Doorgaan naar hoofdcontent

De pistruc van de Zoza's

Moet je naar elke borrel? Hoe kun je drankjes beleefd afslaan en hoe maak je ongezien je exit? De Zoza’s geven je tips.

Wees selectief
• Sociale events blijven natuurlijk wel belangrijk voor je carrière, maar je hoeft echt niet op alle borrels te verschijnen om hogerop te komen. Vaak staat na een aantal jaar je netwerk al stevig en hoef je niet meer iedereen te spreken.
• Kies de borrels tactisch uit. Ga naar de borrels met de hoogste opkomst en drink daar een of twee drankjes. Ook PR wonder Morris hoeft niet ja tegen te zeggen tegen ieder evenement. Morris: ,,Je kunt wel filteren waar je wel en niet naartoe moet. Een winkelopening? Nee. Een blad organiseert iets? Ja.
• ‘Tot maximaal drie uur van tevoren kan je nog afzeggen,’ zegt Morris. ,,kom dan niet met een laf excuus als ‘ik voel me niet lekker’, maar zeg dat je het te druk hebt met werk, en dat je de volgende keer komt.” Niet afzeggen is een doodzonde als pr professional volgens Morris, maar vroeg vertrekken kan best. Zakelijke borrels gaan zelden door na negenen.


Beleefd afslaan!
• Voel je de sociale druk om alcohol te drinken zwaar, dan adviseert de Jellinek kliniek je iemand recht in de ogen aankijken. Resoluut Nee zeggen en direct met een alternatief komen. Mocht je hier moeite mee hebben, oefen dan een paar keer in de spiegel. Niet te assertief, want dan wordt het een beetje eng.
• Wat je op zo’n moment kan ook doen, is, zoals een zwangere Hyvescollega van Meral deed, ‘je lege bierblikje vullen met water en door borrelen.’
• Een andere goede tip is om champagne te mixen met jus. Een onder diplomaten populair drankje, bijgenaamd Bucks Fizz. Om dezelfde reden kan je ook wijn mixen met spa-rood of gewoon spa-rood drinken uit een wijnglas. Sfeerspons? Jij niet.
• Uit Den Haag kwam de volgende tip: fladder op de borrel rond als een social butterfly, als je regelmatig bij andere mensen gaat staan heeft niemand door dat je al een uur met hetzelfde glas doet. Pas als je de hele avond in een groepje staat te kleffen, loop je het risico bovenmatig te worden bijgeschonken.


De verwijntruc
• Ook in de nieuwe media gaan mensen misschien ook liever een avond thuis ganzenborden.. Bij Hyves doen ze dan de grote verdwijntruc, bijgenaamd de Houdini: kantoor uitmarcheren zonder iets te vertellen. Helemaal niet gaan is een no go, maar stiekem vertrekken kan best.
• Het Haagse equivalent van de Houdini is de Introductie. Linda: ‘Wil je je aktentas pakken en gaan dan schud je een ambtenaar als volgt af: “Geert, dit is Gertrude. Gertrude werkt bij SZ, op de afdeling MRG (Sociale Zaken, Maatschappelijke Randgevallen). Gertrude, dit is Geert, Geert werkt bij V&J, aan ICP (Veiligheid en Justitie, Introductie CaviaPolitie).”’ Geert en Gertrude blij, en jij kan de volgende trein naar huis pakken. Net op tijd voor Grey’s Anatomy.

Reacties

Anoniem zei…
Pff..Hyves, 0 reacties...gaat niet echt lekker dit, me dunkt...Of komt er nog n explosie?

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …