een andere zaak. Niet ingrijpen heeft in dit geval persoonlijke gevolgen voor diegenen die uit eigen beweging hebben besloten de implantaten aan te schaffen. Het algemeen belang is in deze niet in het geding.
Anoniem zei…
@ Alfa: De mensen die besloten hebben de implantaten aan te schaffen zijn waarschijnlijk allemaal verzekerd, zodra de implantaten 'knappen' moeten ze naar het ziekenhuis, worden er kosten gemaakt en worden deze kosten (in ieder geval deels) vergoed door de verzekeraars. Dit bedrag overstijgt waarschijnlijk de zorgpremie, dus wie draait er dan (mede) op voor deze kosten? Juist, de samenleving. Als voortijdig ingrijpen minder geld kost dan is het algemeen belang daar dus wel bij gebaat lijkt me?
Anoniem zei…
Het is allegaar schrikdalig....En wie gaat dat betalen....hmm?
Het zal wel een leugen zijn als je de waarheid niet kent...!
Hoe meer Nederlands wil je de Zuidas hebben?
Anoniem zei…
"Voor de mannelijke lezer, een borst au naturel zakt weg op het moment dat je gaat liggen."

Bedankt voor deze uitleg dames. Erg vriendelijk, maar volslagen overbodig: de (gemiddelde) heterosexuele man besteed minstens zoveel tijd en aandacht aan borsten als de gemiddelde (heterosexuele) vrouw.
Anoniem zei…
"een borst au naturel zakt weg als je gaat liggen", dat doen implantatenborsten ook als ze niet onder de borstspier zijn geplaatst, maar er op, zoals bij mij. Zakken gewoon naar de zijkant, ziet er heel naturel uit!

En natuurlijk moet je het door een erkende plastisch chirurg laten doen, dit kun je checken bij de Ned. Ver. van Plastisch Chirurgen.

Iemand die zich "cosmetisch chirurg" noemt is een gewone basisarts die het erbij doet voor de verdiensten.

Zelf vantevoren goed onderzoek doen en niet voor de goedkoopste gaan!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …