Doorgaan naar hoofdcontent

Creatief borrelen

Van de Zuidas naar reclameland. Bij marketing denk je al snel aan de moeder der pr-mevrouwen, SATC’ s Samantha Jones. Die deed niet anders dan van borrel naar borrel door Manhattan rennen, met champers in haar hand en een dildo in haar clutch. Of je nou echt zaken bouwt op lebberpartijen en borrelpraat, is nog maar de vraag. En, verschilt per werkgever. De PR-mevrouw staat vaker op een borrel dan de reclamemeneer, en de nieuwe media hipsters doen het netwerken natuurlijk vooral online.

De PR borrel, een verplicht nummer?
Het grote verschil met de Zuidas burrel is dat de PR mevrouw vaak professioneel moet borrelen. Dat wil zeggen, met externe partijen. De lancering van een nieuw boek, kledingmerk of restaurant, het gebeurt vrijwel altijd onder borreltijd. De PR dame staat als een propper op leeftijd te flyeren met een stapel business cards, naast een plateautje pagne. Het slechte nieuws, naast diepe groeven en een vale teint, is dat je daar moeilijk nee tegen kan zeggen: het is part of the job. Het goede nieuws is dat je daar niet veel bij hoeft te drinken, je bent immers aan het werk.

,,Geen alcohol drinken mag, maar vestig er niet continu aandacht op,” zegt Morris, onze enige eigen hoofdstedelijke socialite. Hij doet de PR voor Amsterdamse clubs als de Jimmy Woo, Bo Cinq, Lion Noir en de Chicago Social Club. ,,Als je tegen jan en alleman zegt dat je niet drinkt wordt je al snel beschouwd als een ongelofelijke saaie muts. Neem gewoon een drankje aan van de host en na één slokje zet je dat op de bar. Dan ga je over op het water.”

En bij de nieuwe media mensen?
De hipsters van Hyves halen iedere vrijdag de Macbook uit het dockingstation om hun customized sneakers vies te maken in de kroeg. Dat doen ze bij uitzondering, in pak. Sinds een paar maanden organiseert Hyves de Fromal Friday borrel. Eigen vrienden zijn daarbij ook welkom. Er is een speciale borrelcie die zich over de bedrijfsfeestjes ontfermt.
Meral (Community Management): ,,Als je bij Hyves werkt weet je sowieso relatief veel over je collega’s door alles wat via het netwerk wordt gedeeld. Populair zijn de verkleedfeesten, met thema’s als “kom zoals je vroeger later wilde worden” en “proud to be fout”, die organiseren we zo’n drie keer per jaar. Daarnaast gaan we ieder jaar met zijn allen een weekendje weg, naar Spanje of Griekenland.”

Een midweek Chersonissos, themafeesten en dan ook nog wekelijks collegiaal aan het bier. Voor je het weet netwerkt de nieuwe mediamevrouw zich een enkeltje Jellinek. Kan je af en toe een halte overslaan van de borreltrein? Ook voor nieuwe media geldt dat het verstandiger is wel te gaan. Alcohol en creativiteit gaan nou eenmaal hand in hand. Meral: ,, Het komt regelmatig voor dat ideeën voor nieuwe producten of features zijn voortgevloeid uit gesprekken op de vrijmibo. In dat opzicht denk ik dat het zeker nuttig is om af en toe te gaan. Nooit naar een borrel gaan kan ook de indruk wekken dat je je minder betrokken voelt.”

Dronken worden, do of don’t?
Bij de PR-Samantha’s mag het natuurlijk best onder werktijd, een glaasje of twee. En voor de vijfentwintigste keer enthousiast hetzelfde verhaal afsteken over dat ene conceptuele kunstproject, gaat natuurlijk een stuk lekkerder op een sloot Chardonnay. Morris moedigt aan een tot twee drankjes per avond te drinken. ,,Het beste is om van tevoren een broodje te eten, maar met de lijn gaat dat niet altijd, dat snap ik best.” Als je het dan toch te bont maakt, kan je je volgens Morris maar beter een excuuskaartje sturen naar de host. ,,Je kwetsbaar opstellen, werkt bijna altijd.”

Bon, hoe zit het bij de de netwerkers. Kan je het daar te bont maken? Meral:,,Als je eens in de zoveel tijd iets te ver in het glaasje hebt gekeken, denk ik niet dat het schadelijk voor je carrière hoeft te zijn. Maar, kotsen of in slaap vallen op een borrel is niet erg chique. Hyves is een jong bedrijf dus het wordt je snel vergeven. Maar vergeten doen mensen niet.”

Morgen: De grijze golf - borrelen in Den Haag
.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …